Tagarchief: NEW YORK

2010 New York

Aug. 2010: New York (met Anouk & Andrée)

17 aug: Kedootje…

20100816NewYork1Deze reis is een cadeau van en voor mijzelf voor mijn vijftigste verjaardag (november vorig jaar).
Het duurde even voordat we alle drie synchroon liepen qua lege plekken in onze agenda’s maar nu is het dan zover, we knijpen er samen tien dagen tussen uit en betrekken morgen for the time being een appartement in Chelsea, Manhattan.
Wordt vervolg…..

Nanny:
Lieve Carla, ik wens jullie alledrie veel fun in THE big Apple.

Ik kijk uit naar je blog.
Veel liefs, Nanny


18 aug: We made it…

Vannacht bij Andrée in Lombok geslapen en al vroeg op pad naar Utrecht cs waar we met Anouk op de trein naar Schiphol zijn gestapt. Daar vandaan, na allerlei rijen en controles op tijd naar Londen vertrokken. Daar nóg meer rijen en controles met grondige foulleringen, maar uiteindelijk vertrokken we dan toch (wederom op tijd) naar New York. De vlucht was zoals verwacht, lang en saai. In New York wéér een lange rij, deze keer om afdrukken te maken van álle vingers en duimen en als bonus nog een pasfoto.

20100818NewYork1Na al dat gedoe konden we onze koffers gelukkig meteen van de band afplukken en zijn we met een yellow cap naar Manhattan gereden waar we om een uur of vijf plaatselijke tijd (in Nederland was het inmiddels 23.00 uur) bij ons appartement aankwamen. De portier van het complex had onze sleutel klaarliggen en we hebben ons meteen gesetteld in het ruime en koele (airconditioning!) appartement. Daarna wat door ‘onze’ wijk Chelsea geslenterd en in de buurtsupermarkt boodschappen gedaan. Op de terugweg wat take-away-pizza’s gekocht die we thuis hebben opgegeten. Vroeg naar bed.


19 aug: Zuidelijk Manhatten

20100819NewYork1Voor vandaag en morgen een busabonnement gekocht, waarmee je onbeperkt op en van een dubbeldekker met open dak kan springen. Ideaal om een goed beeld van de stad te krijgen. Vandaag was dus Manhattan aan de beurt: Ground Zero, Empire State buiding, Soho, Wallstreet, tot aan de zuidpunt mef uifzicht op het Vrijheidsbeeld. Daar op een parkbankje geluncht en toen lopend via Chinatown, Little Italy, Soho en Greenwich Village terug naar Chelsea gelopen.

Ik vind het een prachtige stad met idiote contrasten qua bouwstijlen. De mensen zijn vriendelijk en relaxed, al zal dat ook wel met de tijd van het jaar en het weer te maken hebben. Het is hier zo rond de 30’C met een strak blauwe lucht. De kinderen vinden het perfect weer maar van mij mag het wel een tandje lager…

Nanny:
Dag dames,

Het lijkt me dat jullie het erg naar je zin hebt, geweldige ervaring.
Fijn dat het weer ook goed is, beter dit dan koud en regen.
Carla bij Jour de Fête missen ze je!
Have fun en veel liefs,
Nanny


20 aug: Noordelijk Manhattan

20100820NewYork1New York blijkt een vermoeiende stad dus vandaag werd uitgeslapen door A&A, terwijl ik in de huiskamer op de bank een boek over New York lag te lezen.

Na het ontbijt naar East Village gelopen waar we op de dubbeldekker naar het noorden zijn gestapt. Die bracht ons bij o.m. het gebouw van de Verenigde Naties, Chrystlerbuilding, Time Square en maakte tenslotte een rondje om Central Park (langs de plek waar John Lennon werd doodgeschoten).

20100820NewYork2Bij het Guggenheim-museum zijn we uitgestapt en na een picknick in Central Park zijn we het museum ingegaan. Ik was erg onder de indruk van het gebouw (architect: Frank Lloyd Wright) maar de kunstwerken zelf (van o.a. Kandinski) deden me niet zoveel. Heb ik wel vaker last van….

Daarna weer naar het zuiden gelopen, op weg naar DE Applestore. Ik had een boodschappenlijstje van Nanny bij me en nadat ik dat had overhandigd aan de slimst uitziende medewerker stond ik binnen de kortste keren met m’n handen vol bij de kassa. Apple blij, Nanny blij.

En toen had Anouk nog wat boodschappen te doen: een dure kledingwinkel waarvoor je normaliter op de stoep in een lange rij moet staan en een dagcrème die ze alleen hier hebben. En daar zat ik weer, zoals gebruikelijk, met een boek op de etalagerichel te wachten tot de dames terug waren van hun exercities.

Vervolgens de metro in (niet mijn favoriete manier van reizen, maar wel de snelste) om een weekticket te kopen en daarna naar huis gereden om wat uit te rusten. ‘s Avond bij de Italiaan ‘Il Bastardo’ op de hoek gegeten. Lekker!


21 aug: Shopping…

20100821NewYork1Vandaag eerst maar eens twee vlooienmarkten bezocht die echter al gauw door A&A werden afgekeurd vanwege te hoge prijzen. In East Village hadden ze meer geluk: veel dumpshops en alternatieve winkeltjes.

Terwijl zij binnen waren zat ik meestal op m’n gemak ergens in de buurt op een bankje te lezen, het straatleven te bekijken of wat te praten met New Yorkers die ook even niets beters te doen hadden. Ik vind de mensen hier erg ontspannen en vriendelijk en er is geen sprake van een jachtig stadsleven. Bevalt me wel moet ik zeggen.

‘s Middags lekker op een terras geluncht en daarna verder geslenterd door East Village. Om vier uur haakte ik af en ben ik naar huis gelopen waar ik een afspraak had met de verhuurder van het appartement. A&A kwamen drie uur later thuis, bekaf van het shoppen…


22 aug: Lazy sunday afternoon…

20100822NewYork1Vanochtend op weg om een gospeldienst in Harlem bij te wonen. Dat viel nog niet mee: het was broeiend warm, het miezerde en de metro hield er drie haltes te vroeg mee op. Vervolgens bleek voor de kerk een hopeloos lange rij te staan van mensen die hetzelfde idee hadden als wij. Helaas dan, we hadden geen zin om aan te sluiten en zijn op ons gemak per bus weer downtown gegaan.

De middag lui in ons appartement doorgebracht, lezend in boeken over New York en plannen makend voor de komende dagen.

Op de foto hiernaast ons uitzicht vanaf de 9e etage. Die waterreservoirs zie je hier overal op de daken. Ze zien er uit of ze ooit van de prairie geplukt zijn en zolang op de daken gezet zijn, maar ze worden daadwerkelijk gebruikt om de waterdruk te regelen.

20100822NewYork2Vanavond in de Lower Eastside in een visrestaurant gegeten en daarna een poging gedaan om in diezelfde buurt een bar met life-optredens binnen te komen. Helaas, we kwamen er niet in, Andrée was te jong (20,5 jr). Ze zijn hier erg streng én braaf voor wat betreft wettelijke bepalingen. Uitslovers…

Een blok verder mochten we gelukkig wel een gezellige bruine kroeg in en daar hebben we de zoveelste bui van die dag afgewacht. Helaas brachten die buien geen verkoeling, het blijft hier warm en broeierig.

In de metrogangen is het helemaal een oven en gutst het zweet al gauw langs je rug. De plaatselijke ratten vinden die warmte overigens prima, we hebben er vanavond diverse mogen aanschouwen terwijl ze allerlei eetbaars tussen de rails vandaan plukten…

Nanny:
Lieve Carla, Zoals jij de tocht door New York beschrijft heb ik het ongeveer altijd in gedachten. Een van de redenen dat ik er graag eens heen zou willen, een grote drukke stad waar toch relaxed geleefd wordt, heerlijk!

Over de Apple store hoor ik graag alles.
Wat het weer betreft hebben wij ongeveer hetzelfde weer, flinke buien, veel wind en benauwd.
Ik kijk uit naar je volgende blog met weer mooie foto’s.
Liefs,
Nanny


23 aug: Museum en zo…

20100823NewYork1Vanochtend naar het American Museum of National History gegaan, een groot complex bij Central Parket met grote skeletten van dino’s, echte meteorieten en nog véél meer.

Daarna door het park naar midtown gelopen waar we in het Grand Central Station (jugendstil) geluncht hebben.

En toen moest er weer geshopt worden door A&A, dus ik haakte af en heb de rest van de middag in m’n eentje door de stad geslenterd en mij prima vermaakt.

20100823NewYork2Het plan om ‘s avonds naar de film te gaan werd aangepast omdat we te moe waren. Uiteindelijk hebben we thuis languit op de bank naar Grease zitten kijken. Alleen de cola en popcorn ontbraken nog….

Nanny:
Wat een mooi gebouw, is dat het station? Prachtig!

Haha, als de dames zo door blijven shoppen vormen mijn appeltjes straks maar een klein deel van de bagage.
Liefs, Nanny


24 aug: En nóg een museum…

20100824NewYork1Vanochtend eerst met de metro naar de zuidpunt van Manhattan gereisd. Daarna door de miezerregen via Ground Zero naar het noorden gelopen. Uiteindelijk bij het Museum of Modern Art uitgekomen en daar een hele tijd gebleven.

20100824NewYork2Toen naar Timesquare gelopen waar we zouden proberen kaartjes voor de musical ‘West Side Story’ te krijgen, hetgeen helaas niet lukte (we proberen het morgen nog eens). Timesquare zelf vind ik echt vreselijk. Dit deel van Broadway is helemaal volgeplempt met theaters en trekt dus veel volk. Je ziet overal lange rijen staat en wordt gek van de schreeuwende bewegende reclame op alle gevels. Niets voor mij, ik was blij toen we daar weg konden.

20100824NewYork3Even thuis in Chelsea een dutje gedaan en daarna uit eten en wat drinken in East Village, ondertussen onze favoriete buurt…


25 aug: Biking the bridges & West Side Story

20100825NewYork1De laatste (hele) dag in New York, dus vandaag moest het er dan maar eens van komen; mijn fietstocht door New York. Helaas regende het toen ik om 9 uur vertrok bij de fietshandel waar ik mijn fiets gehuurd had en binnen 10 minuten was ik dan ook tot op het bot nat. Gelukkig was het niet koud en ook de wind hield zich gedeisd.

Eerst maar eens naar de Hudson in het westen gefietst en vervolgens langs de kunst naar het zuiden. Onderweg nog een marine-onderzeeër en een vliegdekschip (mét vliegtuigen erop) gezien.

20100825NewYork2Ter hoogte van City-hall dwars door Downtown-Manhatten naar de Brooklynbridge gefietst en de Eastriver overgestoken. Aan de overkant in Brooklyn naar het noorden gereden en via de Manhattanbrige weer terug gefietst.

Het concept van fietsroutes is voor New York nog niet helemaal duidelijk. Af en toe zijn er mooie groene fietsstroken aan de wegkant geschilderd maar die houden op de meest onmogelijke momenten op en dan moet je het verder zelf maar uitzoeken. Ervan uitgaande dat ik goed zichtbaar was (ik droeg een knalrode regenjas en een gifgroene fluoriserende helm) ben ik vervolgens door de verkeersdrukte via Chinatown weer naar het noorden gereden.

Nadat ik mijn huurfiets weer ingeleverd had ben ik terug naar Chelsea gegaan om droge kleren aan te trekken en vervolgens doorgegaan naar East Village waar ik met A&A voor de lunch afgesproken had. Na de lunch gingen de dames verder met hun hoofdactiviteit hier (juist ja, shoppen dus) en ik ben zigzaggend naar het noorden gelopen terwijl de regen steeds minder werd.

20100825NewYork3Aan het eind vd middag sms-ten A&A dat ze kaartjes voor de West Side Story hadden weten te bemachtigen en of ik maar even naar het Palace-theatre op Broadway wilde komen. We hebben daar eerst nog wat gegeten en toen zijn we het prachtige, oude theater in gegaan (oa Bob Hope en Groucho Marx traden hier vroeger op). Het was helemaal goed, mooie zaal, mooi toneel, mooie dans en zang en knappe muziek van Bernstein.


