Tagarchief: NASHVILLE

2015 Mississippi

2015: Roadtrip met Anouk & Andrée door zuidelijke staten

Deze diashow vereist JavaScript.

Planning:

Eerst een week New Orleans, dan met een huurauto langs de Mississippi naar het Noorden langs oa Memphis en Nashville naar de Great Smokey Mountains.
Vervolgens vertrekt Andrée terug naar Nederland en vliegen Anouk & ik door naar New York.


Za 4 april: Amsterdam-Atlanta-New Orleans

Na een korte nacht bij Anouk & Jasper, brengt Jasper Anouk & mij al vroeg naar Schiphol. Via Atlanta vliegen we naar New Orleans en houden onderweg contact met Andrée die een paar uur later zal vertrekken en dus ook pas ‘s avonds aan zal komen in New Orleans.

20150404Mississippi1Op de vlucht van Atlanta naar New Orleans zit ik met m’n neus tegen het vliegtuigraam geplakt om maar niets te hoeven missen van het landschap onder mij. Dat is aanvankelijk droog en bruin en wordt naarmate we verder naar het zuiden vliegen regelmatig doorsneden door rivieren die zich glinsterend in de zon een weg banen door het groener wordende landschap. Maar pas als we de landing inzetten zie ik de brede Mississippi en de moerassen en wetlands rondom New Orleans.

20150404Mississippi2Per taxi rijden we, langs het zakelijk centrum met wolkenkrabbers, naar ons huisje in het sfeervolle French Quarter waar we door de eigenaresse opgewacht worden. Ons huisje ligt aan een soort hofje in Saint Peter Street, met om de hoek Bourbonstreet en aan het eind van de straat Jackson Square.

Het is druk in het centrum en er lopen veel Amerikaanse toeristen; geen Europeanen of Japanners hier. Op straat en in de kroegen is veel life muziek te horen in allerlei stijlen: jazz, brass, cajun, blues, you name it.

20150404Mississippi3In deze oude wijk is geen sprake van hoogbouw, hoger dan drie etages is de bebouwing hier niet. De meeste huizen zijn van hout en/of baksteen met vaak gietijzeren balkons, pilaren en andere ornamenten. De verfbedrijven doen goede zaken hier; er wordt veel met kleuren gewerkt en dat geeft de hele wijk een vrolijk aanzien.
Het scheelt natuurlijk ook dat de zon schijnt. Het is warm, maar een koele bries vanaf het water zorgt ervoor dat het goed uit te houden is voor mij.

We vallen met onze neus in de boter want Pasen wordt hier echt gevierd en op zaterdag start dat feest blijkbaar al op. Het is druk op straat, er wordt veel gedronken en de sfeer is navenant. De mensen dragen gekke hoofddeksels en er is veel bloot, al dan niet getatoeëerd, vlees te zien. Niet echt my cup of tea en ik concludeer dat ik de komende dagen dit deel van de stad zoveel mogelijk zal ontwijken; er zijn vast andere, sfeervollere plekken te vinden.
20150404Mississippi4We lopen tussen de toeristen door naar de Mississippi-oever, langs toeristenwinkeltjes, veel voodoo-zaakjes, café’s, etc. Bij de rivier zoeken we een terras uit met uitzicht op de Mississippi en lopen daarna weer met een omweg terug naar ons huisje.
Om half twaalf ‘s avonds worden we wakker van Andrée die op de stoep staat en na een lange reis graag naar binnen wil. Dat kan, en na even bijgekletst te hebben gaan we weer plat, moe van deze lange reisdag.


 

Zo 5 april: New Orleans

20150405Mississippi1Paasochtend. Na een koude douche (de technische voorzieningen in dit appartement zijn niet optimaal) flansen we een ontbijt met spek en ei in elkaar (ook de keukenuitrusting is zéér beperkt) en eten dat op ons gemak op in ons zonnig voortuintje, in gezelschap van een kleine, groene hagedis die in een van de tuinplanten zit. Er zijn slechtere manieren om de dag te beginnen…

20150405Mississippi2Na het ontbijt wil ik graag richting Jackson Square gaan om te kijken of ik iets van het paasgebeuren mee kan krijgen. A&A zijn nog niet zover en we spreken af dat we elkaar aan het eind van de ochtend in een koffietent zullen ontmoeten.

20150405Mississippi3Bij de St. Louis Cathedral staan lange rijen mensen te wachten tot ze naar binnen mogen voor de paasmis en in Chartres Street staan de stoepen vol met mensen die op de Easter Parade aan het wachten zijn. Ik vind het allemaal veel te druk en besluit gewoon door te lopen en het hele paasgedoe aan mij voorbij te laten gaan, dat kunnen ze ook wel zonder mij.
Aan de oever van de Mississippi geniet ik later op een bankje van de zon en de muziek van een saxofonist die een eindje verderop lekkere lome jazzmuziek de lucht in toetert en daarbij regelmatig wordt onderbroken door de zware hoorns van voorbijvarende schepen.

20150405Mississippi4Ik besluit om aan de oostkant om het French Quarter heen te lopen en dat blijkt een goede zet, het is er mooi en lekker rustig. Ook de mensen die ik op straat tegenkom zijn relaxed en wensen me steeds weer “Happy Easter” toe.

20150405Mississippi5Als ik A&A later weer tref besluiten we naar de wijk Bywater te lopen. Er is daar geen sprake van een centrum dus we zigzaggen wat door de ontelbare blocks en belanden uiteindelijk bij een alternatief eettentje waar we op het stoepterras in de zon lunchen.

20150405Mississippi6Op de terugweg lopen we een galerie binnen waar we in gesprek raken met een vrouw die ons wat must-see-and-do-ideas aan de hand doet. Eén daarvan is een soort buurtfeest in de Lower Ninth Ward waar in een voormalige katholieke kerk een dansfeest is georganiseerd voor en door de Canadese gemeenschap (afstammelingen van mensen die ooit uit Nova Scottia verdreven zijn).

20150405Mississippi7We lopen via een andere zigzagroute terug naar huis en krijgen nog een deel mee van de gayparade die ‘s middags door onze wijk is getrokken.
De kerk ligt in een ‘bad and dangerous neighbourhood’ dus we nemen, nadat we ons thuis even verkleed hebben, een taxi. De Palestijnse taxichauffeur vertelt onderweg van de overstromingen ten gevolge van de orkaan Catherina, en wijst ons de plekken waar het helemaal mis gegaan is.

20150405Mississippi8In en buiten de kerk treffen we een zeer gemêleerd gezelschap aan waarvan een deel zit/staat te eten en de andere helft danst op muziek van een zwarte band met drum, bas, gitaar, accordeon, wasbord en zang. We zoeken wat lekkere hapjes (garnalen, oesters, mais en ananas) en drie soorten bier uit en schuiven aan bij andere eters aan een lange tafel.

