2014 Languedoc

Mei 2014: Te voet van Carcassonne naar Hans & Gemma in Puimisson

Deze diashow vereist JavaScript.

Za 3 mei: Carcassonne

20140503Languedoc1Vroeg op vandaag en al om 8 uur de lucht in bij Eindhoven. Tja, en nog geen twee uur later zit je dan in Zuid Frankrijk. En weer een uit later checkte ik in bij m’n hotel aan de oostelijke oever van de Aude, de rivier die de stad doormidden snijdt, met aan de westkant de Ville Basse (Benedenstad) en in het oosten La Cité de Carcassonne, een middeleeuwse ommuurde stad op een heuvel die bijna volledig bewaard is (Unesco-monument).

20140503Languedoc7Onderweg naar m’n hotel kwam ik langs een soort museumpje waar ik in gesprek raakte met de beheerster die blij was met haar eerste ‘klant’ van vandaag. Ondanks mijn waarschuwing dat mijn Frans beperkt is begon ze enthousiast aan een spreekbeurt over de benedenstad van Carcasson. Gelukkig sprak ze niet het dialect van hier en kon ik haar redelijk goed volgen.

20140503Languedoc3Alhoewel m’n hotel aan de voet van de heuvel van de citadel ligt had ik nog even geen trek in dit toeristische trekpleister dus na het inchecken pakte ik m’n klein rugzakje (ik heb 2 versies bij me) en stak de rivier over op weg naar de binnenstad.

20140503Languedoc4Ik wilde daar even een terrasje pikken, wat boodschappen doen en de toren van l’Eglise Saint Vincent beklimmen vanwaar je een prachtig uitzicht op de omgeving zou hebben, aldus mijn museummevrouw. En ze had gelijk, na 234(!) hoge treden werd ik op een prachtig uitzicht naar allen kanten getrakteerd.

20140503Languedoc5Veel steegjes en 2 terrasjes later was het tijd om weer terug de rivier over te steken om naar de burcht te klimmen. Helaas was ik daar niet de enige. Het was er vergeven van de toeristen met alle bijbehorende voorzieningen en activiteiten, een soort middeleeuws Valkenburg. Ik nam de wat rustigere ‘buitenring’ maar halverwege was ik het toch helemaal zat en verliet ik de burcht aan de andere kant om daar weer af te dalen naar m’n hotel. Hier had ik echt helemáál geen zin in.

20140503Languedoc6In m’n hotel de boodschappen uitgeladen en vervolgens op een huurfiets gestapt en zuidwaarts gefietst, ik had behoefte aan rust en leegte.

20140503Languedoc7Ik was al gauw buiten de stad en het werd een lekkere fietstocht met een aangename temperatuur, veel zon en nog meer wind die maakt dat ik het eerste uur alle zeilen moest bijzetten om vooruit te komen. Ja, zo’n Mistral is leuk, maar je moet ‘m niet tégen hebben, Mon Dieu, quelle tour de force!

Maar goed, de terugweg was (dus) een stuk relaxter, met wind méé over een prachtig weggetje langs de westelijke oever van de Aude. Helemaal goed.20140503Languedoc8

In het centrum nog even langs een flappentap gefietst en toen terug naar huis om in de lounchehoek in de hoteltuin tussen de cipressen lezend van de laatste zon te genieten.

20140503Languedoc9Nicole Senden:
Hoi Carla, Het is fijn om je weer te lezen.
Geniet ervan!
Ik geniet van jouw tekstuele vondsten en, zoals Nanny al zei van de mooie foto’s.
Ammezeer je.
x Nicole

Nanny:
Dankjewel, voor je inspirerende verslag en prachtige foto’s.
Poen,
Nanny


Zo 4 mei: Zondag in het zuiden…

20140504Languedoc1Vanochtend al vroeg na het ontbijt vertrokken en onder een strakblauwe lucht, vergezeld van de Mistral, Carcassonne noordwaarts langs de oostoever van de Aude verlaten.
20140504Languedoc2Vervolgens liep ik lang langs het Canal du Midi en het was een mooi pad daar langs het water, met zo af en toe een bootje, hier en daar een sluis en genoeg mooie plekjes om tussendoor even uit te rusten.

20140504Languedoc3Ik had de natuur al die tijd voor me alleen maar dat veranderde toen het kanaal naar het oosten afboog en ik verder naar het noorden wilde.

Dat betekende dat ik een tijdje langs een gewone weg moest lopen waar de nodige zondagsrijders voorbij kwamen. Maar het was er mooi en met m’n Franse playlist in m’n oren was het prima te doen.

20140504Languedoc4Vanaf Villalier kon ik weer alternatieve veldwegen nemen en liep ik verder van dorp naar dorp; het ene nog uitgestorvener dan het andere.

Het heuvelachtige landschap was erg afwisselend, met natuurlijk veel wijngaarden maar ook korenvelden, bosjes en rotspartijen.