26 aug: Laatste dag…

20100826NewYork1Nadat we onze koffers bij de portier hadden achtergelaten zijn we naar het Highlinepark in West-Chelsea gelopen. Dit park is op 9 meter hoogte op voormalige spoorbanen van vrachttreinen aangelegd. Zéer bijzonder. Nadat we daar in de buurt ontbeten hadden zijn we naar East Village gegaan waar we gebleven zijn tot het tijd werd om terug te lopen naar ons appartementencomplex.

20100826NewYork2Als afsluiting daar eerst nog even op het dakterras (16e verdieping) uitgepuft.

Tenslotte een taxi naar JFK-airport gepakt en de terugreis opgestart…..

2015 Mississippi

2015: Roadtrip met Anouk & Andrée door zuidelijke staten

Deze diashow vereist JavaScript.

Planning:

Eerst een week New Orleans, dan met een huurauto langs de Mississippi naar het Noorden langs oa Memphis en Nashville naar de Great Smokey Mountains.
Vervolgens vertrekt Andrée terug naar Nederland en vliegen Anouk & ik door naar New York.


Za 4 april: Amsterdam-Atlanta-New Orleans

Na een korte nacht bij Anouk & Jasper, brengt Jasper Anouk & mij al vroeg naar Schiphol. Via Atlanta vliegen we naar New Orleans en houden onderweg contact met Andrée die een paar uur later zal vertrekken en dus ook pas ‘s avonds aan zal komen in New Orleans.

20150404Mississippi1Op de vlucht van Atlanta naar New Orleans zit ik met m’n neus tegen het vliegtuigraam geplakt om maar niets te hoeven missen van het landschap onder mij. Dat is aanvankelijk droog en bruin en wordt naarmate we verder naar het zuiden vliegen regelmatig doorsneden door rivieren die zich glinsterend in de zon een weg banen door het groener wordende landschap. Maar pas als we de landing inzetten zie ik de brede Mississippi en de moerassen en wetlands rondom New Orleans.

20150404Mississippi2Per taxi rijden we, langs het zakelijk centrum met wolkenkrabbers, naar ons huisje in het sfeervolle French Quarter waar we door de eigenaresse opgewacht worden. Ons huisje ligt aan een soort hofje in Saint Peter Street, met om de hoek Bourbonstreet en aan het eind van de straat Jackson Square.

Het is druk in het centrum en er lopen veel Amerikaanse toeristen; geen Europeanen of Japanners hier. Op straat en in de kroegen is veel life muziek te horen in allerlei stijlen: jazz, brass, cajun, blues, you name it.

20150404Mississippi3In deze oude wijk is geen sprake van hoogbouw, hoger dan drie etages is de bebouwing hier niet. De meeste huizen zijn van hout en/of baksteen met vaak gietijzeren balkons, pilaren en andere ornamenten. De verfbedrijven doen goede zaken hier; er wordt veel met kleuren gewerkt en dat geeft de hele wijk een vrolijk aanzien.
Het scheelt natuurlijk ook dat de zon schijnt. Het is warm, maar een koele bries vanaf het water zorgt ervoor dat het goed uit te houden is voor mij.

We vallen met onze neus in de boter want Pasen wordt hier echt gevierd en op zaterdag start dat feest blijkbaar al op. Het is druk op straat, er wordt veel gedronken en de sfeer is navenant. De mensen dragen gekke hoofddeksels en er is veel bloot, al dan niet getatoeëerd, vlees te zien. Niet echt my cup of tea en ik concludeer dat ik de komende dagen dit deel van de stad zoveel mogelijk zal ontwijken; er zijn vast andere, sfeervollere plekken te vinden.
20150404Mississippi4We lopen tussen de toeristen door naar de Mississippi-oever, langs toeristenwinkeltjes, veel voodoo-zaakjes, café’s, etc. Bij de rivier zoeken we een terras uit met uitzicht op de Mississippi en lopen daarna weer met een omweg terug naar ons huisje.
Om half twaalf ‘s avonds worden we wakker van Andrée die op de stoep staat en na een lange reis graag naar binnen wil. Dat kan, en na even bijgekletst te hebben gaan we weer plat, moe van deze lange reisdag.


 

Zo 5 april: New Orleans

20150405Mississippi1Paasochtend. Na een koude douche (de technische voorzieningen in dit appartement zijn niet optimaal) flansen we een ontbijt met spek en ei in elkaar (ook de keukenuitrusting is zéér beperkt) en eten dat op ons gemak op in ons zonnig voortuintje, in gezelschap van een kleine, groene hagedis die in een van de tuinplanten zit. Er zijn slechtere manieren om de dag te beginnen…

20150405Mississippi2Na het ontbijt wil ik graag richting Jackson Square gaan om te kijken of ik iets van het paasgebeuren mee kan krijgen. A&A zijn nog niet zover en we spreken af dat we elkaar aan het eind van de ochtend in een koffietent zullen ontmoeten.

20150405Mississippi3Bij de St. Louis Cathedral staan lange rijen mensen te wachten tot ze naar binnen mogen voor de paasmis en in Chartres Street staan de stoepen vol met mensen die op de Easter Parade aan het wachten zijn. Ik vind het allemaal veel te druk en besluit gewoon door te lopen en het hele paasgedoe aan mij voorbij te laten gaan, dat kunnen ze ook wel zonder mij.
Aan de oever van de Mississippi geniet ik later op een bankje van de zon en de muziek van een saxofonist die een eindje verderop lekkere lome jazzmuziek de lucht in toetert en daarbij regelmatig wordt onderbroken door de zware hoorns van voorbijvarende schepen.

20150405Mississippi4Ik besluit om aan de oostkant om het French Quarter heen te lopen en dat blijkt een goede zet, het is er mooi en lekker rustig. Ook de mensen die ik op straat tegenkom zijn relaxed en wensen me steeds weer “Happy Easter” toe.

20150405Mississippi5Als ik A&A later weer tref besluiten we naar de wijk Bywater te lopen. Er is daar geen sprake van een centrum dus we zigzaggen wat door de ontelbare blocks en belanden uiteindelijk bij een alternatief eettentje waar we op het stoepterras in de zon lunchen.

20150405Mississippi6Op de terugweg lopen we een galerie binnen waar we in gesprek raken met een vrouw die ons wat must-see-and-do-ideas aan de hand doet. Eén daarvan is een soort buurtfeest in de Lower Ninth Ward waar in een voormalige katholieke kerk een dansfeest is georganiseerd voor en door de Canadese gemeenschap (afstammelingen van mensen die ooit uit Nova Scottia verdreven zijn).

20150405Mississippi7We lopen via een andere zigzagroute terug naar huis en krijgen nog een deel mee van de gayparade die ‘s middags door onze wijk is getrokken.
De kerk ligt in een ‘bad and dangerous neighbourhood’ dus we nemen, nadat we ons thuis even verkleed hebben, een taxi. De Palestijnse taxichauffeur vertelt onderweg van de overstromingen ten gevolge van de orkaan Catherina, en wijst ons de plekken waar het helemaal mis gegaan is.

20150405Mississippi8In en buiten de kerk treffen we een zeer gemêleerd gezelschap aan waarvan een deel zit/staat te eten en de andere helft danst op muziek van een zwarte band met drum, bas, gitaar, accordeon, wasbord en zang. We zoeken wat lekkere hapjes (garnalen, oesters, mais en ananas) en drie soorten bier uit en schuiven aan bij andere eters aan een lange tafel.

20150405Mississippi9Dan gaan ook wij even de dansvloer op en raken daarna in gesprek met diverse mensen die erg nieuwsgierig naar ons zijn.
Om stipt 8 uur is het feest afgelopen en we wachten in het donker op de hoek van de straat in de druilerige regen op een door ons bestelde taxi die niet komt. Uiteindelijk ritselt een van de organisatoren een andere taxi voor ons die ons weer veilig thuis brengt. Het is dan nog vroeg op de avond maar we zijn bekaf en gaan gewoon lekker vroeg slapen.


Ma 6 april: New Orleans

20150406Mississippi1We starten de dag met een gezond ontbijt mėt internet bij CC’s-corner. Dan lopen we westwaarts naar Canalstreet waar we in de streetcar (soort tram) naar het noorden rijden.

20150406Mississippi2We hebben een audiotour gedownload en krijgen zo wat info over wat we onderweg zien.

Dan weer terug naar de Mississippi en via Jackson Square lopen we naar Café Du Monde waar we zwaar besuikerde beignets, specialiteit van New Orleans, uitproberen. 20150406Mississippi3Ze smaken inderdaad naar beignets, zijn (dus) niets bijzonders en met een overdosis calorieën erbij gaan we weer verder.
We lopen met een omweg noordwaarts naar het Louis Armstrong Park, met daarin Congo Square, een plein waar in vroegere tijden op feestdagen de slaven dansten…

20150406Mississippi4We lopen wat af hier, maar er valt dan ook veel te zien, te horen en te proeven.
Aan het eind van de middag passeren we een creools restaurant waar we in een binnenplaatsje een mix van speciale streekgerechten bestellen en volgens ons doorschuifsysteem (bij elke gang de borden twee keer doorschuiven) alles proeven. De Creoolse keuken is eigenlijk gewoon armeluiskost waarbij niet bepaald zuinig met koolhydraten, vet en suikers wordt omgesprongen. We proberen daarom de schade te beperken door tussendoor alleen fruit en yoghurt te eten.

20150406Mississippi5Maar goed, na deze maaltijd vinden we het even goed en gaan we naar huis voor een siësta om een paar uur later weer richting Frenchmen Street te lopen waar de ‘echte’ (minder toeristische) jazzscene zich afspeelt. Helaas hebben A&A hun identiteitsbewijs niet bij zich en dat betekent dat we de leukste tenten niet in kunnen. Maar er blijft genoeg leuks over, o.a. een Aziatisch familie-jazz-ensemble dat met aanstekelijk enthousiasme en een giechelige zangeres de stemming erin houdt.


Di 7 april: New Orleans

20150407Mississippi1Onze laatste dag in New Orleans alweer, tijd voor een fietstochtje!

20150407Mississippi2We huren drie eenvoudige fietsen en rijden via het Gardendistrict helemaal naar het westen, tot de rand van onze kaart. Onderweg lunchen we op een terrasje langs de straat en dan gaat het weer verder, door een rustige buurt met veel groen en duidelijk rijkere bewoners. Als we bij Audibon Parken de universiteit arriveren zien we nóg dikkere villa’s en oude koloniale huizen. Hier is het lekker wonen…

20150407Mississippi3Dan fietsen we weer terug en via Jackson Square door naar de wijk Bywater in het westen. We rijden weer langs het restaurantje waar we zondag lunchten maar willen deze keer ergens anders eten. Dat lukt helaas niet want het eettentje dat we op het oog hadden blijkt bij nader inzien toch wat goor. Even goor als de rommelwinkeltjes waar A&A zowaar nog wat spulletjes scoren, dat dan weer wel.
Op de terugweg naar het French Quarter stoppen we bij een bar die bij een kunstcentrum hoort en heerlijk gebak te bieden heeft. Dat fungeert dan maar meteen als voorgerecht voor het diner dat we ‘s avonds in Frenchman Street willen eten.

20150407Mississippi4We leveren onze fietsen weer in, kleden ons thuis om en lopen voor de laatste keer de stad in.
De muzikanten zijn al zonder ons begonnen en we nemen plaats in een groot café waar achtereenvolgens twee bands optreden; eerst de Swamp Donkey’s met blazers en banjo (jazz/dixie) en dan Jayme St.Pierre and the Honeycreepers met gitaristen en zang (blues). Er wordt goed gespeeld en we amuseren ons prima.

20150407Mississippi5Ondertussen proeven we de verschillende soorten bier en mijn keuze valt op ‘Blue moon’, een licht pils.
En dan hebben we weer honger. A&A trakteren op drie hotdogs waaronder eentje met krokodillenvlees en met name die laatste is waanzinnig lekker.