20150405Mississippi9Dan gaan ook wij even de dansvloer op en raken daarna in gesprek met diverse mensen die erg nieuwsgierig naar ons zijn.
Om stipt 8 uur is het feest afgelopen en we wachten in het donker op de hoek van de straat in de druilerige regen op een door ons bestelde taxi die niet komt. Uiteindelijk ritselt een van de organisatoren een andere taxi voor ons die ons weer veilig thuis brengt. Het is dan nog vroeg op de avond maar we zijn bekaf en gaan gewoon lekker vroeg slapen.


Ma 6 april: New Orleans

20150406Mississippi1We starten de dag met een gezond ontbijt mėt internet bij CC’s-corner. Dan lopen we westwaarts naar Canalstreet waar we in de streetcar (soort tram) naar het noorden rijden.

20150406Mississippi2We hebben een audiotour gedownload en krijgen zo wat info over wat we onderweg zien.

Dan weer terug naar de Mississippi en via Jackson Square lopen we naar Café Du Monde waar we zwaar besuikerde beignets, specialiteit van New Orleans, uitproberen. 20150406Mississippi3Ze smaken inderdaad naar beignets, zijn (dus) niets bijzonders en met een overdosis calorieën erbij gaan we weer verder.
We lopen met een omweg noordwaarts naar het Louis Armstrong Park, met daarin Congo Square, een plein waar in vroegere tijden op feestdagen de slaven dansten…

20150406Mississippi4We lopen wat af hier, maar er valt dan ook veel te zien, te horen en te proeven.
Aan het eind van de middag passeren we een creools restaurant waar we in een binnenplaatsje een mix van speciale streekgerechten bestellen en volgens ons doorschuifsysteem (bij elke gang de borden twee keer doorschuiven) alles proeven. De Creoolse keuken is eigenlijk gewoon armeluiskost waarbij niet bepaald zuinig met koolhydraten, vet en suikers wordt omgesprongen. We proberen daarom de schade te beperken door tussendoor alleen fruit en yoghurt te eten.

20150406Mississippi5Maar goed, na deze maaltijd vinden we het even goed en gaan we naar huis voor een siësta om een paar uur later weer richting Frenchmen Street te lopen waar de ‘echte’ (minder toeristische) jazzscene zich afspeelt. Helaas hebben A&A hun identiteitsbewijs niet bij zich en dat betekent dat we de leukste tenten niet in kunnen. Maar er blijft genoeg leuks over, o.a. een Aziatisch familie-jazz-ensemble dat met aanstekelijk enthousiasme en een giechelige zangeres de stemming erin houdt.


Di 7 april: New Orleans

20150407Mississippi1Onze laatste dag in New Orleans alweer, tijd voor een fietstochtje!

20150407Mississippi2We huren drie eenvoudige fietsen en rijden via het Gardendistrict helemaal naar het westen, tot de rand van onze kaart. Onderweg lunchen we op een terrasje langs de straat en dan gaat het weer verder, door een rustige buurt met veel groen en duidelijk rijkere bewoners. Als we bij Audibon Parken de universiteit arriveren zien we nóg dikkere villa’s en oude koloniale huizen. Hier is het lekker wonen…

20150407Mississippi3Dan fietsen we weer terug en via Jackson Square door naar de wijk Bywater in het westen. We rijden weer langs het restaurantje waar we zondag lunchten maar willen deze keer ergens anders eten. Dat lukt helaas niet want het eettentje dat we op het oog hadden blijkt bij nader inzien toch wat goor. Even goor als de rommelwinkeltjes waar A&A zowaar nog wat spulletjes scoren, dat dan weer wel.
Op de terugweg naar het French Quarter stoppen we bij een bar die bij een kunstcentrum hoort en heerlijk gebak te bieden heeft. Dat fungeert dan maar meteen als voorgerecht voor het diner dat we ‘s avonds in Frenchman Street willen eten.

20150407Mississippi4We leveren onze fietsen weer in, kleden ons thuis om en lopen voor de laatste keer de stad in.
De muzikanten zijn al zonder ons begonnen en we nemen plaats in een groot café waar achtereenvolgens twee bands optreden; eerst de Swamp Donkey’s met blazers en banjo (jazz/dixie) en dan Jayme St.Pierre and the Honeycreepers met gitaristen en zang (blues). Er wordt goed gespeeld en we amuseren ons prima.

20150407Mississippi5Ondertussen proeven we de verschillende soorten bier en mijn keuze valt op ‘Blue moon’, een licht pils.
En dan hebben we weer honger. A&A trakteren op drie hotdogs waaronder eentje met krokodillenvlees en met name die laatste is waanzinnig lekker.

Reactie Marina van Montfort:
Hoi Carla, drie jaar geleden was ik ook ronde deze tijd in New Orleans. 10 volle dagen genieten van muziek en luisteren na de verhalen van voor en na Katrina. Er is ook een Kerkhof voor de arme mensen die boven de grond begraven werden, veel bekende en berooide muzikanten, waar de verwoesting nog zeer duidelijk aanwezig was. Achter French Quarter is ook een kerkhof. Zeer de moeite waard. Hier ligt ook de voodoo queen begraven Marie Leveau (als ik me de naam goed herinner). De wijk Treme is ook de moeite maar in de avonduren zou ik hier niet doorheen lopen.
Veel plezier, ik volg je verhalen met interesse, maar nu zeker. Wat een fantastische stad; ik heb nog steeds een beetje heimwee.


Wo 8 april: New Orleans – St.Martinsville

20150408Mississippi1Na het ontbijt rijden we per taxi naar autoverhuurbedrijf Herz waar we de auto voor onze roadtrip kunnen ophalen. Maar helaas…computer says ‘no’… Om de een of andere reden werd de reservering op 4 december geannuleerd. Geen idee waarom en door wie.
Mooie boel. Ik bel de SNP, de club bij wie ik deze trip geboekt heb, maar krijg een antwoordapparaat aan de lijn met het verzoek het noodgevallennummer te bellen. Als ik dat doe krijg ik wėėr een antwoordapparaat aan de lijn: “spreek uw boodschap in, wij bellen u zsm terug”.
Ik besluit dat telefoontje niet af te wachten en dan maar zelf een auto te huren en later de kosten op de SNP te verhalen.

Uiteindelijk ritselen we een mooie, grote Nissan en nadat we nogal stuntelig uitgevogeld hebben hoe een automaat werkt (…) kunnen we vertrekken. Via een wirwar van autowegen die elkaar op allerlei niveau’s in de lucht kruisen, verlaten we New Orleans westwaarts, richting Lafayette.
Onderweg stoppen we eerst maar eens bij een Wallmart om de catering voor onderweg in te slaan en bij Houma vinden we een plekje om te picknicken. Daarna neemt Anouk het stuur van mij over en rijdt verder door de Mississippidelta.

