Tagarchief: SPANJE

2006 Sevilla

Jan.2016: Citytrip Sevilla

Deze diashow vereist JavaScript.


Vrijdag 6 januari:

20060106Sevilla1Om 6 uur opgestaan en om 7 uur de trein naar Brussel gepakt.
Ging prima allemaal en om 14.00 uur arriveerde ik in Sevilla. Daar de taxi naar het hotel genomen. Mijn (zeer goedkope) hotelkamer viel tegen; klein, kaal en koud. Maar snel de stad ingegaan dus.
20060106Sevilla2Langs de rivier naar de VVV gelopen maar die was helaas gesloten ivm Driekoningen. Toen maar een ticket voor de sightseeing-bustour gekocht en boven op het dak gaan zitten want het was lekker zonnig weer. Eenmaal op weg werd het echter steeds donkerder en uiteindelijk kregen we een flinke pensbui over ons heen. Gelukkig had ik een paraplu bij me, dus ik kon gewoon blijven zitten. De tour van 1 uur gaf een goede indruk van de stad en ik wist meteen wat ik nog beter wilde bekijken.

20060108Sevilla5Daarna nog wat rondgeslenterd, een fastfood-maaltijd naar binnen gewerkt, onderweg gepofte kastanjes gekocht en om 18.30 uur terug naar hotel omdat het donker begon te worden. In de lobby even geïnternet en toen naar m’n kamer waar ik, na nog wat gelezen te hebben, vroeg ben gaan slapen op een harde matras in een koude kamer…


Zaterdag 7 januari:

20060109Sevilla15Vanochtend richting VVV gelopen en onderweg de grote kathedraal bekeken waar een Latijnse mis met mooi orgelspel aan de gang was.

20060107Sevilla4Daarna tot 14.00 rondge-slenterd in parken en winkel-straten; heel relaxed en gezellig. Daarna in het hotel een siësta gedaan, mijn email gecheckt en toen weer op stap; alvast een theaterkaartje gekocht voor ‘s avonds (flamencovoorstelling) en even over de brug naar de andere oever gewandeld. Toen even een pilsje gepakt in café Bauhaus.

Daarna naar Flamencovoorstelling met gitarist, zangeres en danser; boeiend


Zondag 8 januari:

20060108Sevilla9‘s Ochtend eerst naar een rommelmarkt, ten noorden van het centrum, die echter niet bleek te bestaan. Toen maar weer zuidwaarts gelopen en bij ‘Starbucks’ aan de Puerto de Jerez een stuk appeltaart met koffie geconsumeerd.

20060108Sevilla8Na een rondleiding in de plaatselijke stierenvechtarena de rest van de middag in het park rond de Plaza de España gelopen en zitten lezen.

‘s Avonds in een pizzeria gegeten en toen naar de film ‘Matchpoint’ van Woody Allen.


Maandag 9 januari:

20060109Sevilla14‘s Ochtend de buurt Triana verkend; viel tegen. De rest van de dag door parken en het zuidwesten vd stad geslenterd en veel in de zon zitten lezen op bankjes, terrasjes, aan de oever vd Guadalquivir, met regelmatig een drankje, al dan niet met tapas.
‘s Avonds vroeg naar bed.


Dinsdag 10 januari:

20060109Sevilla12‘s Ochtend lang gewandeld door het noordoosten van de stad. Daarna lang zitten lezen bij café ‘Starbucks’. Vervolgens weer naar de oever van de Guadalquivir gelopen, helemaal naar de noordelijkste brug gewandeld, weer terug door de oude wijken en net op tijd weer bij de Ponto d’Oro om met een pilsje in de hand de laatste zonsondergang te aanschouwen. In het donker nog gauw een restaurantje ingedoken, oorbellen voor de kids gekocht en toen terug naar het hotel.


Woensdag 11 januari:

20060109Sevilla16Na bij het hotel uitgecheckt te hebben naar het Museo del belle Arte gelopen; een prachtig gebouw met mooie binnenplaatsen; de collectie (ouwe leem van o.a. Velasquez) vond ik minder interessant. Vervolgens op m’n gemak naar de Puerto Jerez gewandeld, daar gelezen en een stukje appeltaart gelezen en tenslotte de bus naar het vliegveld genomen.