Reactie Marina van Montfort:
Hoi Carla, drie jaar geleden was ik ook ronde deze tijd in New Orleans. 10 volle dagen genieten van muziek en luisteren na de verhalen van voor en na Katrina. Er is ook een Kerkhof voor de arme mensen die boven de grond begraven werden, veel bekende en berooide muzikanten, waar de verwoesting nog zeer duidelijk aanwezig was. Achter French Quarter is ook een kerkhof. Zeer de moeite waard. Hier ligt ook de voodoo queen begraven Marie Leveau (als ik me de naam goed herinner). De wijk Treme is ook de moeite maar in de avonduren zou ik hier niet doorheen lopen.
Veel plezier, ik volg je verhalen met interesse, maar nu zeker. Wat een fantastische stad; ik heb nog steeds een beetje heimwee.


Wo 8 april: New Orleans – St.Martinsville

20150408Mississippi1Na het ontbijt rijden we per taxi naar autoverhuurbedrijf Herz waar we de auto voor onze roadtrip kunnen ophalen. Maar helaas…computer says ‘no’… Om de een of andere reden werd de reservering op 4 december geannuleerd. Geen idee waarom en door wie.
Mooie boel. Ik bel de SNP, de club bij wie ik deze trip geboekt heb, maar krijg een antwoordapparaat aan de lijn met het verzoek het noodgevallennummer te bellen. Als ik dat doe krijg ik wėėr een antwoordapparaat aan de lijn: “spreek uw boodschap in, wij bellen u zsm terug”.
Ik besluit dat telefoontje niet af te wachten en dan maar zelf een auto te huren en later de kosten op de SNP te verhalen.

Uiteindelijk ritselen we een mooie, grote Nissan en nadat we nogal stuntelig uitgevogeld hebben hoe een automaat werkt (…) kunnen we vertrekken. Via een wirwar van autowegen die elkaar op allerlei niveau’s in de lucht kruisen, verlaten we New Orleans westwaarts, richting Lafayette.
Onderweg stoppen we eerst maar eens bij een Wallmart om de catering voor onderweg in te slaan en bij Houma vinden we een plekje om te picknicken. Daarna neemt Anouk het stuur van mij over en rijdt verder door de Mississippidelta.

20150408Mississippi2Het is lekker relaxed rijden hier op de brede wegen en aan weerszijde ontrolt Cajun Country zich voor ons. Langs de weg zien we, naast een dode wasbeer en een egel, akkerbouw (er wordt hier vooral suikerriet verbouwd), bossen en moerassen. Dit is waarschijnlijk de beste tijd van het jaar om te reizen want alles is nog frisgroen en de temperatuur (zo’n 30*C) is nog nėt te harden. Waar gewoond wordt staan ver uit elkaar liggende huizen met grote, saaie gazons eromheen met vaak prachtige oude bomen.

20150408Mississippi3We vinden een radiozender met seventies muziek, en terwijl Andrée rijdt gaan we in de meezingmodus en bereiken via de landelijke plaatsjes Franklin en New Iberia aan het eind van de middag St. Martinsville.
We overnachten in een prachtig oud huis dat met zorg en authentiek is ingericht en op het balkon borrelen we in de zon voordat we in het plaatselijk restaurantje gaan eten.


Do 9 april: St.Martinsville – St.Francisville

20150409Mississippi1Trots brengt Mss.Peggy, de eigenaresse van onze B&B, ons haar homemade breakfast met allerlei specialiteiten van het huis. Dat betekent een bord met scrambled eggs, bacon, besuikerde beignets, besuikerde wentelteefjes, in olie gebakken witbrood, en diverse jammetjes en andere ingemaakte zoetigheden. Nog een geluk dat de koffie vet- en suikervrij is.

20150409Mississippi2Dan vertrekken we snel richting Lafayette waar om 10 uur onze boot vertrekt voor een excursie naar de Atchafalaya-swamps, de moerassen van de Mississippidelta.
De rit duurt langer dan verwacht, reden om plankgas te geven. Hoezo speedlimits? Als we om 5 voor 10 bij de boot arriveren moeten we nog een kwartier op onze gids wachten en verklaart Anouk plechtig dat ze nóóit meer bij mij in de auto gaat zitten als ik haast heb….

20150409Mississippi3De gids manoeuvreert de boot door tapijten van waterplanten en tussen met baardmossen begroeide cypressen door.
We zien massa’s vogels (reigers, zee-en visarenden, uilen, etc) en alligators in allerlei maten.

20150409Mississippi4De gids vangt een exemplaar van 6 maanden dat we even mogen vasthouden voordat het weer teruggezet wordt.
Weer terug op het vaste land picknicken we eerst even voordat we weer in de auto stappen. Terwijl Anouk op de achterbank aan haar siësta begint, rijdt Andrée ons via Grosse Tete en False River naar St.Francisville waar we onze intrek nemen op een oude plantage.

20150409Mississippi5We zitten hier in katoenland maar helaas, geen wuivende katoenvelden te zien. Daarvoor is het nog te vroeg in het jaar. Wel borden met Republikeinse leuzen langs de weg. Nee, ze zijn hier niet blij met Obama.

20150409Mississippi6Na het avondeten is het tijd voor een filmpje en met z’n drieën kruipen we op mijn bed achter Andrée’s laptop. Ze heeft ‘Gone with the wind’ gedownload, de klassieker uit ’39 die in deze omgeving speelt. Ik doe m’n best, maar het is een draak van een film (over een soort Southern-Belle-Sissy in technicolor) en halverwege haak ik af. A&A zitten de film braaf uit en als ik na afloop wakker wordt concluderen we dat het niet zo vreemd is dat hier nooit een remake van verschenen is; het verhaal is zó politiek incorrect dat ze dat niet (meer) verkocht zouden krijgen.


Vr 10 april: St.Francisville – Natchez

20150410Mississippi1We zitten nu in het echte het oude zuiden van de katoenplantages en hier in Francisville staan talloze ‘antebellum’ huizen, stammend uit de tijd voor de burgeroorlog. Na het ontbijt lopen we mee met een rondleiding door het oude plantagehuis dat nog helemaal in de ‘Gone-with-the-wind-stijl’ is ingericht.

20150410Mississippi2Vervolgens rijden we door naar de Rosedown Plantation waar we via de lange oprijlaan met prachtige oude eikenbomen de tuinen bereiken en een museumpje over de burgeroorlog bezoeken.
Dan verlaten we St. Francisville voor een rit van 100 km naar Natchez, in de staat Mississippi.

20150410Mississippi3Onderweg willen we een wandeling maken in de Clark Creek Natural Area bij Woodville. Maar als we daar arriveren begint een enorme stortbui en omdat het er niet naar uitziet dat die voorlopig zal stoppen stappen we weer in onze auto en rijden door naar Natchez.
Kwamen we gisteren nog allerlei anti-Obamaborden langs de weg tegen, vandaag worden we om de haverklap verblijd met boodschappen van Jesus Christ himself. Zekerheidshalve wordt e.e.a. nog eens nadrukkelijk bevestigd op de regionale radio-reli-zenders waar we met veel plezier naar luisteren. En zo leren we dat God de zeeleeuwen eigenlijk als planteneters bedoeld had, maar dat dat door hun zonden fout is gelopen, reden waarom ze carnivoren zijn geworden. Ik geef het maar even door…

20150410Mississippi4In onze royale 3-persoonskamer picknicken we op de vloer (…) en lopen dan het dorp in.
Andrée heeft een neus voor kringloopzaken die ze feilloos weet te traceren en zo dwalen we regelmatig door allerlei shabby zaakjes met ouwe meuk.

20150410Mississippi5We eindigen onze wandeling aan de oever van de Mississippi waar we op een bankje genieten van het uitzicht.
‘s Avonds eten we in een restaurantje dat qua inrichting een dependance lijkt van de kringloopwinkels. Om de schade te beperken besluiten we het hoofdgerecht over te slaan en enkel een mix van appetizers en desserts te nemen; maakt qua voedingswaarde niets uit maar scheelt een hoop calorieën en geld ėn het is desondanks meer dan genoeg voor ons…


Za 11 april: Natchez – Vicksburg

20150411Mississippi1We rijden de 150 km naar Vicksburg over de Natchez Trace Parkway, een route door een parkachtig landschap. Onderweg staan BB King en Muddy Waters op onze playlist want we komen langzaam aan in het gebied van de blues

20150411Mississippi2Op een prachtige kaart van deze autoroute staan enkele wandelingen aanbevolen en bij de eerste stop, ‘Bullen Creek’, is er daadwerkelijk een paadje te zien dat het bos ingaat. Langs dat pad staan om de 30 m bordjes met teksten over wat er op die plek in het bos te zien is en ik probeer goed op te letten waar we lopen want we hebben geen wandelkaart en ik wil niet verdwalen. Nou, die kans blijkt erg klein want na 8 minuten zijn we weer terug bij ‘af’ en staan we weer bij onze auto. Einde wandeling. Nee, Amerikanen zijn duidelijk geen wandelaars…

20150411Mississippi3We rijden door naar een plek die als ‘Sunken trace’ wordt omschreven maar hebben geen idee of het pad dat we nemen het goede is. Na een tijdje worden we ingehaald door een vriendelijke man in een jeep die ons de goede richting wijst en meteen aangeeft dat deze trace niets voorstelt. En inderdaad, het blijkt een buiten gebruik zijnde oude holle weg te zijn waar de nodige zooi gedumpt is.

20150411Mississippi4Terug de auto in dan maar weer en verder naar dé attractie van de dag, ‘Rocky Springs’, een wandelroute naar een voormalig gebied van katoenplukkers. Op die plek leefden halverwege de 19e eeuw zo’n 2.600 mensen (waaronder 2.000 slaven) maar begin 20e eeuw liep de nederzetting leeg ten gevolge van achtereenvolgens de burgeroorlog, gele koorts en insectenplagen. Ook hier zijn we na een dik uur weer uitgewandeld maar het is wel bijzonder om op die plek rond te lopen.

20150411Mississippi5Rond de middag arriveren we in Vicksburg waar we overnachten in het koetshuis van een prachtig landhuis. We lunchen op onze veranda met uitzicht op de parkachtige tuin waar ondertussen enkele families bezig zijn met fotoshoots rondom ‘hun’ bruidspaar.

20150411Mississippi6Dan stappen we weer in onze auto en vertrekken richting downtown om vervolgens op een punt hoog boven de Mississippi weer uit te stappen en te genieten van de zon en het uitzicht.

20150411Mississippi7Langs de oever loopt een spoorlijn en aangezien ze hier niet aan spoorbomen doen moeten de treinen regelmatig toeteren om hun komst aan te kondigen. Dat is echt een enorm kabaal, maar ik vind het wel gezellig klinken.
Terug bij ons landhuis installeren we ons met wat leesvoer in de tuin waar ik meteen aan alle kanten door muggen gestoken wordt. Tot nu toe had ik nog geen last van die beesten, zelfs niet in de swamps, maar nu word ik dus goed te grazen genomen.

20150411Mississippi8Later eten we in het huis, wederom alleen de appetisers en desserts.
Eerlijk gezegd valt het eten hier in het Zuiden nogal tegen. Het wordt erg vet bereid en er wordt amper met kruiden gewerkt, hooguit met wat scherpe sausjes uit de flesjes die standaard op tafel staat.
Gewone groentemarkten zijn we nog niet tegengekomen en in de supermarkten moeten we echt moeite doen om gezonde spullen te vinden voor onze lunch. Dat verklaart natuurlijk voor een deel waarom er zoveel (ėcht) dikke Amerikanen zijn want de keuze in ‘foute’ producten is hier overweldigend.
Andrée heeft voor ‘s avonds de film ‘Lincoln’ gedownload maar al kijken op het grote bed slaat de vermoeidheid toe en haken we halverwege af. Morgen part II…


Zo 12 april: Vicksburg – Greenwood

20150412Mississippi1Het eerste wat ik zie als ik ‘s ochtends m’n ogen open is de Mississippi buiten en de beboste oever daarachter. Zou mooi zijn als ik kon schrijven dat de rivier blauw was, maar nee, tot nu toe heeft de Mississippi zich alleen in grijs en bruin laten zien. Wellicht dat ie stroomopwaarts blauwer wordt?
Na het ontbijt in het grote plantagehuis vertrekken we noordwaarts. Het is zondag dus we stemmen af op een gezellige relizender op de autoradio. Daar horen we de preek van de dag bij ‘The Hour of Power’ of, zoals ze hier lekker zangerig zeggen, “The Owwa of Powwa”.