20150408Mississippi2Het is lekker relaxed rijden hier op de brede wegen en aan weerszijde ontrolt Cajun Country zich voor ons. Langs de weg zien we, naast een dode wasbeer en een egel, akkerbouw (er wordt hier vooral suikerriet verbouwd), bossen en moerassen. Dit is waarschijnlijk de beste tijd van het jaar om te reizen want alles is nog frisgroen en de temperatuur (zo’n 30*C) is nog nėt te harden. Waar gewoond wordt staan ver uit elkaar liggende huizen met grote, saaie gazons eromheen met vaak prachtige oude bomen.

20150408Mississippi3We vinden een radiozender met seventies muziek, en terwijl Andrée rijdt gaan we in de meezingmodus en bereiken via de landelijke plaatsjes Franklin en New Iberia aan het eind van de middag St. Martinsville.
We overnachten in een prachtig oud huis dat met zorg en authentiek is ingericht en op het balkon borrelen we in de zon voordat we in het plaatselijk restaurantje gaan eten.


Do 9 april: St.Martinsville – St.Francisville

20150409Mississippi1Trots brengt Mss.Peggy, de eigenaresse van onze B&B, ons haar homemade breakfast met allerlei specialiteiten van het huis. Dat betekent een bord met scrambled eggs, bacon, besuikerde beignets, besuikerde wentelteefjes, in olie gebakken witbrood, en diverse jammetjes en andere ingemaakte zoetigheden. Nog een geluk dat de koffie vet- en suikervrij is.

20150409Mississippi2Dan vertrekken we snel richting Lafayette waar om 10 uur onze boot vertrekt voor een excursie naar de Atchafalaya-swamps, de moerassen van de Mississippidelta.
De rit duurt langer dan verwacht, reden om plankgas te geven. Hoezo speedlimits? Als we om 5 voor 10 bij de boot arriveren moeten we nog een kwartier op onze gids wachten en verklaart Anouk plechtig dat ze nóóit meer bij mij in de auto gaat zitten als ik haast heb….

20150409Mississippi3De gids manoeuvreert de boot door tapijten van waterplanten en tussen met baardmossen begroeide cypressen door.
We zien massa’s vogels (reigers, zee-en visarenden, uilen, etc) en alligators in allerlei maten.

20150409Mississippi4De gids vangt een exemplaar van 6 maanden dat we even mogen vasthouden voordat het weer teruggezet wordt.
Weer terug op het vaste land picknicken we eerst even voordat we weer in de auto stappen. Terwijl Anouk op de achterbank aan haar siësta begint, rijdt Andrée ons via Grosse Tete en False River naar St.Francisville waar we onze intrek nemen op een oude plantage.

20150409Mississippi5We zitten hier in katoenland maar helaas, geen wuivende katoenvelden te zien. Daarvoor is het nog te vroeg in het jaar. Wel borden met Republikeinse leuzen langs de weg. Nee, ze zijn hier niet blij met Obama.

20150409Mississippi6Na het avondeten is het tijd voor een filmpje en met z’n drieën kruipen we op mijn bed achter Andrée’s laptop. Ze heeft ‘Gone with the wind’ gedownload, de klassieker uit ’39 die in deze omgeving speelt. Ik doe m’n best, maar het is een draak van een film (over een soort Southern-Belle-Sissy in technicolor) en halverwege haak ik af. A&A zitten de film braaf uit en als ik na afloop wakker wordt concluderen we dat het niet zo vreemd is dat hier nooit een remake van verschenen is; het verhaal is zó politiek incorrect dat ze dat niet (meer) verkocht zouden krijgen.


Vr 10 april: St.Francisville – Natchez

20150410Mississippi1We zitten nu in het echte het oude zuiden van de katoenplantages en hier in Francisville staan talloze ‘antebellum’ huizen, stammend uit de tijd voor de burgeroorlog. Na het ontbijt lopen we mee met een rondleiding door het oude plantagehuis dat nog helemaal in de ‘Gone-with-the-wind-stijl’ is ingericht.

20150410Mississippi2Vervolgens rijden we door naar de Rosedown Plantation waar we via de lange oprijlaan met prachtige oude eikenbomen de tuinen bereiken en een museumpje over de burgeroorlog bezoeken.
Dan verlaten we St. Francisville voor een rit van 100 km naar Natchez, in de staat Mississippi.

20150410Mississippi3Onderweg willen we een wandeling maken in de Clark Creek Natural Area bij Woodville. Maar als we daar arriveren begint een enorme stortbui en omdat het er niet naar uitziet dat die voorlopig zal stoppen stappen we weer in onze auto en rijden door naar Natchez.
Kwamen we gisteren nog allerlei anti-Obamaborden langs de weg tegen, vandaag worden we om de haverklap verblijd met boodschappen van Jesus Christ himself. Zekerheidshalve wordt e.e.a. nog eens nadrukkelijk bevestigd op de regionale radio-reli-zenders waar we met veel plezier naar luisteren. En zo leren we dat God de zeeleeuwen eigenlijk als planteneters bedoeld had, maar dat dat door hun zonden fout is gelopen, reden waarom ze carnivoren zijn geworden. Ik geef het maar even door…

20150410Mississippi4In onze royale 3-persoonskamer picknicken we op de vloer (…) en lopen dan het dorp in.
Andrée heeft een neus voor kringloopzaken die ze feilloos weet te traceren en zo dwalen we regelmatig door allerlei shabby zaakjes met ouwe meuk.

20150410Mississippi5We eindigen onze wandeling aan de oever van de Mississippi waar we op een bankje genieten van het uitzicht.
‘s Avonds eten we in een restaurantje dat qua inrichting een dependance lijkt van de kringloopwinkels. Om de schade te beperken besluiten we het hoofdgerecht over te slaan en enkel een mix van appetizers en desserts te nemen; maakt qua voedingswaarde niets uit maar scheelt een hoop calorieën en geld ėn het is desondanks meer dan genoeg voor ons…


Za 11 april: Natchez – Vicksburg

20150411Mississippi1We rijden de 150 km naar Vicksburg over de Natchez Trace Parkway, een route door een parkachtig landschap. Onderweg staan BB King en Muddy Waters op onze playlist want we komen langzaam aan in het gebied van de blues

20150411Mississippi2Op een prachtige kaart van deze autoroute staan enkele wandelingen aanbevolen en bij de eerste stop, ‘Bullen Creek’, is er daadwerkelijk een paadje te zien dat het bos ingaat. Langs dat pad staan om de 30 m bordjes met teksten over wat er op die plek in het bos te zien is en ik probeer goed op te letten waar we lopen want we hebben geen wandelkaart en ik wil niet verdwalen. Nou, die kans blijkt erg klein want na 8 minuten zijn we weer terug bij ‘af’ en staan we weer bij onze auto. Einde wandeling. Nee, Amerikanen zijn duidelijk geen wandelaars…

20150411Mississippi3We rijden door naar een plek die als ‘Sunken trace’ wordt omschreven maar hebben geen idee of het pad dat we nemen het goede is. Na een tijdje worden we ingehaald door een vriendelijke man in een jeep die ons de goede richting wijst en meteen aangeeft dat deze trace niets voorstelt. En inderdaad, het blijkt een buiten gebruik zijnde oude holle weg te zijn waar de nodige zooi gedumpt is.