 

2013 Gran Canaria

Mrt 2013: Gran Canaria (met Rosemarie)

Deze diashow vereist JavaScript.

20130301GranCanaria1Proloog:

Bergschoenen…check,
sandalen…check

en boeken, véél boeken…check!

Hier volgt straks (2-10 maart) de blog van m’n wandelvakantie met Rosemarie in Gran Canaria.

wordt vervolgd,
Carla


Za 2 maart: Mestreech-La Culata

20130302GranCanaria1Vanochtend om 10 uur Rosemarie opgepikt en na een wat haperende start, die ik verder niet zal toelichten ivm een publicatieverbod van Rozemarie plankgas naar Charleroi gereden waar verder alles soepeltjes verliep.

20130302GranCanaria2Na een vlucht van 4,5 uur landden we in het warme Gran Canaria waar we door een optimale mix van Hollandse effenciency en Duitse Gründlichkeit binnen een kwartier (!) zowel onze koffers als de sleutel van onze een huurauto in ons bezit hadden. In een uurtje reden we vervolgens naar onze tijdelijke casa in La Caluta, een gehucht hoog in het centrumgebergte van het eiland, waar we ook een jaar geleden een week hebben doorgebracht.

20130302GranCanaria3Naarmate we hoger kwamen werd het grijzer en vochtiger en uiteindelijk moesten we ons een weg door de dikke grijze mist snijden, wetende dat aan de andere kant van de top het weer waarschijnlijk heel anders zou zijn. En dat klopte inderdaad, voorbij Cruz de Tejeda verdween de mist en konden we ver naar het noorden kijken waar de zon door de wolken en regenpartijen in de verte scheen. Rosemarie nam meteen haar kenmerkende positie naast mij in en hing uit het zijlaan om foto’s te maken terwijl ik ons over de bochtige weg manoeuvreerde en ondertussen probeerde zoveel mogelijk van de prachtige natuur om ons heen mee te krijgen.

20130302GranCanaria4Bij ons huisje werden we opgewacht door Carmelo, de verhuurder, die wederom een royaal gedekte tafel voor ons klaargezet had. Na 10 minuten hadden we het rijk voor ons alleen en settelden we ons met Carmelo’s fles rode wijn, nootjes en wat worst op ons terras om van de zonsondergang te genieten. We hebben daar lang gezeten en genoten van de prachtige sterrenhemel, de geuren en de serene rust.

20130302GranCanaria5Toen de fles leeg was naar binnen gegaan waar ik een maaltijd in elkaar heb geflanst van ei, spekjes, kaas en toast.
Het is goed om weer samen te hier te zijn. Het lijkt alsof we niet weggeweest zijn en we zijn meteen weer op elkaar ingespeeld.

20130302GranCanaria6Voor morgen nog geen plannen. Eerst maar eens lekker uitslapen, daar zijn we allebei wel aan toe…

Nanny:
Klinkt erg goed, geniet ervan en slaap lekker. Poen, Nanny

Marjo:
Disfrute de sus vacaciones y tomar una (o 2 o 3 o algo así) de sus madres! Saludos, Marjo

Marjo:
Het zijn de vertaalprogramma’s van vroeger niet meer….. Wat ik bedoelde te schrijven: Geniet van jullie vakantie en drink er eentje (of 2, of 3 of zoiets) op jullie moeders, salud !!! Marjo

Carla:
Goed vertaald of niet, de strekking van je betoog was helder en duidelijk. De eerste fles wijn is vanavond dan ook open- en opgegaan


Zo 3 maart: zon, zand, zee, wind, mist en regen

20130303GranCanaria1Ondanks onze uitslaapplannen waren we vanochtend toch allebei al vroeg op.

Het dal onder ons lag in de zon maar in de verte zagen we boven Tenerife dreigende wolkenformaties hangen die onze kant op dreigden te komen. Ik probeerde in m’n pyama met een Pelleboer-imitatie en wat natte-vinger-werk de windrichting te traceren maar de koude wind woei alle kanten op en meer dan een koude vinger leverde dat niet op.