We verlaten de streek met de welvarende plantages en antebellum huizen en rijden naar de katoenstreek van Greenwood. Hier leefde in de vorige eeuw de zwarte bevolking een armoedig bestaan, weliswaar bevrijd van de slavernij, maar nog altijd onderdrukt door de rassendiscriminatie. Hier werden ook grote bluesmuzikanten als BB King en Muddy Waters geboren.

20150412Mississippi2Andrée rijdt ons soepeltjes naar de Blue Lake Nature Trail waar we willen gaan wandelen. Als we de startplaats bij een meertje gevonden hebben blijken we de enige mensen daar te zijn. We lopen evenwijdig aan de oever van het meer over een prachtig pad terwijl we allerlei rondzoemende insecten van ons af slaan. Het water staat hoog in deze tijd van het jaar en aan weerskanten van het pad staan bomen in het water. Dat ziet er prachtig uit maar heeft ook zo z’n nadelen want even later verdwijnt ons pad onder water en zit er niets anders op dan terug te keren naar de auto. Nee, zo wordt dit nooit een actieve vakantie…

Ik kruip achter het stuur en stel onze TomTom in op onze eindbestemming Greenwood, maar dan via de kleinst mogelijke weggetjes. In eerste instantie zijn dat lange, lege wegen door de uitgestrekte katoenvelden. Dat wil zeggen, we zien grote vers geploegde lappen grond met daarop lange rijen groene sprietjes waarvan we dan maar aannemen dat dat ooit katoenplanten zullen worden. Maar helaas geen in de wind wuivende groep/witte katoenvelden dus, zoals ik mij dat had voorgesteld. Dat is dan weer jammer natuurlijk.
Ik zet m’n klassieke-muziek-playlist op en zo zoef ik, al mediterend, door het lege landschap, terwijl Andrée naast me slaapt en Anouk op de achterbank een boek leest.
Dan komen we in de bewoonde wereld en rijden we door dorpen waar voornamelijk de minder bedeelden (lees: zwarten) wonen. Daar hoort natuurlijk een ander playlist bij en met Tom Waits in de speakers arriveren we in Greenwood.
Ondanks TomTom en routebeschrijving kunnen we onze overnachtingsplek niet meteen vinden en belanden we ergens op een industrieterrein. We stoppen om de kaart goed te bestuderen en een nieuwe strategie te bedenken. Als dat gebeurd is wil ik de auto links omkeren en horen we een akelig gekraak aan de rechterkant. Oeps…daar staat een of ander laag hekwerkje dat ik niet in de gaten had. Nondedju…m’n allereerste deuk sinds ik m’n rijbewijs heb… uitgerekend op een industrieterrein ergens in Mississippi…😡

20150412Mississippi3Na de schade aanschouwd te hebben ga ik in de ik-kan-er-nu-toch-niets-meer-aan-doen-en-merk-bij-thuiskomst-wel-wat-de-gevolgen-zijn-modus en rij probleemloos door naar onze overnachtingsplek. Dat wil zeggen…we rijden in eerste instantie voorbij aan de shabby bouwsels van hout en golfplaten langs de weg en krijgen pas later in de gaten dat we in zo’n krot geacht worden te overnachten.

20150412Mississippi4Uiteindelijk valt het allemaal mee. De ‘shacks’, zes authentieke huisjes uit de omgeving die van de sloop gered en bij elkaar gezet zijn, zijn van binnen schoon en voorzien van stroom, water, airco, koelkast, kookplaat en oven. We besluiten om ‘s avonds zelf te koken en halen in het dorp de benodigde boodschappen.

20150412Mississippi5En dan is het tijd voor een pilsje en wat lekkers in de zon op onze eigen porch, met uitzicht op akker en de Tallahatchie River.
A&A bereiden voor ‘s avonds een heerlijke kip-met-venkel-en-wortelschotel en daarna kijken we naar de film ‘The Help’ die hier opgenomen is (de filmcrew kwam veel op deze overnachtingsplek).

Reactie Torben Mulder:
Alles gelezen, helemaal bij..
Goed dat je er niet een aaneenschakeling van halleluja-verhalen van maakt maar ook vertelt wat er even niet zo lekker gaat.
Wat leuk zou zijn: wanneer je er af en toe iets in zet over jullie gesprekken.
En laat die twee ook ‘s wat schrijven. Kunnen ze volgens mij héél goed!
Torben


Ma 13 april: Greenwood – Memphis

20150413Mississippi1Aangezien we ons eigen shack mėt keuken hebben maakt Anouk lekkere bananenpancakes voor het ontbijt. Dan laden we onze spullen weer in de auto en vertrekken richting Memphis Tennessee, wederom via de kleine-weggetjes-route. Na een tijd steken we de (onzichtbare) grens van Mississippi naar Tennessee over.
Het is duidelijk dat we hier in het armste deel van de States zitten. We zien veel vervallen huisjes en motorhomes. Maar ook veel kerken, héél veel kerken, die waarschijnlijk de boel hier een beetje bij elkaar houden. Naast de muziek natuurlijk, die hier overal een belangrijke rol speelt. Van de jazz in New Orleans en de blues in Memphis tot de country morgen in Nashville. Er zijn ook overal plekken waar je de schoenen van BB King, de gitaar van Johnny Cash en het graf van Elvis kunt bezoeken maar dat vinden we allemaal niet zo boeiend. Wel luisteren we in de auto naar de muziek van hier en verder zijn we vooral geïnteresseerd in de cultuur historische achtergrond van wat zich in deze streken afspeelt/afspeelde.
Onderweg doen we het dorpje Charleston aan waar pas in 2008(!) het eerste gemengde promsbal plaatsvond. En dat dankzij Morgan Freeman die ook in Charleston woont en het bal sponsorde. Niet te geloven, zonder Freeman zou daar waarschijnlijk nog steeds sprake zijn van zwarte en witte proms.

20150413Mississippi2Onderweg steekt opeens een joekel van een schildpad(!) de weg over. Ik kan het beest nėt ontwijken en stop daarna in de berm. We lopen naar het schildpad (zo’n halve meter van kop tot staart) toe dat niet in z’n schild kruipt maar ons blijft aankijken en als ik dichterbij kom agressief naar me hapt. Later blijkt dat dit een bijtschildpad was, dat regelmatig mensentenen en -vingers amputeert. Pittig beestje…
Een stuk verder lig een doodgereden beest op de weg waaraan een gier zit te plukken. Er worden hier veel dieren overreden die we dood langs de weg zien liggen; herten, wasberen, marters, egels en allerlei onbekende beesten.

20150413Mississippi3In Memphis nemen we onze intrek in het Heartbrakehotel dat naast Graceland ligt en (dus) helemaal op Elvisfans is ingesteld. Wij hebben niet zoveel met Elvis maar zijn posters op onze hotelkamer laten we toch maar gewoon hangen.

20150413Mississippi4Na een inpandige lunchpicknick rijden we downtown naar het National Human Rights Museum dat gebouwd is rondom het motel waar Martin Luther King werd vermoord. Het is een indrukwekkende collectie van foto’s, films en geschreven informatie en bizar om bij de hotelkamer en het balkon te staan waar de aanslag plaatsvond.

20150413Mississippi5Inmiddels is het beginnen te regenen en we rijden 6 blokken verder naar het King’s Palace Café op Beale Street (de uitgaansstrip) waar we wat eten terwijl een blueszangers zichzelf heel verdienstelijk op gitaar begeleid bij de nodige standaardnummers.

20150413Mississippi6Als we weer opstappen is buiten een hoosbui aan de gang. We hebben geen zin om te wachten tot het weer droog is en rennen de 500 mtr naar de auto waar we drijfnat aankomen. De weg terug naar het hotel is lastig want het zicht erg slecht, en dan is zo’n 6-baans highway opeens een stuk minder relaxt om op te rijden… Voor de avond staan 2 films op het programma: eerst het tweede deel van ‘Lincoln’ en dan een documentaire over (de aanloop naar) het hierboven genoemde promsbal in Charleston. Terwijl we die films zitten te kijken krijgen we twee keer een ‘Flash flood warning’ op onze gsm waarin geadviseerd wordt de overstroomde gebieden te mijden. Blijkbaar spookt het buiten. Morgen maar eens kijken wat de schade is…

Reactie Hans:
zo’n witte auto mag je voor mij wel meenemen………..de bluesmuziek heb ik al ………elvis ken ik ook ……het kerkgebeuren wat minder ……..en waar zijn de amerikaanse steaks?………….maar uiteindelijk ben ik echt heel jaloers op jullie roadtrip!


Di 14 april: Memphis – Nashville

20150414Mississippi1We ontbijten in het Heartbreakhotel (met piepschuim servies en plastic bestek…) tussen de Elvisfans, met uiteraard stemmig Elvisrepertoire uit de speakers. Dat is voor ons meteen genoeg rock & roll voor de hele dag en we schakelen over op de country-modus en vertrekken richting Nashville.
Onderweg moet wel eerst nog even een mega-kringloopwinkel bezocht worden waar Andrée haar slag wil slaan. Dat lukt heel aardig maar het duurt mij allemaal te lang en Andrée heeft de smoor in als we naar haar gevoel te vroeg vertrekken. Maar ja, Nashville ligt zo’n 400 km verderop en ik wil toch graag vandaag nog iets van die stad zien.

20150414Mississippi2Via de highway rijden we van de vlakke Mississippi vallei door het heuvelland van Tennessee naar Nashville. We stoppen halverwege voor een lunch in Jackson en dan neemt Andrée het stuur over. Het is een vrij saaie rit maar wel een mooie autoweg met veel natuur aan weerszijde. Of, zoals Andrée zegt, mooie bomen en struiken in Bob Ross-stijl.
Om in de country-stemming te komen ‘draaien’ we wat nummers van Dolly Parton maar daarna gaan we toch alweer over op ‘gewone’ Amerikaanse muziek (Jim Croce, Don Mc.Lean, Bette Middler, etc). De afgelopen dagen hebben we de nodige muziek uit deze streken beluisterd maar eerlijk gezegd vind ik die muziek niet zo interessant. Zal wel vloeken in de kerk zijn maar ik was nooit zo kapot van rock en roll en blues en country vind ik meestal gewoon saai. Wat dat betreft was ik in New Orleans toch meer op m’n plek met de jazz die daar gespeeld werd.

20150414Mississippi3Bij Nashville wordt het verkeer drukker en ingewikkelder maar Andrée slaat zich er prima doorheen.

We checken in bij ons hotel en rijden dan downtown waar we wat door de straten met kroegen, muziektenten en musea slenteren. Het is nog vroeg in de avond, en de eerste bandjes beginnen met hun optreden. We lopen langs het Johnnie Cashmuseum en even binnen bij de Country Hall of Fame

20150414Mississippi4Vervolgens stappen we een tent binnen waar een band countrymuziek (what else…) speelt en wij wat eten. De band speelt goed (oa Fleetwood Mac nummers) maar na een uurtje houden we het toch voor gezien.

20150414Mississippi5We lopen verder door het centrum en concluderen dat Nashville, net als Memphis, eigenlijk een lelijke en sfeerloze stad is. De oorspronkelijke bebouwing heeft ooit plaats moeten maken voor nieuwerwetse hoogbouw en de resterende oorspronkelijke panden zijn vervolgens opgepimpt voor de toeristen.

20150414Mississippi6En die toeristen schijnen het wel gezellig te vinden, bezoeken ook braaf de musea en studio’s die op de een of andere manier met muziek te maken hebben en kopen allerlei prullaria om mee naar huis te nemen. Wij hebben daar niet zo’n zin in en kiezen vanavond voor een documentaire over Johnny Cash, gewoon op onze hotelkamer.


Wo 15 april: Nashville – Gatlinburg

20150415Mississippi1Als goedmakertje voor Andrée beginnen we dag met een bezoek aan (wéér…) een kringloopwinkel en daarna rijden we via de Interstate naar de bergen van de Appalachian Mountains. Dat zijn de hoogste bergen ten oosten van de Rocky Mountains en bereiken in het Great Smokey National Park hoogten van 2000 meter. In dit gebied woonden ooit de Cherokee indianen.
Het is een lange, saaie rit en we lunchen ergens bij een tankstation.