20150411Mississippi4Terug de auto in dan maar weer en verder naar dé attractie van de dag, ‘Rocky Springs’, een wandelroute naar een voormalig gebied van katoenplukkers. Op die plek leefden halverwege de 19e eeuw zo’n 2.600 mensen (waaronder 2.000 slaven) maar begin 20e eeuw liep de nederzetting leeg ten gevolge van achtereenvolgens de burgeroorlog, gele koorts en insectenplagen. Ook hier zijn we na een dik uur weer uitgewandeld maar het is wel bijzonder om op die plek rond te lopen.

20150411Mississippi5Rond de middag arriveren we in Vicksburg waar we overnachten in het koetshuis van een prachtig landhuis. We lunchen op onze veranda met uitzicht op de parkachtige tuin waar ondertussen enkele families bezig zijn met fotoshoots rondom ‘hun’ bruidspaar.

20150411Mississippi6Dan stappen we weer in onze auto en vertrekken richting downtown om vervolgens op een punt hoog boven de Mississippi weer uit te stappen en te genieten van de zon en het uitzicht.

20150411Mississippi7Langs de oever loopt een spoorlijn en aangezien ze hier niet aan spoorbomen doen moeten de treinen regelmatig toeteren om hun komst aan te kondigen. Dat is echt een enorm kabaal, maar ik vind het wel gezellig klinken.
Terug bij ons landhuis installeren we ons met wat leesvoer in de tuin waar ik meteen aan alle kanten door muggen gestoken wordt. Tot nu toe had ik nog geen last van die beesten, zelfs niet in de swamps, maar nu word ik dus goed te grazen genomen.

20150411Mississippi8Later eten we in het huis, wederom alleen de appetisers en desserts.
Eerlijk gezegd valt het eten hier in het Zuiden nogal tegen. Het wordt erg vet bereid en er wordt amper met kruiden gewerkt, hooguit met wat scherpe sausjes uit de flesjes die standaard op tafel staat.
Gewone groentemarkten zijn we nog niet tegengekomen en in de supermarkten moeten we echt moeite doen om gezonde spullen te vinden voor onze lunch. Dat verklaart natuurlijk voor een deel waarom er zoveel (ėcht) dikke Amerikanen zijn want de keuze in ‘foute’ producten is hier overweldigend.
Andrée heeft voor ‘s avonds de film ‘Lincoln’ gedownload maar al kijken op het grote bed slaat de vermoeidheid toe en haken we halverwege af. Morgen part II…


Zo 12 april: Vicksburg – Greenwood

20150412Mississippi1Het eerste wat ik zie als ik ‘s ochtends m’n ogen open is de Mississippi buiten en de beboste oever daarachter. Zou mooi zijn als ik kon schrijven dat de rivier blauw was, maar nee, tot nu toe heeft de Mississippi zich alleen in grijs en bruin laten zien. Wellicht dat ie stroomopwaarts blauwer wordt?
Na het ontbijt in het grote plantagehuis vertrekken we noordwaarts. Het is zondag dus we stemmen af op een gezellige relizender op de autoradio. Daar horen we de preek van de dag bij ‘The Hour of Power’ of, zoals ze hier lekker zangerig zeggen, “The Owwa of Powwa”.

We verlaten de streek met de welvarende plantages en antebellum huizen en rijden naar de katoenstreek van Greenwood. Hier leefde in de vorige eeuw de zwarte bevolking een armoedig bestaan, weliswaar bevrijd van de slavernij, maar nog altijd onderdrukt door de rassendiscriminatie. Hier werden ook grote bluesmuzikanten als BB King en Muddy Waters geboren.

20150412Mississippi2Andrée rijdt ons soepeltjes naar de Blue Lake Nature Trail waar we willen gaan wandelen. Als we de startplaats bij een meertje gevonden hebben blijken we de enige mensen daar te zijn. We lopen evenwijdig aan de oever van het meer over een prachtig pad terwijl we allerlei rondzoemende insecten van ons af slaan. Het water staat hoog in deze tijd van het jaar en aan weerskanten van het pad staan bomen in het water. Dat ziet er prachtig uit maar heeft ook zo z’n nadelen want even later verdwijnt ons pad onder water en zit er niets anders op dan terug te keren naar de auto. Nee, zo wordt dit nooit een actieve vakantie…

Ik kruip achter het stuur en stel onze TomTom in op onze eindbestemming Greenwood, maar dan via de kleinst mogelijke weggetjes. In eerste instantie zijn dat lange, lege wegen door de uitgestrekte katoenvelden. Dat wil zeggen, we zien grote vers geploegde lappen grond met daarop lange rijen groene sprietjes waarvan we dan maar aannemen dat dat ooit katoenplanten zullen worden. Maar helaas geen in de wind wuivende groep/witte katoenvelden dus, zoals ik mij dat had voorgesteld. Dat is dan weer jammer natuurlijk.
Ik zet m’n klassieke-muziek-playlist op en zo zoef ik, al mediterend, door het lege landschap, terwijl Andrée naast me slaapt en Anouk op de achterbank een boek leest.
Dan komen we in de bewoonde wereld en rijden we door dorpen waar voornamelijk de minder bedeelden (lees: zwarten) wonen. Daar hoort natuurlijk een ander playlist bij en met Tom Waits in de speakers arriveren we in Greenwood.
Ondanks TomTom en routebeschrijving kunnen we onze overnachtingsplek niet meteen vinden en belanden we ergens op een industrieterrein. We stoppen om de kaart goed te bestuderen en een nieuwe strategie te bedenken. Als dat gebeurd is wil ik de auto links omkeren en horen we een akelig gekraak aan de rechterkant. Oeps…daar staat een of ander laag hekwerkje dat ik niet in de gaten had. Nondedju…m’n allereerste deuk sinds ik m’n rijbewijs heb… uitgerekend op een industrieterrein ergens in Mississippi…😡

20150412Mississippi3Na de schade aanschouwd te hebben ga ik in de ik-kan-er-nu-toch-niets-meer-aan-doen-en-merk-bij-thuiskomst-wel-wat-de-gevolgen-zijn-modus en rij probleemloos door naar onze overnachtingsplek. Dat wil zeggen…we rijden in eerste instantie voorbij aan de shabby bouwsels van hout en golfplaten langs de weg en krijgen pas later in de gaten dat we in zo’n krot geacht worden te overnachten.

20150412Mississippi4Uiteindelijk valt het allemaal mee. De ‘shacks’, zes authentieke huisjes uit de omgeving die van de sloop gered en bij elkaar gezet zijn, zijn van binnen schoon en voorzien van stroom, water, airco, koelkast, kookplaat en oven. We besluiten om ‘s avonds zelf te koken en halen in het dorp de benodigde boodschappen.