20130303GranCanaria2In afwachting van de zon (die ons terras pas om een uur of tien kon bereiken) besloten we binnen te ontbijten.
Terwijl ik slaperig sinaasappelsap uit de elektrische pers probeerde te destilleren kickte Rosemarie helemaal op de boventonen die vanuit het centrifugekabaal door de keuken zweefden. Althans… dat beweerde Rosemarie; mijn oren sliepen blijkbaar nog want ik hoorde alleen de herrie.

20130303GranCanaria3De zon liet na hét ontbijt verstek gaan, reden waarom we besloten naar Santa Lucia, aan de zuidkant van de Roque Nublo, te rijden waar ik een mooie wandeling had gevonden en het hopelijk beter weer zou zijn. Nou, mooi niet, ook daar was het grijs en miezerig.
Nadat we er wat eerste levensbehoeften (brood, kaas, ham, wijn en dulces) ingeslagen hadden reden we verder naar het zuiden, op zoek naar de zon. En die vonden we uiteindelijk, helemaal aan de kust, bij Playa d’Ingles, de enig plek op dit eiland waarover we het eens waren dat we daar deze vakantie niet naar toe wilden vanwege het toerisme… Maar ja, het lijf wil ook wat en we snakten naar wat warme zon op ons oude vel.

20130303GranCanaria4We parkeerden onze Toyota aan het strand en in onze bergloop-outfit liepen we door Dunas de Maspalomas, genietend van de leegte en de zon en terwijl we door het zand ploegden werden we gezandstraald door de straffe wind die met een rotvaart over de zandduinen scheerde.

En toen was het tijd voor een kop koffie maar daarvoor moeten we naar een of andere helemaal foute boulevard-achtige toeristenhangplek met alleen maar winkeltjes, terrasjes en een pleintje waar gedanst werd op gemütliche Deutsche Musik… Op zoek naar een tafeltje kwamen we langs een tentje waar ze prachtige kleding verkochten die uitstekend geschikt was als tango-outfit. En waar ik een maand geleden in Buenos Aires vergeefs naar zocht, hing hier gewoon in de rekken; met 2 jurken, een rok, een broek, 2 hempjes en slechts 100 euro lichter verliet ik de winkel weer, op weg naar de kop koffie in de zon waarvoor we in eerste instantie gekomen waren..

20130303GranCanaria5En toen weer terug, de bergen in, naar de mist, en de regen. Het weer werd steeds slechter en ruiger en ging uiteindelijk over in noodweer. We moesten helemaal naar de top want we hadden nog brood nodig voor het avondeten.

20130303GranCanaria6Bij Cruz de Tejeda uitgestapt en genoten van de storm die als een gek langs de helling omhoog kwam en gewoon staan of lopen onmogelijk maakte. In een restaurantje, waar het licht uitgevallen was, wat broodjes gekocht en toen terug naar ons huisje gereden, stenen op de weg en rondvliegende takken ontwijkend. Ik genoot!

20130303GranCanaria7Rosemarie stelde een lekkere provisorische maaltijd samen van de spullen die we in huis hadden terwijl ik de blog bijwerkte. De rest van de avond hebben we aan onze keukentafel gezeten terwijl de storm buiten raasde, het water onder de voordeur door en langs de muur van Rosemarie’s slaapkamer naar binnen kwam, het licht om de haverklap uitviel en om 9 uur definitief doofde.

Maar we hadden onze kaarsen, iPads, mooie muziek, wijn en mooie gesprekken. Helemaal goed.

Nanny:
Indrukwekkend weer, ik heb vanmiddag mijn terras ingeveegd en op mijn nieuwe terras gezeten, heerlijk weer.