20150415Mississippi2Naarmate we dichter bij het natuurreservaat komen nemen de attractie langs de weg toe en we vrezen het ergste. En inderdaad, ‘ons’ dorpje Gatlinburg blijkt een turboversie van Valkenburg te zijn. Gelukkig staat ons hotel helemaal aan de rand van deze kermis, tegen de bosrand aan en onze kamer met balkon, (nep-)open haard, en jacuzzi maakt veel goed.

20150415Mississippi3Terwijl A&A wat blijven tuttelen, loop ik naar buiten voor een eerste verkenning. Het miezert wat en ik volg het riviertje dat langs het dorp loopt. In het dorp ontdek ik een outdoorshop die dicht is maar waar we morgen waarschijnlijk wel goede wandelkaarten van de bergen kunnen kopen.

20150415Mississippi4Terug in het hotel maken we een planning voor de komende dagen en besluiten dan dat we geen zin hebben om in het dorp uit te gaan eten. Geen probleem, we bestellen wat pizza’s en sla en blijven de rest van de avond op onze hotelkamer.
We kijken zowat elke avond een film of documentaire over een muzikant of groep uit deze regio en vanavond zijn Frankie Valli and The Four Seasons aan de beurt. Vervelend alleen dat ik die kopstemmuziek vervolgens niet meer uit m’n hoofd krijg…


Do 16 april: Gatlinburg

20150416Mississippi1Vandaag dan eindelijk aan de wandel!
Eerst wat opstartproblemen want het continu op elkaars lippen zitten begint z’n tol te eisen; er zijn wat onduidelijkheden en irritaties over en weer over het (niet) nakomen van afspraken en het (onvoldoende) rekening houden met elkaar.

20150416Mississippi2Als de lucht weer wat geklaard is vertrekken we naar de outdoorshop waar we een wandelkaart kopen. Dan rijden we naar het oosten waar we de Chimney Tops Trail kiezen die start met een klim van anderhalf uur. Het is vochtig in het bos en we moeten regelmatig snelstromende watertjes oversteken. Ondertussen wordt het steeds donkerder, we zien de waterdamp boven de bomen onder ons opstijgen en de ‘Smokey’s’ doen hun naam eer aan. Maar we besluiten toch door te lopen want het is niet koud en het is geen ramp als het wat gaat regenen.

20150416Mississippi3Onderweg analyseren Anouk & ik nog eens uitgebreid de discussie van vanochtend. Andrée stuurt af en toe bij en doet verder alsof het haar niet aangaat (ze heeft niet voor niets een master in Conflictstudies…)
Bijna boven begint het te regenen en wordt het te link om de gladde, rotsige top te beklimmen. Da’s nou weer jammer. Terug dan maar, en drijfnat arriveren we weer bij onze auto.
We rijden terug naar ons hotel en lunchen bij de open (gasgestookte) haard.

20150416Mississippi4Dan is het tijd voor een vakantiewasje; Andrée maakt een lekker sopje in het bubbelbad waar we vervolgens al onze te wassen kleren in gooien. En dan gaan de spuitmonden aan en wordt het sop in beweging gebracht; zo heb je nog eens wat aan een jaccuzi 😉

20150416Mississippi5‘s Avonds gaan we bij het buurtrestaurant eten en kiezen we wederom een voorgerecht, wat sla en een toetje. Nou, zeg maar toet, want we krijgen echt joekels van desserts voorgeschoteld die zelfs wij niet aankunnen. We besluiten twee toetjes te delen en de cheesecake in een doggybag mee naar huis te nemen.
Film van de dag: ‘The Blues Brothers’


Vr 17 april: Gatlinburg

20150417Mississippi1Op tijd op vandaag want we willen op tijd bij het startpunt van de trail van zijn.
Dat ligt een uur rijden hier vandaan maar het is een mooie slingerroute die ons door bossen en een rustige vallei leidt.

20150417Mississippi2We volgen de trail die min of meer de loop van Abrams Creek volgt en stopt bij Abrams Falls, een waterval van zo’n 6 mtr breed. We pauzeren daar even en lopen dan dezelfde route weer terug door het bos dat vergeven is van de rhodondendronsstruiken/-bomen die helaas nog niet in bloei staan. Wel zijn er veel kleine witbloeiende bodembedekkers die bosanamoonachtige tapijten in het bos vormen.

20150417Mississippi3In dit gebied schijnen nog veel beren te leven maar die laten zich ook vandaag niet zien, we zien enkel wat herten en hele grote fazantachtigen. En verder wat klein grut voor onze voeten dat we dan maar op de foto zetten.

20150417Mississippi4Andrée neemt de terugweg voor haar rekening en rijdt ons via de onverharde Rich Mountain Road rechtstreek een hele lange file voor Maryville in. Daar is een soort oldtimer-festival aan de gang en overal rijden en staan prachtexemplaren. Langs de weg lopen en zitten de liefhebbers (veel baarden, tattoo’s, petjes en dikke buiken) naar de geparkeerde auto’s en het voorbijrijdend verkeer op de 6-baans-weg te kijken. En daar rijden wij dus ook tussen met onze gedeukte Nissan…
Film van de dag: ‘Brother where art thou?’
Vraag van de dag: Andrée: “Wat? Ray Charles was toch al blind, is Stevie Wonder nu óók al blind???”


Za 18 april: Gatlinburg – Highlands

20150418Mississippi1Een rustige dag vandaag.
Vanuit Gatlinburg rijden we via de mooie Blue Ridge Parkway naar het dorpje Highlands. Met ruim 1200 m hoogte is dit gebied bekend vanwege watervallen en botanische rijkdom.

20150418Mississippi2Onderweg rijden we door een Cherokee indianenreservaat. Het gehucht Cherokee is helemaal ingericht voor toeristen en er loopt zelfs een als indiaan verklede man rond (met fel gekleurde, waarschijnlijk van een vliegengordijn afkomstige, franjes aan z’n pekske). De echte Cherokees houden zich, heel verstandig, uit de buurt en wij rijden gewoon door.

20150418Mississippi3Dan wordt ik (wederom…) door A&A verzocht bij wat loodsen met tweedehands spullen te stoppen en ook hier weten ze weer wat spullen te scoren.
Naarmate we weer meer zuidelijk komen, komen we ook weer meer in het gebied van de rednecks, met weer veel religieuze boodschappen langs de weg en op de radio. Na Louisana en Mississipi was dat in Tennesee minder geworden, maar nu we weer ‘afdalen’ is God Almighty weer goed vertegenwoordigd.

20150418Mississippi4In Highlands checken we in bij een lodge waar we een mooie kamer met balkon toegewezen krijgen. Ik ben moe en voel me de hele dag al niet lekker, reden om even plat te gaan. Als ik weer opsta lees ik in de schommelstoel op ons balkon totdat we gaan eten in een restaurant met uitzicht op een (half leeg gelopen) stuwmeer. Film van de dag: “The notebook”


Zo 19 april: Highlands

20150419Mississippi1In de herfst schijnt het hier in de bergen het mooist te zijn, en dat dan natuurlijk vanwege de prachtige kleuren. De lentekleuren van vandaag zijn ook mooi maar de bakken regen die uit de lucht vallen zijn beduidend minder. Het is domweg te modderig en te glad om te wandelen. Zónde!

20150419Mississippi2Hebben A&A even geluk, want nu is er weer tijd om te shoppen (…).
Via de prachtige slingerweg langs de Cullasaja River, met regelmatig uitzicht op een waterval, rijden we naar Franklin. Daar heerst de zondagsrust en we vinden na lang zoeken een restaurant waar we koffie drinken.

20150419Mississippi3Via een Kringloopcentrum en de Wallmart rijden we uiteindelijk door de plensregen weer terug naar huis waar ik op ons balkon wat muziekstukken voor m’n kamerkoor ga instuderen.
‘s Avonds eten we heel lekker in het dorp waarna we op ons gemak onze koffers verder inpakken voor onze vluchten morgen van Atlanta naar New York (Anouk & ik) en Amsterdam (Andrée).


 

Ma 20 april: Highlands – Atlanta – Atlanta – Atlanta

20150420Mississippi1We staan vroeg op en rijden, begeleid door donder, bliksem en regen, naar Atlanta. Onderweg ontbijten we langs de weg bij een Wafel House.
Bij Atlanta is het erg druk, de Periferique is er niets bij, en het is soms lastig om een keuze te maken uit de soms wel 8 beschikbare banen. Ook staan we af en toe in een file maar ik slaag erin Andrée op tijd afzetten bij het vliegtuig.
Anouk & ik rijden verder om de huurauto af te leveren en laten ons door het verhuurbedrijf terug naar het vliegveld rijden. Het inchecken gaat soepeltjes en we gaan nog even op zoek naar Andrée die pas over drie kwartier vertrekt. En ja hoor, we vinden haar zowaar en kunnen nog even samen koffie drinken.
Dan nemen we voor de tweede keer afscheid van elkaar en maken Anouk & ik ons op voor een lange zit want ons vliegtuig vertrekt pas vier uur later. Tijd om weer partituren in te studeren…
Acht(!) uur later stappen we uiteindelijk in ons vliegtuig nadat het vertrek steeds weer werd uitgesteld omdat het in New York te slecht weer zou zijn.
We taxiën naar de startbaan waar het vliegtuig stopt en we te horen krijgen dat we zeker nog een uur moeten wachten voordat we op mogen stijgen….orders van ground control….
Na vijf kwartier in het vliegtuig wordt omgeroepen dat de vlucht niet doorgaat en worden we terug gereden naar de vertrekhal waar we uiteindelijk een nieuwe vlucht kunnen boeken voor de volgende ochtend om 6 uur.

20150420Mississippi2Nou is het voor ons allebei niet de eerste keer dat we op een vliegveld overnachten, dus we zijn wel wat gewend, maar ik baal toch wel enorm dat ik nou zoveel tijd in New York ‘misloop’.
Als ik om één uur ‘s nachts wakker wordt na een hazenslaapje op een bank meldt Andrée zich met de mededeling dat ze inmiddels in Amsterdam is gearriveerd. Zíj wėl…


Di 21 april: Atlanta – New York

20150421Mississippi1Een vreemde nacht op de nagenoeg ‘lege’ luchthaven van Atlanta. We voelen ons een beetje als de hoofdpersoon in de film ‘The Terminal’, die vastzit op een luchthaven.
We lopen door lange lege gangen, rijden in lege shuttletreinen, slapen kort op een bank, eten wat McDonaldsfood, halen onze koffers op en checken opnieuw in.
Om kwart over zes gaan we dan 20150421Mississippi2toch eindelijk, na 18(!) uur wachten, de lucht in om 2 uur later in New York te landen. We nemen de shuttle en trein van Newark naar Pennstation en daar ontbijten we eerst maar eens. Fijn om weer lekker en gezond te kunnen eten na al die zoete en vette ontbijtjes in het Zuiden.

We kopen een metrocard voor de komende dagen en moeten dan onze koffers kwijt zien te raken want we kunnen pas om 2 uur in ons appartement (Katherine, de eigenaresse had ons gisteren verwacht en moet vanochtend werken). Dat is vervelend want we zijn doodmoe en verlangen naar bed en een douche.

20150421Mississippi3Het lukt ons om onze koffers bij een hotel te stallen en dan lopen we naar Central Park om daar onder de lentebloesems op een bank wat bij te slapen. Het is fijn om weer terug in NY te zijn. Anderhalf jaar geleden was ik er in de herfst en nu staat alles prachtig in bloei.
Dan lopen we naar het Boathouse waar we even op een terrasje aan de rand van de vijver zitten voordat we weer terug lopen om onze koffers op te halen.

20150421Mississippi4Ons appartementje ligt in Eastvillage, naast een synagoge, en we worden hartelijk ontvangen door Katherina. En dan is net eindelijk tijd voor een douche en een siësta!