20150412Mississippi5En dan is het tijd voor een pilsje en wat lekkers in de zon op onze eigen porch, met uitzicht op akker en de Tallahatchie River.
A&A bereiden voor ‘s avonds een heerlijke kip-met-venkel-en-wortelschotel en daarna kijken we naar de film ‘The Help’ die hier opgenomen is (de filmcrew kwam veel op deze overnachtingsplek).

Reactie Torben Mulder:
Alles gelezen, helemaal bij..
Goed dat je er niet een aaneenschakeling van halleluja-verhalen van maakt maar ook vertelt wat er even niet zo lekker gaat.
Wat leuk zou zijn: wanneer je er af en toe iets in zet over jullie gesprekken.
En laat die twee ook ‘s wat schrijven. Kunnen ze volgens mij héél goed!
Torben


Ma 13 april: Greenwood – Memphis

20150413Mississippi1Aangezien we ons eigen shack mėt keuken hebben maakt Anouk lekkere bananenpancakes voor het ontbijt. Dan laden we onze spullen weer in de auto en vertrekken richting Memphis Tennessee, wederom via de kleine-weggetjes-route. Na een tijd steken we de (onzichtbare) grens van Mississippi naar Tennessee over.
Het is duidelijk dat we hier in het armste deel van de States zitten. We zien veel vervallen huisjes en motorhomes. Maar ook veel kerken, héél veel kerken, die waarschijnlijk de boel hier een beetje bij elkaar houden. Naast de muziek natuurlijk, die hier overal een belangrijke rol speelt. Van de jazz in New Orleans en de blues in Memphis tot de country morgen in Nashville. Er zijn ook overal plekken waar je de schoenen van BB King, de gitaar van Johnny Cash en het graf van Elvis kunt bezoeken maar dat vinden we allemaal niet zo boeiend. Wel luisteren we in de auto naar de muziek van hier en verder zijn we vooral geïnteresseerd in de cultuur historische achtergrond van wat zich in deze streken afspeelt/afspeelde.
Onderweg doen we het dorpje Charleston aan waar pas in 2008(!) het eerste gemengde promsbal plaatsvond. En dat dankzij Morgan Freeman die ook in Charleston woont en het bal sponsorde. Niet te geloven, zonder Freeman zou daar waarschijnlijk nog steeds sprake zijn van zwarte en witte proms.

20150413Mississippi2Onderweg steekt opeens een joekel van een schildpad(!) de weg over. Ik kan het beest nėt ontwijken en stop daarna in de berm. We lopen naar het schildpad (zo’n halve meter van kop tot staart) toe dat niet in z’n schild kruipt maar ons blijft aankijken en als ik dichterbij kom agressief naar me hapt. Later blijkt dat dit een bijtschildpad was, dat regelmatig mensentenen en -vingers amputeert. Pittig beestje…
Een stuk verder lig een doodgereden beest op de weg waaraan een gier zit te plukken. Er worden hier veel dieren overreden die we dood langs de weg zien liggen; herten, wasberen, marters, egels en allerlei onbekende beesten.

20150413Mississippi3In Memphis nemen we onze intrek in het Heartbrakehotel dat naast Graceland ligt en (dus) helemaal op Elvisfans is ingesteld. Wij hebben niet zoveel met Elvis maar zijn posters op onze hotelkamer laten we toch maar gewoon hangen.

20150413Mississippi4Na een inpandige lunchpicknick rijden we downtown naar het National Human Rights Museum dat gebouwd is rondom het motel waar Martin Luther King werd vermoord. Het is een indrukwekkende collectie van foto’s, films en geschreven informatie en bizar om bij de hotelkamer en het balkon te staan waar de aanslag plaatsvond.

20150413Mississippi5Inmiddels is het beginnen te regenen en we rijden 6 blokken verder naar het King’s Palace Café op Beale Street (de uitgaansstrip) waar we wat eten terwijl een blueszangers zichzelf heel verdienstelijk op gitaar begeleid bij de nodige standaardnummers.

20150413Mississippi6Als we weer opstappen is buiten een hoosbui aan de gang. We hebben geen zin om te wachten tot het weer droog is en rennen de 500 mtr naar de auto waar we drijfnat aankomen. De weg terug naar het hotel is lastig want het zicht erg slecht, en dan is zo’n 6-baans highway opeens een stuk minder relaxt om op te rijden… Voor de avond staan 2 films op het programma: eerst het tweede deel van ‘Lincoln’ en dan een documentaire over (de aanloop naar) het hierboven genoemde promsbal in Charleston. Terwijl we die films zitten te kijken krijgen we twee keer een ‘Flash flood warning’ op onze gsm waarin geadviseerd wordt de overstroomde gebieden te mijden. Blijkbaar spookt het buiten. Morgen maar eens kijken wat de schade is…

Reactie Hans:
zo’n witte auto mag je voor mij wel meenemen………..de bluesmuziek heb ik al ………elvis ken ik ook ……het kerkgebeuren wat minder ……..en waar zijn de amerikaanse steaks?………….maar uiteindelijk ben ik echt heel jaloers op jullie roadtrip!


Di 14 april: Memphis – Nashville

20150414Mississippi1We ontbijten in het Heartbreakhotel (met piepschuim servies en plastic bestek…) tussen de Elvisfans, met uiteraard stemmig Elvisrepertoire uit de speakers. Dat is voor ons meteen genoeg rock & roll voor de hele dag en we schakelen over op de country-modus en vertrekken richting Nashville.
Onderweg moet wel eerst nog even een mega-kringloopwinkel bezocht worden waar Andrée haar slag wil slaan. Dat lukt heel aardig maar het duurt mij allemaal te lang en Andrée heeft de smoor in als we naar haar gevoel te vroeg vertrekken. Maar ja, Nashville ligt zo’n 400 km verderop en ik wil toch graag vandaag nog iets van die stad zien.

20150414Mississippi2Via de highway rijden we van de vlakke Mississippi vallei door het heuvelland van Tennessee naar Nashville. We stoppen halverwege voor een lunch in Jackson en dan neemt Andrée het stuur over. Het is een vrij saaie rit maar wel een mooie autoweg met veel natuur aan weerszijde. Of, zoals Andrée zegt, mooie bomen en struiken in Bob Ross-stijl.
Om in de country-stemming te komen ‘draaien’ we wat nummers van Dolly Parton maar daarna gaan we toch alweer over op ‘gewone’ Amerikaanse muziek (Jim Croce, Don Mc.Lean, Bette Middler, etc). De afgelopen dagen hebben we de nodige muziek uit deze streken beluisterd maar eerlijk gezegd vind ik die muziek niet zo interessant. Zal wel vloeken in de kerk zijn maar ik was nooit zo kapot van rock en roll en blues en country vind ik meestal gewoon saai. Wat dat betreft was ik in New Orleans toch meer op m’n plek met de jazz die daar gespeeld werd.