Liefs,
Nanny


Ma 4 maart: Herfst…

20130304GranCanaria2Na een stormachtige nacht toch weer vroeg opgestaan terwijl Rosemarie zich nog eens omdraaide om tot 10 uur uit te slapen. Buiten was het inmiddels wat rustiger geworden en af en toe klaarde het wat op maar voor de middag was weer een zeer zware storm voorspeld dus we besloten om meteen na het ontbijt in Tejeda te tanken, geld te pinnen en bij de supermercado boodschappen te gaan doen.

20130304GranCanaria1Weer thuis gingen we vervolgens in de ‘pyamadag-modus’. Carmelo had ons gevraagd om, ivm de storm, alle raamluiken te sluiten en we konden dus alleen door het deurraam naar buiten het dal in kijken. We positioneerden de tafel daarom voor de deur zodat we niks van het schouwspel buiten hoefden de missen en toen vervolgens dat raam besloeg werd dat probleem met de ‘doek-met-wat-vaatwasmiddel-erover-truc’ getackeld. Nee, zo gauw krijgen ze ons niet klein.

20130304GranCanaria3De rest van de middag hebben we onze voor deze vakantie geplande indoorklussen geklaard dus wat ons betreft kan de vakantie morgen echt beginnen. Komt goed uit want dan hebben ze beter weer voorspeld.

20130304GranCanaria4Aan het eind van de middag klaarde het wat op, konden de luiken weer open en konden we onder het koken weer van het mooie uitzicht genieten.

De rest van de avond weer aan de tafel zitten ‘werken’ op onze MacBook en iPads, terwijl we om beurten onze ‘ergste’ muziek aan de ander lieten horen…


Di 5 maart: Barranco de Guayadeque

20130305GranCanaria1De eerste wandeldag van deze vakantie (werd tijd).
Via een nog niet eerder gereden weg reden we aan de noord-oostkant van de Pico de las Nieves richting Agüimes, stopten onderweg even bij de krater ‘Caldera de los Marteles’ en parkeerden onze Toyoto tenslotte halverwege de Barranco de Guayadeque, een mooie zonnige (!) kloof met palmen, grotwoningen en cactussen.
20130305GranCanaria2Van daaruit een paadje omlaag gevolgd dat na een uur uitkwam bij het gehucht Montaña las Tierras. Daar, in een in de rotsen uitgehouwen bar, een cappuccino gedronken en genoten van het prachtige uitzicht op de bruine rotsformaties
Toen weer terug de kloof in en omhoog geklommen tot we uiteindelijk weer bij de auto uitkwamen.

20130305GranCanaria3Inmiddels was de zon verdwenen en we hoopten die op of achter de top weer terug te vinden. Maar helaas…de zon liet zich niet meer zien en we reden al gauw weer door de dikke mist.
Je hoort iedereen hier klagen over het weer; toeristen die al twintig jaar hier komen hebben dit nog nooit meegemaakt. En in Nederland schijnt het vandaag rokjesdag te zijn geweest. Nou, weinig kans hier, alhoewel we met borstrokjes wel een heel eind zouden komen…

20130305GranCanaria4Later, aan het begin van de avond, toen we weer thuis waren, klaarde het in de verte op en kwam er zowaar nog even wat zon op ons terras. Hopelijk een voorbode voor morgen.

Nanny:
Ja, inderdaad, gisteren heerlijk in het zonnetje gezeten (zonder borstrokje). Helaas is vandaag de zon alweer weg en morgen wordt het weer koud met winterse buien. Geniet van ieder zonnestraaltje. Poen, Nanny


Wo 6 maart: Bergkam naar Altavista

20130306GranCanaria1Vanochtend om kwart over negen de zon verwelkomd op ‘mijn’ bankje onder de amandelboom waar ik de krant las en mijn mailtjes beantwoordde. Naast mij in de boomgaard hingen citroenen en sinaasappels te rijpen en de andere bomen bloesemden erop los. Kopje koffie erbij, klassiek muziekje, helemaal goed.
20130306GranCanaria2Om 10 uur vertrokken we naar Artenara (hoogste dorpje van het eiland) en parkeerden onze auto een paar kilometer verder om van daaruit af te dalen door het Tamadaba-hellingbos, met uitzicht op de (stuw-)meren en de grotwoningen bij het dorpje Lugarejos.