20150421Mississippi5‘s Avonds eten we gezond, lekker én goedkoop in een klein restaurantje en dan lopen we zigzaggend van Eastvillage naar Midtown West waar we in het Theatre at St.Clements (een voormalige kerk) een toneelstuk zien waarin een deel van de cast van de Sopranos meespeelt.
Halverwege de voorstelling zie ik in het donker opeens iets kleins heel snel langs het gangpad naar beneden glijden en dan vervolgens naar de uitgang lopen en ik vraag me af waar dat hondje vandaan komt. Later blijkt dat het geen hondje was maar een rat…


Wo 22 april: New York

20150422Mississippi1We starten de dag met wat slentershoppen door East Village, onderbroken door een kopje koffie op een zonnig terras.
Op straat is het nog steeds druk, met veel verkeer, loeiende sirenes, open gebroken trottoirs, wolkenkrabbers in aanbouw, rokende metro-schoorstenen, zwervers die half in afvalbakken hangen te graaien of langs een gevel een slaapplekje hebben gevonden, kinderen die tussen de hoogbouw op door hekwerken omheinde betonnen veldjes spelen, honden met schoentjes aan (écht waar..), etc.
Maar gelukkig zijn er ook nog genoeg verstilde plekken waar je tot rust kunt komen en kunt genieten van het voorjaar dat hier alom aanwezig is.

20150422Mississippi2Dan lopen we noordwaarts naar de St. Peter’s Church waar we een lunchconcerten bijwonen.
Als we later in Brooklyn aankomen begint het daar net te regenen en vallen onze plannen om die buurt te verkennen letterlijk in het water. Morgen nog maar eens proberen…

20150422Mississippi3We stappen dus weer terug in de metro en gaan terug naar ons appartement. Daar eten we wat en gaan dan even plat voor een siësta.
En dan is het weer tijd om ons gereed te maken voor het avondprogramma.

20150422Mississippi4De metro brengt ons bij Carnegiehall waar we een klassiek programma gepresenteerd krijgen door een bariton, sopraan, cellist en een violist die elk hun kunstje doen met werken van o.a. Debussy, Mozart, Gershwin, Poulenc, Rachmaninoff, etc.


Do 23 april: New York

20150423Mississippi1We starten de dag met ons huiswerk voor ‘s middags. Samen kijken we naar wat YouTube-filmpjes waarin de spelregels van baseball (Amerikaans honkbal) worden uitgelegd. Dat valt nog niet mee.

20150423Mississippi2Onder de indruk doorlopen we door de controle, gaan met roltrappen omhoog en lopen achter langs de tribunes waar allerlei merchandising plaatsvindt.
Als voorafgaand aan de wedstrijd het Amerikaanse volkslied wordt ingezet blijven mensen met de hand op hun hart staan en stoppen de mensen achter de eet-en drinkkraampjes tijdelijk met hun werkzaamheden. Dat is nou jammer, want Anouk en ik hebben besloten ‘the whole way’ te gaan en hotdogs en Cracker Jacks te bestellen.

20150423Mississippi3Na het volkslied lopen met onze vette hap naar onze plaatsen waar vandaan we een prima uitzicht hebben op het veld en met mijn verrekijker kan ik alles nog beter zien.
We doen ons best maar moeten toch toegeven dat we niet alles begrijpen wat op het veld gebeurd. Maar de stemming zit er goed in en we amuseren ons prima totdat we het te koud krijgen. Dan houden we de wedstrijd voor gezien, kijken nog wat rond in het stadion en nemen dan weer de metro terug naar Manhattan.

20150423Mississippi4Van het Grand Central metrostation lopen we naar het Museum Of Modern Art. Maar eenmaal daar aangekomen besluiten we dat we eigenlijk geen zin hebben om binnen te zijn en beperken we ons daarom tot de giftshop, altijd leuk.

20150423Mississippi5Dan gaan Anouk en ik elk onze eigen weg en loop ik alleen zuidwaarts. Zonder direct doel, gewoon maar wat sfeer proeven. Niks lekkerde dan alleen, met een beker warme koffie in je hand, door de straten van Manhattan te slenteren
Ik heb inmiddels een behoorlijke afstand afgelegd hier op Manhattan en de gemiste kilometers in het Zuiden ruimschoots goedmaakt.
In Bryant park pauzeer ik even en als ik voorbij Washington Square ben begint het zachtjes te regenen, tijd om naar huis te gaan.


Vr 24 april: New York

20150424Mississippi1Laatste dag in New York. Eigenlijk hadden we voor vandaag een fietstocht gepland maar dat feest gaat niet door. Het is dan wel zonnig buiten maar slecht 8 graden met veel wind. Bovendien is Anouk nogal brak na een avondje stappen.
Geen probleem, dan gaan we gewoon lopen en zien we wel waar we uitkomen en hoe Anouk zich houdt.
Via Little Italy en Chinatown lopen we richting zuidpunt van Manhattan. Af en toe lopen we een winkeltje binnen en we lunchen bij een Indiaas tentje. Dat laatste hadden we niet moeten doen want Anouk gaat zich steeds beroerder voelen en haakt om drie uur af, gaat terug naar ons appartement.

20150424Mississippi2Ik loop door richting Ground Zero en zie dat daar nog steeds hard gewerkt wordt. De wolkenkrabbers steken hoog de blauwe lucht in en in het glas weerkaatsen de witte wolken en de bebouwing rondom. Prachtig.
Bij Wallstreet is het even druk, en donker, als altijd en ik loop nog verder door naar het zuiden waar de toekomstige Batterygardens nog steeds niet gereed zijn. Geen idee waarom dat zo lang moet duren.
20150424Mississippi3Verder stroomopwaarts langs de oever van de Hudson loop ik door Batterypark waar het heerlijk rustig (want winderig en koud) wandelen is. Ik ben gelukkig warm genoeg gekleed en geniet van de zon op m’n gezicht. Bij Brookfield Place koop ik een beker koffie en een stokbroodje en zit een hele tijd op de marmeren banken te niksen en te genieten van het prachtige uitzicht.

20150424Mississippi4Dan loop ik, via de tunnel onder het World Trade Center, naar een metrohalte en ga huiswaarts waar ik Anouk, die het nog wat moeilijk heeft (…), in bed aan tref. Ik loop nog even naar de buurtsuper om wat eten te halen dat ze binnen kan houden want ze wil ‘s avonds weer op stap.
20150424Mississippi5Om haar wat op te vrolijken kijken we wat Lucky-TV-filmpjes van Willie & Maxima. En dat werkt, na wat spaghetti en een douche is ze er weer helemaal klaar voor…
Ik hoef niet meer weg vandaag en begin alvast met het inpakken van m’n koffer want ik vlieg morgen terug naar Nederland (Anouk blijft nog een weekje hier).

2013 New York

Okt.2013: New York (met Rosemarie)

Deze diashow vereist JavaScript.


Wo 23 okt: We made it……

20131023NewYork01Na de katten en kippen van voer en water voorzien te hebben om 9 uur de trein naar Schiphol genomen waar ik Rosemarie zou ontmoeten. Lopend naar het station wederom pijn aan mijn rechterknie die een week geleden door mijn fysiotherapeut voorzien is van kinky zwart tape maar desondanks geen enkel teken van beterschap vertoont. Slechte timing voor een bezoek aan New York…

20131023NewYork02Nou was ik toch al van plan om het rustig aan te doen komende week want de voorbije weken waren hopeloos druk, ellendig en uitputtend. Ik wil even helemaal afschakelen (voor zover mogelijk), mij op andere dingen concentreren en nieuwe energie op doen.

20131023NewYork03De highlights van NY heb ik een paar jaar geleden al ‘gedaan’ en er zijn geen dingen die ik nu speciaal wil zien of doen. Ik laat het allemaal maar een beetje op me af komen.

20131023NewYork04Op Schiphol ontmoette ik Rosemarie en na het inchecken van onze koffers gingen we terug naar een Starbucks in de stationshal waar Rosemarie met dochter Marthe had afgesproken. Na een kop koffie weer afscheid van Marthe genomen en naar onze gate gelopen. Daar bleek dat onze vlucht naar Londen vertraging had waardoor we uiteindelijk onze aansluitende vlucht van 16.15 uur naar New York misten. $%£#¥!

20131023NewYork05We waren al bang dat we op Heathrow zouden moeten overnachten maar gelukkig konden we nog met een vlucht van 2 uur later mee. Daarvoor moesten wel snel de nodige afstanden per shuttle en te voet afgelegd worden wat met mijn kneusknie nogal pijnlijk werd. En het werd helemaal mooi toen we een roltrap af gingen en een mevrouw achter mij struikelde, haar rolkoffer losliet die vervolgens naar beneden denderde en tegen mij hielen tot stilstand kwam. Ach, dat kon er ook nog wel bij…

20131023NewYork06Maar al met al waren wij blij toen we eindelijk weer ik de lucht zaten, klaar voor een vlucht van 8 uur, pffff. Gelukkig hadden we een steward die ons begreep en ons van enkele flesjes witte wijn voorzag. Heel aardig en goed om de stemming erin te houden en vervolgens een paar uurtjes te slapen.

Om 21 uur (plaatselijke tijd) arriveerden we in Newark, New York waar we een uur in een rij hebben geschuifeld voor we door de douane heen waren. Voordeel was dan weer dat we niet op onze koffers hoefden te wachten, die stonden braaf of ons te wachten op de stilstaande band. En toen op weg naar downtown Manhatten, met de airtrain, gewone trein en 2 metrolijnen.

20131023NewYork07We hebben een studio in Little Italy gehuurd en toen we daar om middernacht arriveerden stond Roy, de beheerder ons al op de stoep op te wachten. Nadat we enigszins gesetteld waren nog gauw even in de buurt op zoek gegaan naar eten en drinken en we vonden al gauw een Chinees-Spaanse kruidenier waar we wat ontbijtspullen kochten. En toen terug naar ‘huis’ en na een pilsje naar bed, kapotmeuj.

Nanny:
Leef Carla,

alles kump good!
Poen,
Nanny

eva en emmy:
Hallo Carla en Rosemarie wat leuk dat ik dit allemaal kan lezen samen met Eva die my goed hielp, het allerbeste met de knie Een prettige tyd gewenst en een goede reis terug van emmy en eva

Hilde:
Heééél veel plezier daar beneden!

I’ll take care of the chicks….

Marjo:
Ze hebben tegenwoordig hele kinke knie-protheses……


Do 24 okt: Autumn leaves…

20131024NewYork01Vanochtend, na 3 uur slaap, om half vijf weer klaar wakker.
Tijd om op m’n iPad wat te lezen en te schrijven terwijl Rosemarie nog naast me lag te ronken.

20131024NewYork02
New York never sleeps, zeggen ze, en dat geldt in ieder geval voor de bouwlieden die hier om de hoek aan de straat aan het werken zijn, die gaan dag en nacht door. Maar het kabaal dat ze daarbij maken stoort amper; dat gaat op in de andere geluiden, van voorbij rijdende auto’s, sirenes in de verte en kletsende mensen op de stoep.

20131024NewYork03Op de foto hierboven links ons pand (we zitten op de bovenste verdieping) en rechts het pand waar we op uit kijken.

20131024NewYork04Toen ook Rosemarie wakker was samen ontbeten, de kamer heringericht en vervolgens ieder onze eigen weg gegaan. Rosemarie moest zich in Brooklyn in gaan inschrijven voor de conferentie waar ze morgen een seminar (A6) verzorgt. En ik deed een brace om mijn knie, trok m’n sportschoenen aan, pakte een wandelstok (jaja…’t is wat…), deed m’n rugzak om en vertrok lopend zuidwaarts.

20131024NewYork05Via Chinatown, Wall Street, Broadway en Ground Zero zigzaggend naar Batterypark Park gelopen.

20131024NewYork06De afgelopen drie jaar (ik was in 2010 met A&A hier) is er op Manhattan ongelofelijk veel gebouwd. Niet alleen op Ground Zero (dat was toen nog een groot gat) maar ook op andere plekken staan opeens joekels van wolkenkrabbers tussen de oude bebouwing.

20131024NewYork07Bij Battery Park op een bank in de zon, met uitzicht op het Vrijheidsbeeld, wat zitten lezen en schrijven

Toen weer naar het noorden gelopen, naar de J&R-store waar ik met Rosemarie had afgesproken om te kijken of we daar wat Apple-apparatuur zouden kunnen kopen. Dat hebben we uiteindelijk (nog) niet gedaan; ik wilde eerst nog even in de grote Apple-store bij Central Park kijken.