20150414Mississippi3Bij Nashville wordt het verkeer drukker en ingewikkelder maar Andrée slaat zich er prima doorheen.

We checken in bij ons hotel en rijden dan downtown waar we wat door de straten met kroegen, muziektenten en musea slenteren. Het is nog vroeg in de avond, en de eerste bandjes beginnen met hun optreden. We lopen langs het Johnnie Cashmuseum en even binnen bij de Country Hall of Fame

20150414Mississippi4Vervolgens stappen we een tent binnen waar een band countrymuziek (what else…) speelt en wij wat eten. De band speelt goed (oa Fleetwood Mac nummers) maar na een uurtje houden we het toch voor gezien.

20150414Mississippi5We lopen verder door het centrum en concluderen dat Nashville, net als Memphis, eigenlijk een lelijke en sfeerloze stad is. De oorspronkelijke bebouwing heeft ooit plaats moeten maken voor nieuwerwetse hoogbouw en de resterende oorspronkelijke panden zijn vervolgens opgepimpt voor de toeristen.

20150414Mississippi6En die toeristen schijnen het wel gezellig te vinden, bezoeken ook braaf de musea en studio’s die op de een of andere manier met muziek te maken hebben en kopen allerlei prullaria om mee naar huis te nemen. Wij hebben daar niet zo’n zin in en kiezen vanavond voor een documentaire over Johnny Cash, gewoon op onze hotelkamer.


Wo 15 april: Nashville – Gatlinburg

20150415Mississippi1Als goedmakertje voor Andrée beginnen we dag met een bezoek aan (wéér…) een kringloopwinkel en daarna rijden we via de Interstate naar de bergen van de Appalachian Mountains. Dat zijn de hoogste bergen ten oosten van de Rocky Mountains en bereiken in het Great Smokey National Park hoogten van 2000 meter. In dit gebied woonden ooit de Cherokee indianen.
Het is een lange, saaie rit en we lunchen ergens bij een tankstation.

20150415Mississippi2Naarmate we dichter bij het natuurreservaat komen nemen de attractie langs de weg toe en we vrezen het ergste. En inderdaad, ‘ons’ dorpje Gatlinburg blijkt een turboversie van Valkenburg te zijn. Gelukkig staat ons hotel helemaal aan de rand van deze kermis, tegen de bosrand aan en onze kamer met balkon, (nep-)open haard, en jacuzzi maakt veel goed.

20150415Mississippi3Terwijl A&A wat blijven tuttelen, loop ik naar buiten voor een eerste verkenning. Het miezert wat en ik volg het riviertje dat langs het dorp loopt. In het dorp ontdek ik een outdoorshop die dicht is maar waar we morgen waarschijnlijk wel goede wandelkaarten van de bergen kunnen kopen.

20150415Mississippi4Terug in het hotel maken we een planning voor de komende dagen en besluiten dan dat we geen zin hebben om in het dorp uit te gaan eten. Geen probleem, we bestellen wat pizza’s en sla en blijven de rest van de avond op onze hotelkamer.
We kijken zowat elke avond een film of documentaire over een muzikant of groep uit deze regio en vanavond zijn Frankie Valli and The Four Seasons aan de beurt. Vervelend alleen dat ik die kopstemmuziek vervolgens niet meer uit m’n hoofd krijg…


Do 16 april: Gatlinburg

20150416Mississippi1Vandaag dan eindelijk aan de wandel!
Eerst wat opstartproblemen want het continu op elkaars lippen zitten begint z’n tol te eisen; er zijn wat onduidelijkheden en irritaties over en weer over het (niet) nakomen van afspraken en het (onvoldoende) rekening houden met elkaar.

20150416Mississippi2Als de lucht weer wat geklaard is vertrekken we naar de outdoorshop waar we een wandelkaart kopen. Dan rijden we naar het oosten waar we de Chimney Tops Trail kiezen die start met een klim van anderhalf uur. Het is vochtig in het bos en we moeten regelmatig snelstromende watertjes oversteken. Ondertussen wordt het steeds donkerder, we zien de waterdamp boven de bomen onder ons opstijgen en de ‘Smokey’s’ doen hun naam eer aan. Maar we besluiten toch door te lopen want het is niet koud en het is geen ramp als het wat gaat regenen.

20150416Mississippi3Onderweg analyseren Anouk & ik nog eens uitgebreid de discussie van vanochtend. Andrée stuurt af en toe bij en doet verder alsof het haar niet aangaat (ze heeft niet voor niets een master in Conflictstudies…)
Bijna boven begint het te regenen en wordt het te link om de gladde, rotsige top te beklimmen. Da’s nou weer jammer. Terug dan maar, en drijfnat arriveren we weer bij onze auto.
We rijden terug naar ons hotel en lunchen bij de open (gasgestookte) haard.

20150416Mississippi4Dan is het tijd voor een vakantiewasje; Andrée maakt een lekker sopje in het bubbelbad waar we vervolgens al onze te wassen kleren in gooien. En dan gaan de spuitmonden aan en wordt het sop in beweging gebracht; zo heb je nog eens wat aan een jaccuzi 😉

20150416Mississippi5‘s Avonds gaan we bij het buurtrestaurant eten en kiezen we wederom een voorgerecht, wat sla en een toetje. Nou, zeg maar toet, want we krijgen echt joekels van desserts voorgeschoteld die zelfs wij niet aankunnen. We besluiten twee toetjes te delen en de cheesecake in een doggybag mee naar huis te nemen.
Film van de dag: ‘The Blues Brothers’


Vr 17 april: Gatlinburg

20150417Mississippi1Op tijd op vandaag want we willen op tijd bij het startpunt van de trail van zijn.
Dat ligt een uur rijden hier vandaan maar het is een mooie slingerroute die ons door bossen en een rustige vallei leidt.

20150417Mississippi2We volgen de trail die min of meer de loop van Abrams Creek volgt en stopt bij Abrams Falls, een waterval van zo’n 6 mtr breed. We pauzeren daar even en lopen dan dezelfde route weer terug door het bos dat vergeven is van de rhodondendronsstruiken/-bomen die helaas nog niet in bloei staan. Wel zijn er veel kleine witbloeiende bodembedekkers die bosanamoonachtige tapijten in het bos vormen.

20150417Mississippi3In dit gebied schijnen nog veel beren te leven maar die laten zich ook vandaag niet zien, we zien enkel wat herten en hele grote fazantachtigen. En verder wat klein grut voor onze voeten dat we dan maar op de foto zetten.

20150417Mississippi4Andrée neemt de terugweg voor haar rekening en rijdt ons via de onverharde Rich Mountain Road rechtstreek een hele lange file voor Maryville in. Daar is een soort oldtimer-festival aan de gang en overal rijden en staan prachtexemplaren. Langs de weg lopen en zitten de liefhebbers (veel baarden, tattoo’s, petjes en dikke buiken) naar de geparkeerde auto’s en het voorbijrijdend verkeer op de 6-baans-weg te kijken. En daar rijden wij dus ook tussen met onze gedeukte Nissan…
Film van de dag: ‘Brother where art thou?’
Vraag van de dag: Andrée: “Wat? Ray Charles was toch al blind, is Stevie Wonder nu óók al blind???”