20140504Languedoc5Aan het eind van de middag arriveerde ik in Caune de Minervois waar ik een kamer in een sfeervol hotelletje geserveerd had. Het is een oud krakkemikkig middeleeuws hellingdorp met een grote Romaanse abdij.

20140504Languedoc6Na het inchecken een rondje door de smalle en steile steegjes gelopen en toen terug naar de hoteltuin waar ik onder de linden -en kastanjebomen heb zitten lezen.

Later binnen in het restaurant een ‘Assiette de Pays’ gegeten waarbij een retsina-achtige wijn werd geserveerd. Vreemd…


Ma 5 mei: Fuckin’ fridge

20140505Languedoc1Vanochtend eerst maar eens rustig ontbeten en nog een hele tijd in de tuin zitten lezen. Ik raakte in gesprek met Jacques, een taxichauffeur van een jaar of vijftig, die veel wist te vertellen van deze streek, over het landschap en de druiventeelt (machinale versus handpluk, fermentatieprocessen, etc) Maar ook de eerste ėn tweede wereldoorlog passeerden de revue, evenals de problemen van grensbewoners in oorlogstijd (Oekraïne, Lotharingen, Heerlen, you name it…). Kortom, genoeg gespreksstof en goed voor m’n Frans vocabulaire 😉

20140505Languedoc2Op weg naar Olonzac zag ik in de verte, ik schat z’n 40 km naar het zuiden, de Pyreneeën liggen, die zich als een lang lint met witte bovenkant langs de horizon slingerden. Héél mooi en indrukwekkend, die besneeuwde toppen.

Maar ondertussen moest ik de vaart erin houden want mijn eindbestemming lag 32 km verderop (de langste etappe deze week).

20140505Languedoc3Ondertussen was het hier behoorlijk warm en brandde de zon op m’n armen. De wind zorgde gelukkig voor voldoende verkoeling en maakte dat het een prima wandelwagen werd.

Halverwege, in Olonzac, wat geld gepind en lang met een krantje op een terrasje gezeten. En ook even verder, in Oupia, weer even op een kerkpleintje blijven hangen en wat fris gedronken.

20140505Languedoc4Maar toen was het ook tijd en moest er geklommen worden, door de bossen omhoog naar een top met grote witte windmolens. Dat klimmen vond ik prima maar ik ben niet zo kapot van bossen (vind die al gauw te saai) en ik was dan ook blij toen ik na de afdaling weer in het open veld kwam, tussen de wijngaarden en olijfboomgaarden. Genieten!

Na een hele tijd was het weer tijd voor een tussenstop. Deze keer op het kerkpleintje in Mailnac waar ik zowaar even op een bankje in de zon rechtop in slaap gevallen ben. Mijn natuurtalent om op de meest onmogelijke plekken in slaap te vallen laat me ook hier niet in de steek..;-)

Naarmate de dag vorderde vertraagde m’n tempo, ik heb hier immers alle tijd van de wereld, en aan het eind van de middag slenterde ik op m’n elfendertigste als een soort Zwiebertje 2.0 Bize-Minervois binnen. Wederom een middeleeuws dorpje waar ik een chambree d’hôte gereserveerd had.

20140505Languedoc6Ik werd welkom geheten door Dennis & Hillary, een Schots echtpaar, dat alles in het werk stelde om het mij naar m’n zin te maken. Dat liet ik mij natuurlijk lekker aanleunen en even later zat ik met een glas witte wijn en wat knabbels aan het ieniemienie-golfslag(!)zwembadje in de zon. Het was nog goed heet en zo af en toe stapte ik het zwembad in om af te koelen. Zwemmen zat er helaas niet in, het was meer een kwestie van je afzetten tegen de ene smalle kant en dan oppassen dat je niet tegen de ander kant aan knalde. Maar het water was lekker fris, de zon heerlijk warm, de wijn lekker lekker en ik heerlijk lui na deze inspannende dag.

Ondertussen waren Dennis & Hillary binnen bezig met een kleine koelkast waar ze op de overloop maar geen goed plekje voor konden vinden. Dennis: “We’re argueing where to put the fuckin’ fridge”. Hillary: “No, we’re having a debate…and I’m winning.” Ik stelde voor om hem in een kleine nis te zetten maar dat kon niet volgens Dennis “cause there isn’n any electricity”. Gelukkig slikte ik m’n voorstel om even samen een nieuw stopcontact aan te leggen nog nét op tijd in; ik heb vakantie tenslotte!

‘s Avonds in het dorp waanzinnig lekker gegeten. Alleen jammer dat ik Barbara Streisand er via de speakers gratis bij kreeg (sorry, Hilde).