20131024NewYork08We lunchten (Mexicaans) op een terrasje in de zon en liepen vervolgens naar het warenhuis ‘Century 21′ een outlet met designkleren, waar ik knalrode leren handschoenen met Kashmir voering op de kop tikte; niet echt nodig maar tóch leuk… 😉 En toen waren we weer moe en zijn we bij een Starbucks bij Ground Zero koffie gaan drinken.

20131024NewYork09Onze volgende bestemming was Bleeker street waar in een studio opnames waren van YouTube filmpjes naar aanleiding van het danscongres waar Rosemarie morgen een workshop verzorgt. Ik was nieuwsgierig en ging mee. Het publiek werd geïnstrueerd: jassen en tassen onder de stoelen verstoppen, enthousiast kijken voor het geval een van de camera’s ons in beeld kreeg en braaf klappen als de regisseur dat aangaf. Ik heb keurig mee gedaan en ben vervolgens opgestapt omdat ik het een beetje zonde vond om op zo’n mooie dag in een donkere studio te zitten (sorry Rosemarie).

20131024NewYork10Met de metro naar Central Park gereden waar ik eerst maar eens de glazen trappen van de Applestore-cube afdaalde, op zoek naar 2 nieuwe iPhone’s (voor mijzelf en voor Marco). Zoals verwacht waren die uitverkocht, morgen zouden misschíen nieuwe komen, maar die konden dan weer niet gereserveerd worden, etc, etc. Morgen eerst maar weer eens bij de R&J-store proberen (daar heb ik vanmiddag een vriendje gemaakt die wat voor me wil proberen te ritselen)

20131024NewYork11En toen door naar Central Park, een van mijn favoriete plekken in New York, en na een half uurtje wandelen tussen de prachtigste herfstkleuren op een rotspartij zitten schrijven en lezen, genietend van de relaxte sfeer van de mensen om me heen, een niet onverdienstelijk spelende saxspeler in de buurt en het gevoel dat ik hier nog een hele week mag rondhangen.

Toen de zon verdween opgestapt en met de metro terug naar huis gereden waar Rosemarie ook net was gearriveerd. In de buurt in een alternatief restaurant heel lekker Japans gegeten waarna Rosemarie weer naar Brooklyn vertrok. Ik heb nog wat boodschappen voor morgen gedaan en de rest van de avond op bed liggen lezen en schrijven

Nanny:
Leef Carla, zo te zien is het in New York ook mooi weer. Dat maakt het zwerven door de stad natuurlijk veel leuker.

In gedachten zwerf ik met je mee. Hopelijk houd je knie het.
Mijn hebberige kinderhart wordt ongelooflijk aangetrokken door de Big Apple Store, ik zou me er voelen als een kind in een snoepwinkel.
Poen,
Nanny


Vr 25 okt: Manhattan waterfront

20131025NewYork01Rosemarie vertrok al vroeg naar Brooklyn, waar ze vanochtend een workshop moest geven, en een uur later nam ik de metro naar Rockefeller center waar ik een fiets huurde. M’n knieën hadden het gisteren zwaar te verduren en kregen vandaag dus een rustdag.

20131025NewYork02Drie jaar geleden fietste ik ook door New York en toen vooral door Lower Manhatten. Deze keer ging het dus noordwaarts, omhoog langs de Hudson en weer terug langs Harlem River en East River

20131025NewYork03Maar eerst moest ik dus westwaarts fietsen, van avenue naar avenue, met na elk blok weer die vervelende stoplichten. Dat schoot niet erg op. Ook al omdat er uiteraard weer de nodige wegversperringen waren, en dubbel geparkeerde auto’s, en fietspaden die zomaar opeens ophielden. Maar ik heb het gered, op m’n heren fiets (ze hadden geen damesfiets in mijn maat), met m’n rode helm op en de nodige creatieve kamikaze-akties….

20131025NewYork04De route langs de Hudson, met aan de overkant rotswanden en kleurige loofbossen was prachtig en ik genoot volop van de rust, de zon en de mooie herftkleuren.

20131025NewYork05
Voorbij de George Washington Bridge (oversteek naar New Jersey) en the Little Red Lighthouse (nooit geweten dat dit echt bestond) de bocht naar het oosten gemaakt en langs de Harlem River weer zuidwaarts gefietst.

20131025NewYork06Ik had ondertussen zin gekregen in een kop koffie maar helaas, nergens op de route een koffietent te vinden die open was. Daarom maar op een bankje in de zon aan de Harlem River m’n eigen yoghurtjes gegeten.

20131025NewYork07Langs de East River moest ik door werkzaamheden aan het pad regelmatig een omweg maken langs de drukke snelweg. Ik kreeg daar al snel genoeg én hoofdpijn van en besloot de fiets terug te brengen naar de verhuurder

20131025NewYork08Dat kostte tijd, veel tijd. Niet op de van noord naar zuid lopende avenues, daar kun je met wat kunst en vliegwerk wel op een groene (nou ja, soms oranje of rode) golf meefietsen. Maar als je door de streets het eiland dwars wilt oversteken moet je echt (lang) bij elke kruising wachten en dat schiet dus niet op.
Nadat ik m’n fiets had ingeleverd bij een eettentje een hotdog gekocht en die al lopende (zoals elke New Yorker doet) opgegeten.

20131025NewYork09Ondertussen was mijn hoofdpijn verergerd en toen ik thuis was voelde ik me hondsberoerd en had ik het ijskoud terwijl het bloedheet was in onze kamer. Ik kroop meteen m’n bed in en ben er de rest van de dag niet meer uitgekomen. Gelukkig voelde ik mij ‘s avonds alweer wat beter, mede dankzij de goede zorg van Rosemarie. Morgen maar even rustig aan doen…

Nanny:
Bedankt voor je verslag en mooie foto’s ondanks de hoofdpijn en onwillige knie.

Was fijn om te lezen na weer een urenlang verblijf in het AZM.
Weer een prachtige dag vandaag. Voorlopig de laatste volgens de weerman. Schijnt flink te gaan (herfst) stormen. We zien wel, vandaag was het heerlijk.
Beterschap, dikke poen,
Nanny


Za 26 okt: Perfect day…

20131026NewYork01Wederom een prachtige zonnige dag vandaag, met een strakblauwe lucht. We krijgen wat we verdienen zullen we maar zeggen.

Toen ik om 8 uur wakker werd was Rosemarie al naar Brooklyn vertrokken. Ik voelde me alweer wat beter en na een uitgebreid ontbijt met fruit en pijnstillers ben ik zuidwaarts gaan lopen.
20131026NewYork02Eerst door Chinatown, een nogal shabby wijk waar op straat drukke handel plaatsvindt in vis, vlees, groenten, prullaria, kruidengeneesmiddelen, etc. en waar de Keuringsdienst van waren nog een lange weg te gaan heeft. Dat geldt overigens niet voor de ratten die hier welig tieren en ‘s nachts voor je voeten wegspringen als je over de stoep loopt. Maar de mensen maken lange dagen hier en werken zich in het zweet. Geen hotdogstands hier maar (ook in de vroege ochtend al) lange rijen voor kraampjes met warme, ondefinieerbare glibberige gerechten die gretig met stokjes naar binnen worden geslurpt.

20131026NewYork03Bij Wallstreet koffie gedronken en vervolgens de metro uptown naar 42nd genomen waar ik een ticket kocht voor een boottocht over de Hudson naar Staten Island. Die boot vertrok echter pas 2,5 uur later en omdat ik geen zin had om daar zolang rond te blijven hangen huurde ik een fiets en reed over de 9th en Washington Avenues zuidwaarts. Een fiets is, zeker met dit prachtige weer, echt een optimale manier om New York te zien. Het vergt wat lef, gevoel voor richting en improvisatietalent maar dan heb je ook de tijd van je leven. Ik genoot in ieder geval volop! In het Meatpacking District (veruit mijn favoriete wijk) op een terras koffie gedronken en toen door naar het zuiden, een rondje rond de Freedom Tower gefietst en langs het kustpad terug. Althans…dat was de planning…

20131026NewYork04Toen de 8 versnelling van mijn huurfiets begonnen ter haperen merkte ik dat zich een aangewaaid plastic zakje in de derailleur had vastgedraaid waardoor de hele boel vastliep. Tja, en toen zat er niets anders op dan de fiets op z’n kop te zetten en met behulp van m’n Zwitsers zakmes (‘Een slimme meid is op alles voorbereid!’), veel gepielpeuterpruts en nog meer geduld het plastic los te halen. Dat lukte uiteindelijk, maar toen had ik wel m’n handen helemaal onder de olie zitten. En toen ik die handen aan het gras ‘schoon’ aan het vegen was kwam er een alleraardigste heer naar me toe die mij een wet tissue aanbood. Kíjk, aan zo’n man héb je nog eens wat!

20131026NewYork05Ik had de boottrip bedacht omdat ik even wat passieve recreatie wilde en m’n knie een time-out wilde geven, maar uiteindelijk bleek de trip véél leuker dan gedacht. Ik zat in de zon op het bovendek en genoot met volle teugen van de skyline van deze machtige stad.

20131026NewYork06Nog niet eens zozeer vanwege de hoge bebouwing (die zag ik ook in andere wereldsteden) maar vooral vanwege de geschiedenis die deze stad heeft meegemaakt en de rol die ze nog steeds speelt in het wereldgebeuren.

20131026NewYork07En nog steeds wordt er gebouwd, overal. Er is geen straat die niet ergens opengebroken is, overal zie je wel een hijskraan uitsteken, een bouwlift langs een wolkenkrabber omhoog kruipen, dampende stoom uit een provisorische schoorsteen van de metro ontsnappen of water uit putdeksel op straat naar boven spuiten. Het komt er op neer dat het eigenlijk een zooitje is hier, met op sommige plekken uitschieters van uitgesproken decadentie.

20131026NewYork08New York is echt een stad van uitersten met glimmende glamour naast ellendige armoede. Bij de dure hotels bijvoorbeeld, waar opgedirkte chauffeurs bij hun dure, al dan niet stretched, limousines op hun werkgever staan te wachten en ondertussen hun toch al glimmende bolides met een plumeau (écht waar!) afstoffen. En een blok verder struikel je dan over de benen van een bedelaar of zie je een hoofd in een vuilnisbak verdwijnen in een poging daar nog iets bruikbaars uit te halen. Hoezo ‘the land of opportunities’….

 

Terug aan land, door en door verkleumd van de stormachtige wind die vandaag woei, de metro naar huis gepakt, nog gauw wat boodschappen gedaan en de rest van de avond thuis gebleven. Helemaal goed.

Erik:
Hartstikke leuk dat je het zo hebt vastgelegd! Heel veel zo herkenbaar, vooral dat op de fiets en de views vanaf het water.

Erik

Angela:
Carla, kan nu niet achterblijven…..te gek dat je weer in NY bent.

Is even wat anders dan de Canarische eilanden.
Maar begrijp dat Rosemarie aan het werk is: z’n baan lijkt mij nog wel wat of wellicht nog beter: zo’n vriendin…….
wel balen dat je weer geblesseerd bent, maar ach: het drukt de pret niet!!! Angela


Zo 27 okt: Praise the Lord…

20131027NewYork01Vanochtend de metro naar Times Square genomen en van daaruit met de bus naar de Bronx vertrokken, langs Central Park en de blokken waar Sting, Bono, Diana Ross, Yoko Ono, Madonna en nog veel meer beroemdheden wonen.

20131027NewYork02Eerst nog even in Harlem bij het Apollotheatre gestopt en daar in de buurt een kop koffie gedronken. Harlem is het noordelijkste deel van Manhatten, heuvelig, zwart, arm en het is er vergeven van de kerken.

20131027NewYork03Toen de brug over de Harlem River over en door naar de Greater Universal Baptist Church, een kerk(je) in een armoedige buurt in de Bronx waar ik een plekje vond op een van de houten banken achteraan.
20131027NewYork04Ik heb daar het eerste deel van een bijna drie uur durende gospelmis bijgewoond. Dat eerste deel is de ‘Celebration’ en daarin wordt vooral (samen) gezongen. Voor het latere serieuze deel, de eigenlijke viering, was ik de kerk al uit….

20131027NewYork05De kerk zat helemaal vol en dat blijkt elke zondag zo te zijn. En dan niet alleen voor de mis maar ook voor de ‘afterparty’ waar van zelfgebakken etenswaren wordt gesnoept, de wekelijkse roddels worden doorgenomen, wordt gezongen, etc. En dat dan tot het einde vd middag.