Za 18 april: Gatlinburg – Highlands

20150418Mississippi1Een rustige dag vandaag.
Vanuit Gatlinburg rijden we via de mooie Blue Ridge Parkway naar het dorpje Highlands. Met ruim 1200 m hoogte is dit gebied bekend vanwege watervallen en botanische rijkdom.

20150418Mississippi2Onderweg rijden we door een Cherokee indianenreservaat. Het gehucht Cherokee is helemaal ingericht voor toeristen en er loopt zelfs een als indiaan verklede man rond (met fel gekleurde, waarschijnlijk van een vliegengordijn afkomstige, franjes aan z’n pekske). De echte Cherokees houden zich, heel verstandig, uit de buurt en wij rijden gewoon door.

20150418Mississippi3Dan wordt ik (wederom…) door A&A verzocht bij wat loodsen met tweedehands spullen te stoppen en ook hier weten ze weer wat spullen te scoren.
Naarmate we weer meer zuidelijk komen, komen we ook weer meer in het gebied van de rednecks, met weer veel religieuze boodschappen langs de weg en op de radio. Na Louisana en Mississipi was dat in Tennesee minder geworden, maar nu we weer ‘afdalen’ is God Almighty weer goed vertegenwoordigd.

20150418Mississippi4In Highlands checken we in bij een lodge waar we een mooie kamer met balkon toegewezen krijgen. Ik ben moe en voel me de hele dag al niet lekker, reden om even plat te gaan. Als ik weer opsta lees ik in de schommelstoel op ons balkon totdat we gaan eten in een restaurant met uitzicht op een (half leeg gelopen) stuwmeer. Film van de dag: “The notebook”


Zo 19 april: Highlands

20150419Mississippi1In de herfst schijnt het hier in de bergen het mooist te zijn, en dat dan natuurlijk vanwege de prachtige kleuren. De lentekleuren van vandaag zijn ook mooi maar de bakken regen die uit de lucht vallen zijn beduidend minder. Het is domweg te modderig en te glad om te wandelen. Zónde!

20150419Mississippi2Hebben A&A even geluk, want nu is er weer tijd om te shoppen (…).
Via de prachtige slingerweg langs de Cullasaja River, met regelmatig uitzicht op een waterval, rijden we naar Franklin. Daar heerst de zondagsrust en we vinden na lang zoeken een restaurant waar we koffie drinken.

20150419Mississippi3Via een Kringloopcentrum en de Wallmart rijden we uiteindelijk door de plensregen weer terug naar huis waar ik op ons balkon wat muziekstukken voor m’n kamerkoor ga instuderen.
‘s Avonds eten we heel lekker in het dorp waarna we op ons gemak onze koffers verder inpakken voor onze vluchten morgen van Atlanta naar New York (Anouk & ik) en Amsterdam (Andrée).


 

Ma 20 april: Highlands – Atlanta – Atlanta – Atlanta

20150420Mississippi1We staan vroeg op en rijden, begeleid door donder, bliksem en regen, naar Atlanta. Onderweg ontbijten we langs de weg bij een Wafel House.
Bij Atlanta is het erg druk, de Periferique is er niets bij, en het is soms lastig om een keuze te maken uit de soms wel 8 beschikbare banen. Ook staan we af en toe in een file maar ik slaag erin Andrée op tijd afzetten bij het vliegtuig.
Anouk & ik rijden verder om de huurauto af te leveren en laten ons door het verhuurbedrijf terug naar het vliegveld rijden. Het inchecken gaat soepeltjes en we gaan nog even op zoek naar Andrée die pas over drie kwartier vertrekt. En ja hoor, we vinden haar zowaar en kunnen nog even samen koffie drinken.
Dan nemen we voor de tweede keer afscheid van elkaar en maken Anouk & ik ons op voor een lange zit want ons vliegtuig vertrekt pas vier uur later. Tijd om weer partituren in te studeren…
Acht(!) uur later stappen we uiteindelijk in ons vliegtuig nadat het vertrek steeds weer werd uitgesteld omdat het in New York te slecht weer zou zijn.
We taxiën naar de startbaan waar het vliegtuig stopt en we te horen krijgen dat we zeker nog een uur moeten wachten voordat we op mogen stijgen….orders van ground control….
Na vijf kwartier in het vliegtuig wordt omgeroepen dat de vlucht niet doorgaat en worden we terug gereden naar de vertrekhal waar we uiteindelijk een nieuwe vlucht kunnen boeken voor de volgende ochtend om 6 uur.

20150420Mississippi2Nou is het voor ons allebei niet de eerste keer dat we op een vliegveld overnachten, dus we zijn wel wat gewend, maar ik baal toch wel enorm dat ik nou zoveel tijd in New York ‘misloop’.
Als ik om één uur ‘s nachts wakker wordt na een hazenslaapje op een bank meldt Andrée zich met de mededeling dat ze inmiddels in Amsterdam is gearriveerd. Zíj wėl…


Di 21 april: Atlanta – New York

20150421Mississippi1Een vreemde nacht op de nagenoeg ‘lege’ luchthaven van Atlanta. We voelen ons een beetje als de hoofdpersoon in de film ‘The Terminal’, die vastzit op een luchthaven.
We lopen door lange lege gangen, rijden in lege shuttletreinen, slapen kort op een bank, eten wat McDonaldsfood, halen onze koffers op en checken opnieuw in.
Om kwart over zes gaan we dan 20150421Mississippi2toch eindelijk, na 18(!) uur wachten, de lucht in om 2 uur later in New York te landen. We nemen de shuttle en trein van Newark naar Pennstation en daar ontbijten we eerst maar eens. Fijn om weer lekker en gezond te kunnen eten na al die zoete en vette ontbijtjes in het Zuiden.

We kopen een metrocard voor de komende dagen en moeten dan onze koffers kwijt zien te raken want we kunnen pas om 2 uur in ons appartement (Katherine, de eigenaresse had ons gisteren verwacht en moet vanochtend werken). Dat is vervelend want we zijn doodmoe en verlangen naar bed en een douche.

20150421Mississippi3Het lukt ons om onze koffers bij een hotel te stallen en dan lopen we naar Central Park om daar onder de lentebloesems op een bank wat bij te slapen. Het is fijn om weer terug in NY te zijn. Anderhalf jaar geleden was ik er in de herfst en nu staat alles prachtig in bloei.
Dan lopen we naar het Boathouse waar we even op een terrasje aan de rand van de vijver zitten voordat we weer terug lopen om onze koffers op te halen.