Di 6 mei: Tramontana
20140506Languedoc1Zo zonnig als het gisteren was, zo bewolkt was het vanochtend. En de wind (blijkt de ‘Tramontana’ te zijn, een variant van de ‘Mistral’) deed weer gezellig mee. Maar gelukkig was het niet koud, dus prima wandelweer.
Onderweg in Villespassans even gestopt om een stokbroodje (‘pèng’ zeggen ze hier) en wat Roquefort te kopen voor de lunch. Het was lekker lopen in het heuvelachtige landschap waar de wijngaarden afgewisseld werden met rotspartijen

20140506Languedoc2Ik arriveerde al vroeg in de middag in Castelbouze, een gehucht bij Saint-Chinian waar ik in de Chambre d’Hôte van Marianne & Hennie (tip van Hans) zou overnachten. Ik trof er op dat uur van de dag niemand aan maar dat was verder geen probleem, ik settelde me met m’n iPad op een stoeltje in de zon aan de overkant van de straat en daar troffen M&H mij aan toen ze een uurtje later aan kwamen rijden. Ik kreeg een prachtige kamer toegewezen in hun mooi, stijlvol huis waar vroeger ooit een rijke wijnboer zetelde.

20140506Languedoc3Vanuit mijn ramen had ik een prachtig uitzicht over de wijngaarden en de daarachter gelegen rotshelling maar desalniettemin ging ik al gauw plat voor een korte siësta.

Daarna weer even het zoveelste vakantiewasje gedaan want ik heb maar een minimale garderobe bij me omdat ik die spullen allemaal op m’n rug mee moet sjouwen. Om diezelfde reden had ik ook geen huidverzorgingsspullen bij me, maar op mijn leeftijd bleek dat toch geen goed idee te zijn; mijn huid zag er na een paar dagen uit als een verdroogde druif en voelde aan als schuurpapier dus ik moest vandaag toch echt even ergens wat dagcreme kopen.

20140506Languedoc4Dat zou moeten lukken in Saint-Chinian waar ik inderdaad een half uur lopen later een goed geoutilleerde farmacie aantrof. Het duurde even voordat ik een keuze had gemaakt uit het uitgebreide assortiment crèmes, lotions, milks, etc en de drogist vatte dat blijkbaar op als een teken dat hij hier te maken had met iemand die nog wat te leren had en verblijdde me welwillend met een lading proefmonsters van dagcrèmes, nachtcrèmes, rimpelvullers, oogwallenverplatters, oogledenverhogers, lippenbalsems, etc. En dat moest ik allemaal meeslepen!

20140506Languedoc5Op een terras aan het door linden omzoomd dorpsplein heb ik daarna nog lang zitten bijkomen van e.e.a en zitten lezen en niksen. De terugweg duurde wat langer dankzij de alcohol in m’n benen maar ik genoot er niet minder van.

Terug in Castelbouze de helft van de monsters op m’n gezicht gesmeerd en de rest voor ‘s avonds en de volgende ochtend bewaard; ik ga dat echt niet allemaal meeslepen…

20140506Languedoc6Marianne was ondertussen druk bezig in de keuken en ritselde tussendoor nog even een taxi voor me want m’n plannen voor morgen zijn aangepast. Ik laat me eerst een flink stuk zuidoostwaarts rijden en loop dan van daaruit weer naar het noorden want dat lijkt mij een leukere route. Change of plans…moet kunnen..n’est ce pas?


Wo 7 mei: Laatste etappe

20140507Languedoc2Vanochtend, in afwachting van m’n taxi, eerst maar eens m’n gemak op het terras met uitzicht op de wijngaard ontbeten.

Gisteren had Marianne via het antwoordapparaat van het plaatselijk taxibedrijf een taxi voor me geregeld, maar toen die vanochtend niet kwam en Marianne nog eens belde bleek dat ze hun antwoordapparaat nooit afluisterende. En eerder dan vanmiddag zouden ze me ook niet kunnen ophalen. Tja, dat schoot niet op natuurlijk. Gelukkig wilde Hennie wel als taxichauffeur fungeren en reed hij me in z’n jeep-achtige auto naar Cazouls-les-Béziers.

20140507Languedoc3Van daaruit liep ik noord-westwaarts het dal van de l’Orb in, een rivier met bij de brug die ik over moest enkele mooie meertjes waar ik pauzeerde.
20140507Languedoc4Toen verder door het open landschap, via Thézan-les-Béziers en Pailhes naar Puimisson waar ik rechtstreeks naar de watertoren toe kon lopen waarachter het huis van Hans & Gemma lag.

Na een gezamenlijke kop koffie even een late siësta gehouden en toen was het tijd voor het eerste glas wijn van de dag, waarna er nog meer volgden…
20140507Languedoc5Tot zaterdag blijf ik hier in Puimisson maar ik stop nu met deze blog; even 2 dagen helemaal niks…

Rosemarie:
Hey Carla,
ga lekker genieten van Franse rust! Als je zin hebt ma naar de film “Tracks” – vrouw in haar eentje, met drie kamelen en een hond, te voet door de Australische outback. Sluit misschien wel lekker aan op je eigen wandelervaringen hè!
Liefs,
Rosemarie

Carla:

Ja, leuk!
Reserveer jij svp voor maandag?
poen,
Carla

Nanny:

Leef Carla,
bedankt voor je blog en foto’s.
Geniet van 2 dagen niks??????!
Poen,
Nanny

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.