20131027NewYork06Mij was niet helemaal duidelijk wie nou welke rol had in de dienst. Er was een reverent in blauwe priesterkleding, achter deze man een koor in zwart-wit met roze accenten (ivm borstkankerdag) en daarnaast allerlei mensen die hun zegje deden over de Lord, over hoe blij men was met de reverent, over het spreekuur van de schuldhulpbemiddeling, over de buurtagenda voor de komende week, etc

20131027NewYork07En bij alles wat gezegd werd werd door de andere aanwezigen instemmende woorden en kreten de ruimte in geholpen; yes!, praise the Lord!, helleluja!, worship him!, he loves you!, I love him!, etc. En zo af en toe werden handen de lucht in geheven, gingen mensen staan, liepen mensen in en uit.
Iedereen zag er op z’n zondags uit, met glimmende kleding en feestelijke hoedjes, en ook de stemming zat er goed in. De mensen waren bij binnenkomst blij om elkaar weer te zien en er werden veel handen geschud. Met name de vrouwen hadden het goed met elkaar en lachten veel.

20131027NewYork08Ik zat op de laatste bank en zo af en toe kwamen mensen naar me toe die me heel vriendelijk een hand gaven om me welkom te heten.

En tussendoor werd gezongen, véél gezongen, en met overtuiging. Dan gingen de mensen staan en bewogen allemaal van links naar recht, en weer terug, er werd op de maat geklapt, en kreten tussendoor de lucht in gegooid.
Het geheel werd begeleid door een drummer en een swingende jongen aan de piano die lekker opzwepend zong en veel weg had van een jonge Stevie Wonder die zowel figuurlijk als letterlijk het licht gezien had…
Ik kende de nummers niet maar bewoog gewoon met de meute mee en ging braaf zitten en staan als zij dat ook deden, al had ik geen idee waarom wat gebeurde. Hoefde ook niet natuurlijk, het was gewoon heel boeiend en leuk om dit allemaal mee te mogen maken.

20131027NewYork09En toen weer (langs de Cottonclub) met de bus terug naar Manhattan waar ik in Central Park, in de buurt van de gedenkplek voor John Lennon, lang in de zon heb liggen luieren en schrijven.

20131027NewYork10Aan het eind van de middag met Rosemarie afgesproken in het restaurant van het Times-gebouw op 7th Avenue en van daaruit naar Little Italy vertrokken waar we uiteindelijk in een donkere kelder in een soort Comedytrainclub belandden waar we ook gegeten hebben. Leuke sfeer.

20131027NewYork11En toen doodmoe naar huis waar we nog lang hebben zitten praten, lezen en schrijven met muziek van o.a. the late Lou Reed op de achtergrond…

Nanny:
Wat een inspirerende dag. Dat betekent dat je je weer beter voelt?

Vandaag hier flinke storm, veel bomen omgewaaid.
Poen,
Nanny


Ma 28 okt: High line and fast bikes…

20131028NewYork01De eerste vrije dag voor Rosemarie, en allebei om 6 uur al wakker…

Met koffie en thee tot 8 uur op bed blijven lezen, suffen en naar Puccini’s ‘Tosca’ liggen luisteren die we morgenavond in de Metropolitan gaan zien. Daar verheug ik me heel erg op!

En toen was het tijd om op te staan, schakelde ik over op mijn ‘iTunes-swing-playlist’ en zorgden Ike & Tina Turner met hun ‘Proud Mary’ dat we in de actie-modus raakten.

20131028NewYork02De metro bracht ons na het ontbijt naar Central Park waar we een fiets voor de hele dag huurden. We reden vervolgens noordwaarts het park in en stopten bij de eerste de beste koffietent waar we twee (!) uur op een rots in de zon aan het water bleven zitten/liggen. Tot zover de actie…

20131028NewYork03Ik heb de laatste tijd nogal wat niet nader te benoemen emotionele noten te kraken en Rosemarie heeft zich daarbij als sparringpartner ter beschikking gesteld. Nou, dat heeft ze geweten de afgelopen dagen! En ook vandaag weer, daar aan het water. Pffff….

20131028NewYork04Maar goed, na 2 uur toch maar weer op onze fietsen gestapt, het rondje Central Park gedaan (met een uitstapje naar het Gugenheimmuseum ) en toen naar de Hudson gereden die we langs het kustpad zuidwaarts volgden. De zon scheen in een strakblauwe lucht, er stond een aangename bries en zo fietsten we op ons gemak langs de kustlijn richting de skyline van Downtown Manhattan.

20131028NewYork05Bij het Meatpakking District parkeerden we onze fietsen en liepen naar de Highline, een op een oud goederenspoorlijntraject hoog boven de stad aangelegd park. De zon scheen nog steeds en we hadden onderweg een prachtig uitzicht op de stad en de Hudson. We liepen van de zuid- naar de noordpunt van het park en weer terug en genoten volop van de rust, de panorama’s, het groen en de creatieve en originele vormgeving van het park. En ondertussen maar praten, praten, praten…

20131028NewYork06En toen waren we moe, en hadden honger, en moesten plassen. En wat doe je dan? Juist ja, een terrasje in de zon!
Nadat die ‘klus’ geklaard was weer op onze fietsen gestapt en verder zuidwaarts lang de Hudson gereden, voorbij de Freedom Tower en Battery Park en vervolgens de bocht om, noordwaarts langs de East River.

20131028NewYork07Toen de Brooklyn Bridge en de Manhattan Bridge in het zicht kwamen stelde ik voor die te gebruiken voor een omweg via Brooklyn. Rosemarie keek nog even bedenkelijk maar ging akkoord.

20131028NewYork08De aangegeven fietsroute naar de Brooklyn Bridge bleek een enorme omweg te zijn die ons uiteindelijk zelfs naar Ground Zero bracht. Maar uiteindelijk arriveerden we dan toch met wat kunst- en vliegwerk door het drukke verkeer bij de aanlanding van de brug en ik spurtte omhoog, de rivier over.

20131028NewYork09Ik had helemaal geen last van m’n knie bij het fietsen en plenty energie; het leek wel of ik een kratje Red Bulls achterover had geslagen want ik ging als een trein. Rosemarie volgde mij ondertussen zo goed en kwaad als het kon en leed in stilte…
20131028NewYork10Terug op Manhatten fietsen we verder naar het noorden. Op deze manier had ik mijn rondje om het eiland deze week helemaal kunnen voltooien, ware het niet dat bij de gebouwen van de Verenigde Naties vanwege veiligheidsredenen niet gefietst mocht worden. Stelletje aso’s…

20131028NewYork11Vanaf de East Riverkust moesten we tenslotte weer terug naar het westen, naar het fietsverhuurbedrijf in Central Park. Dat viel nog niet mee want we zaten midden in de spits. Met veel lef en doorzettingsvermogen manoeuvreerden we ons als overjarige kamikaze pizzakoeriers tussen auto’s, bussen en taxi’s door en dat lukte wonderwel, in de schemering haalden we Central Park zonder kleerscheuren.
20131028NewYork12Toen gauw een K&K-maaltijd gekocht die we een half uurtje later thuis opaten. En niet veel later gingen we naar bed, uitgeput…..

20131028NewYork13
Nanny:
Leef Carla, wat een intensieve dag en wat boffen jullie met het weer.

Dankzij je foto’s heb ik me ook een beetje in New York gewaand, heerlijk. Bedankt!
Jullie hebben wel lef hoor.
Geniet nog van de laatste dag(en).
Poen,
Nanny


Di 29 okt: Apple & Puccini

20131029NewYork01Vanochtend met Rosemarie naar downtown Manhatten gelopen voor some shopping. Rosemarie was op zoek naar enkele Apple-apparaten en ik had de iPhone 5S en wat spullen voor Nanny en Marco op mijn boodschappenlijsten staan. Maar…let je éven niet op…loop je met een iPad-mini de deur uit…oeps.. Bij deze gooi ik dus mijn oude iPad-2 in de verkoop. Belangstellenden kunnen mij even een mailtje sturen.

20131029NewYork02De J&R-medewerker die mijn iPad uit het magazijn haalde stoorde ik blijkbaar in zijn ‘lunchpauze’ want hij nam toen hij mij zag aankomen nog gauw een hap uit een lunchbox, stond mij met volle mond te woord en verwerkte de hap verder terwijl hij m’n spullen inpakte.20131029NewYork03

Maar het kan erger: een paar dagen geleden werd ik in de metro geholpen door een medewerkster die net een beker noedels gekocht had. 20131029NewYork04

Ze liet me braaf aan haar loket wachten, haalde het deksel van de beker, likte de binnenkant van de deksel uitgebreid en zorgvuldig af, lepelde terwijl ik stond toe te kijken wat noedels naar binnen en stond mij toen ongeduldig te woord omdat door mij haar noedels afkoelden. Excuse me!20131029NewYork05

‘s Middags thuis een restjesmaaltijd gegeten en wat dringende updates van GroenLinks-websites afgewerkt. Tja…wat moet dat moet…20131029NewYork06Vervolgens met de metro naar het Metropolitan Museum in Central Park.

20131029NewYork07Onderweg bedacht ik mij dat het (wederom…) veel te mooi weer was om naar een museum te gaan en bovendien was ik niet in een museummood. Daarom alleen even naar de museumshop gegaan om een cadeautje voor mezelf te kopen en toen gauw weer naar buiten, naar Central Park dat er weer prachtig bij lag.

20131029NewYork08Ik blijf me verbazen over dit park zo midden in deze metropool met zoveel verschillende natuurlijke landschappen en steeds weer de skyline van de stadse hoogbouw op de achtergrond. De laagstaande zon gaf de verkleurende bomen in deze tijd van het jaar extra diepte en dat maakte alles nóg mooier. Ik ben tot de schemering in het park blijven lopen (met soms even een rustmoment aan het water); perfecte atmosfeer voor het 20131029NewYork09
diepere denkwerk..

20131029NewYork10Toen door naar het Metropolitan Operahouse waar ik de al eerder gereserveerde tickets moest ophalen. Dat ging heel soepeltjes en snel dus ik had nog zat tijd voor een kop koffie bij het hoofdplein waar later Rosemarie zich bij me voegde.

20131029NewYork12Ik vond het operagebouw erg indrukwekkend, groot en sfeervol. De driedelige opera had in elke acte een ander decor en met name de decors uit de eerste en derde acte vond ik erg bijzonder. Ook was ik erg onder de indruk van de te
nor Roberto Alagna die ontroerend mooi zong.

20131029NewYork11In de pauzes gingen Rosemarie & ik met een cave in de hand naar het balkon buiten, met een prachtig uitzicht over het museumplein en met volle teugen genietend van deze prachtige avond.
We hoorden bekende aria’s (die nog lang in ons hoofd bleven ‘hangen’), maar het meest ontroerd raakte ik door het instrumentale deel aan het begin van de derde acte; toen hield ik het niet droog. Watje dat ik ben…


 

Wo 30 okt: Laatste dag

20131030NewYork01Amper geslapen vannacht; gisteravond laat terug van de Metropolitan, daarna nog lang pratend aan de wijn en na 2 uurtjes slaap weer wakker en lang op de bank zitten lezen en schrijven.

‘s Ochtends op ons gemak ingepakt met (op speciaal verzoek van Rosemarie) muziek van Verdi’s ‘Aïda’.

20131030NewYork02Gelukkig konden we onze koffers tot het eind van de middag in KC’s appartement laten staan; hij had een om een uur of vijf een taxi naar JFK voor ons geregeld.
Aan het eind van de ochtend de stad in gegaan. We wilden naar de botanische tuin in de Bronx gaan maar besloten via een omweg, door Little Italy, naar de metro te lopen.

20131030NewYork03En dat liep een beetje uit de hand want de rest van de middag zijn we daar gebleven. Winkeltje in, winkeltje uit, koffietje hier, ijsje daar. Even nog lekker de sfeer proeven en wat laatste herinneringen aan deze prachtweek verzamelen.
En toen was het tijd om back home te gaan…taxi…vliegtuig…vliegtuig…trein… Mestreech.

Patrick:
oost west thoes is ut ……. tied um te danse