20150421Mississippi4Ons appartementje ligt in Eastvillage, naast een synagoge, en we worden hartelijk ontvangen door Katherina. En dan is net eindelijk tijd voor een douche en een siësta!

20150421Mississippi5‘s Avonds eten we gezond, lekker én goedkoop in een klein restaurantje en dan lopen we zigzaggend van Eastvillage naar Midtown West waar we in het Theatre at St.Clements (een voormalige kerk) een toneelstuk zien waarin een deel van de cast van de Sopranos meespeelt.
Halverwege de voorstelling zie ik in het donker opeens iets kleins heel snel langs het gangpad naar beneden glijden en dan vervolgens naar de uitgang lopen en ik vraag me af waar dat hondje vandaan komt. Later blijkt dat het geen hondje was maar een rat…


Wo 22 april: New York

20150422Mississippi1We starten de dag met wat slentershoppen door East Village, onderbroken door een kopje koffie op een zonnig terras.
Op straat is het nog steeds druk, met veel verkeer, loeiende sirenes, open gebroken trottoirs, wolkenkrabbers in aanbouw, rokende metro-schoorstenen, zwervers die half in afvalbakken hangen te graaien of langs een gevel een slaapplekje hebben gevonden, kinderen die tussen de hoogbouw op door hekwerken omheinde betonnen veldjes spelen, honden met schoentjes aan (écht waar..), etc.
Maar gelukkig zijn er ook nog genoeg verstilde plekken waar je tot rust kunt komen en kunt genieten van het voorjaar dat hier alom aanwezig is.

20150422Mississippi2Dan lopen we noordwaarts naar de St. Peter’s Church waar we een lunchconcerten bijwonen.
Als we later in Brooklyn aankomen begint het daar net te regenen en vallen onze plannen om die buurt te verkennen letterlijk in het water. Morgen nog maar eens proberen…

20150422Mississippi3We stappen dus weer terug in de metro en gaan terug naar ons appartement. Daar eten we wat en gaan dan even plat voor een siësta.
En dan is het weer tijd om ons gereed te maken voor het avondprogramma.

20150422Mississippi4De metro brengt ons bij Carnegiehall waar we een klassiek programma gepresenteerd krijgen door een bariton, sopraan, cellist en een violist die elk hun kunstje doen met werken van o.a. Debussy, Mozart, Gershwin, Poulenc, Rachmaninoff, etc.


Do 23 april: New York

20150423Mississippi1We starten de dag met ons huiswerk voor ‘s middags. Samen kijken we naar wat YouTube-filmpjes waarin de spelregels van baseball (Amerikaans honkbal) worden uitgelegd. Dat valt nog niet mee.

20150423Mississippi2Onder de indruk doorlopen we door de controle, gaan met roltrappen omhoog en lopen achter langs de tribunes waar allerlei merchandising plaatsvindt.
Als voorafgaand aan de wedstrijd het Amerikaanse volkslied wordt ingezet blijven mensen met de hand op hun hart staan en stoppen de mensen achter de eet-en drinkkraampjes tijdelijk met hun werkzaamheden. Dat is nou jammer, want Anouk en ik hebben besloten ‘the whole way’ te gaan en hotdogs en Cracker Jacks te bestellen.

20150423Mississippi3Na het volkslied lopen met onze vette hap naar onze plaatsen waar vandaan we een prima uitzicht hebben op het veld en met mijn verrekijker kan ik alles nog beter zien.
We doen ons best maar moeten toch toegeven dat we niet alles begrijpen wat op het veld gebeurd. Maar de stemming zit er goed in en we amuseren ons prima totdat we het te koud krijgen. Dan houden we de wedstrijd voor gezien, kijken nog wat rond in het stadion en nemen dan weer de metro terug naar Manhattan.

20150423Mississippi4Van het Grand Central metrostation lopen we naar het Museum Of Modern Art. Maar eenmaal daar aangekomen besluiten we dat we eigenlijk geen zin hebben om binnen te zijn en beperken we ons daarom tot de giftshop, altijd leuk.

20150423Mississippi5Dan gaan Anouk en ik elk onze eigen weg en loop ik alleen zuidwaarts. Zonder direct doel, gewoon maar wat sfeer proeven. Niks lekkerde dan alleen, met een beker warme koffie in je hand, door de straten van Manhattan te slenteren
Ik heb inmiddels een behoorlijke afstand afgelegd hier op Manhattan en de gemiste kilometers in het Zuiden ruimschoots goedmaakt.
In Bryant park pauzeer ik even en als ik voorbij Washington Square ben begint het zachtjes te regenen, tijd om naar huis te gaan.


Vr 24 april: New York

20150424Mississippi1Laatste dag in New York. Eigenlijk hadden we voor vandaag een fietstocht gepland maar dat feest gaat niet door. Het is dan wel zonnig buiten maar slecht 8 graden met veel wind. Bovendien is Anouk nogal brak na een avondje stappen.
Geen probleem, dan gaan we gewoon lopen en zien we wel waar we uitkomen en hoe Anouk zich houdt.
Via Little Italy en Chinatown lopen we richting zuidpunt van Manhattan. Af en toe lopen we een winkeltje binnen en we lunchen bij een Indiaas tentje. Dat laatste hadden we niet moeten doen want Anouk gaat zich steeds beroerder voelen en haakt om drie uur af, gaat terug naar ons appartement.

20150424Mississippi2Ik loop door richting Ground Zero en zie dat daar nog steeds hard gewerkt wordt. De wolkenkrabbers steken hoog de blauwe lucht in en in het glas weerkaatsen de witte wolken en de bebouwing rondom. Prachtig.
Bij Wallstreet is het even druk, en donker, als altijd en ik loop nog verder door naar het zuiden waar de toekomstige Batterygardens nog steeds niet gereed zijn. Geen idee waarom dat zo lang moet duren.
20150424Mississippi3Verder stroomopwaarts langs de oever van de Hudson loop ik door Batterypark waar het heerlijk rustig (want winderig en koud) wandelen is. Ik ben gelukkig warm genoeg gekleed en geniet van de zon op m’n gezicht. Bij Brookfield Place koop ik een beker koffie en een stokbroodje en zit een hele tijd op de marmeren banken te niksen en te genieten van het prachtige uitzicht.

20150424Mississippi4Dan loop ik, via de tunnel onder het World Trade Center, naar een metrohalte en ga huiswaarts waar ik Anouk, die het nog wat moeilijk heeft (…), in bed aan tref. Ik loop nog even naar de buurtsuper om wat eten te halen dat ze binnen kan houden want ze wil ‘s avonds weer op stap.
20150424Mississippi5Om haar wat op te vrolijken kijken we wat Lucky-TV-filmpjes van Willie & Maxima. En dat werkt, na wat spaghetti en een douche is ze er weer helemaal klaar voor…
Ik hoef niet meer weg vandaag en begin alvast met het inpakken van m’n koffer want ik vlieg morgen terug naar Nederland (Anouk blijft nog een weekje hier).