20130306GranCanaria3Rosemarie had wat last van haar luchtwegen ten gevolge van het stoffige dennennaaldentapijt waar we over liepen en was dan ook blij toen we boven uit het bos kwamen en over de bergkam verder konden klimmen.
We hadden een prachtig uitzicht over de noordkust aan onze rechterkant en de Caldera de Tejeda links van ons. De zon deed haar best en dat had meteen impact op de kleuren, geuren en geluiden om ons heen; de natuur leek dan tot leven te komen.

20130306GranCanaria4We picknickten op een rotsformatie terwijl de zon en de opkomende wolken elkaar verdrongen. Toen de zon (tijdelijk) het gevecht verloor stapten we op en liepen weer oostwaarts naar onze auto.

20130306GranCanaria5Op de terugweg in Artenara een terrasje in de zon gepikt en toen de vermoeidheid bij mij toesloeg ben ik languit op een bankje op het dorpsplein aan een welverdiende siësta begonnen. Mijn vermogen om overal waar maar mogelijk te slapen liet mij ook hier niet in de steek en na een half uurtje kon ik er weer helemaal tegen.

20130306GranCanaria6Vervolgens in Tejada in de supermercado boodschappen voor de komende dagen gedaan en toen gauw naar huis om op ons eigen terras de laatste zonnestralen mee te pikken.

Om kwart voor zeven verdween de zon achter de westelijke bergkam en werd het meteen een stuk frisser. Ik friekelde in de keuken een eenvoudige doch voedzame maaltijd in elkaar die we buiten, met uitzicht op de van kleur verschietende hemel, opaten. 20130306GranCanaria7We werden daarbij vergezeld door 2 jonge katten die door Rosemarie werden verwend en vleermuizen die om ons heen vlogen.
Daarna nog een hele tijd in de meditatie-modus buiten blijven zitten tot het helemaal zwart werd en de sterrenhemel te voorschijn kwam.

Nanny:
Wat een prachtig uitzicht, kun je heerlijk bij mediteren en wegdromen. Liefs, Nanny

Angela:
Zo dat is weer volop genieten en fijn dat de zon jullie niet in de steek laat! Angela


Do 7 maart: Cruz de Tejeda-Artenara

20130307GranCanaria1Onze planning van de dag valt of staat hier met het weer, en dan met name met de inschatting waar we al dan niet bewolking kunnen verwachten. Dat valt nog niet mee want de weerberichten gelden alleen voor de toeristische plekken en boven in de bergen kun je van alles verwachten en kan het weer elk moment van de dag omslaan.

20130307GranCanaria2Vanochtend hing een dik wolkendek tussen ons eiland en Tenerife maar boven ons was de lucht strakblauw en in de verte torende de besneeuwde top van de Teide (vulkaan op Tenerife) boven de wolken uit en stak scherp af tegen de blauwe lucht.

20130307GranCanaria3We namen de gok om over de oostelijke bergkam van de Tejedakrater van Cruz de Tejeda naar Artenara te gaan lopen, een gebied dat vaak in de mist gehuld is en waar de storm van een paar dagen geleden flink heeft toegeslagen.

20130307GranCanaria4We hadden goed gegokt; de zon bleef de hele dag schijnen maar omdat de wind vrij spel had op de kam was het goed vol te houden. De route was prachtig en zeer gevarieerd. We liepen afwisselend aan de west- en de oostkant, door hellingbos en over kale toppen, langs afgronden en grotten, en steeds weer een prachtig uitzicht over de krater, de Teide en het oostelijk kustgebied.

Vandaag had ik zin in muziek onder het lopen en m’n iPhone heeft dan ook overuren gedraaid; het klassiek repertoire natuurlijk, maar ook Tom Waits, Leonard Cohen, Piazzola e.a. waren van de partij, al liepen ze niet altijd mee in de maat…

20130307GranCanaria5Terug bij Cruz de Tejeda het eerste ijsje van deze vakantie gekocht en daarna op ons eigen zonnig terras eindelijk aan een dik boek begonnen dat tot nu toe in m’n koffer was blijven liggen.

Nanny:
Indrukwekkend weer, ik heb vanmiddag mijn terras ingeveegd en op mijn nieuwe terras gezeten, heerlijk weer.
Liefs,
Nanny


Vr 8 maart: Lost in the desert…

20130308GranCanaria1Vanochtend in de zon naar de Pico de las Nieves gereden, het hoogste punt (1949m) van het eiland, waar we nog even van het mooie uitzicht konden genieten voordat de wolken die onverwacht uit het oosten kwamen aandrijven dat belemmerden.

20130308GranCanaria2Mooie boel… stonden we daar, met onze bergschoenen aan, en een kudde Duitse toeristen, waar Rosemarie een hekel aan heeft (zei zij, die mij ‘s avonds op ‘Der Badewannen-tango‘ trakteerde…), en onze rugzakken vol proviand voor een lange wandeling, en besloten we na een kort overleg om de berg de berg te laten en de zon op te zoeken.

20130308GranCanaria3Dat viel nog niet mee, want we wilden niet alleen zon, nee, we hadden ook geen zin om in bossen te lopen. Dus maar weer in de auto gestapt en naar het zuiden gereden. Dat moest met een behoorlijke omweg (via Aguïmes) en we zetten allebei onze navigatie-apps aan om de snelste route te bepalen. TomTom en Navigon konden het echter niet eens worden over de optimale route en dat werd een interessante conversatie waarbij we de TomTom-route volgden en Navigon ons hardnekkig bleef vragen om te keren…

20130308GranCanaria4Bij Agüimes naar het westen afgebogen en bij El Cardón de prachtige slingerweg door een woest steenwoestijn-landschap noordwaarts genomen. De zon scheen, er was geen boom te zien, en we waren helemaal in ons element.

20130308GranCanaria5Toen we genoeg hadden van het toeren een kop koffie gedronken in La Sorrueda, op een zonnig terras bij een palmbomen-reservaat en bij een wat verder gelegen stuwmeer in de Tirajanakloof gepicknickt met uitzicht op de imposante bergen en kliffen.
Weer thuis in La Culata nog wat zitten lezen op ons terras en mij vervolgens voor mijn eerste indoor-siësta terug getrokken in mijn slaapkamer.
20130308GranCanaria6‘s Avonds voor het laatst thuis gekookt (morgen gaan we uit eten) en de rest van de avond zoals gebruikelijk aan de tafel doorgebracht (kaarsje, wijntje, iPad, etc).

Nanny:
Jullie lijken het heel goed te hebben. Vliegt wel om zo’n vakantie. Liefs, Nanny



Za 9 maart: Laatste dag Gran Canaria

20130309GranCanaria1Vanochtend voor het laatst in de zon onder de amandelboom ontbeten en daarna voor onze laatste wandeling in onze Toyota gestapt.

Het doel voor vandaag was de Roque Bentaya, een joekel van een rotsige top aan de westkant van de Tejeda-krater. Het werd een korte, maar hevige klim die eigenlijk te eng was voor ons. Maar ja, je wilt toch naar boven, en gemakshalve ‘vergeet’ je dan maar dan je ook dezelfde weg weer naar beneden moet…
20130309GranCanaria2Boven op het plateau dat aan de voet van de top lag hebben we lang gezeten en genoten van het magnifique uitzicht en de zon.

Daarna met knikkende knieën terug naar beneden geklauterd en toen we dat volbracht hadden beneden bij de auto nog een hele tijd in de zon bij zitten komen.

20130309GranCanaria3Ondertussen kwamen over de diverse bergtoppen en -kammen wolken aandrijven, dus we besloten zuidwaarts te gaan rijden tot we weer zongarantie hadden. Dat werd een rit van een uur, helemaal naar de kust. Maar wat was het weer prachtig onderweg; met imposante rotswanden, diepe ravijnen en kale vlaktes. Aan de kust, bij Playa d’Ingles (…), wederom wat tango-kleren gescoord en daarna nog lang op een terras aan het strand van de laatste zonnestralen genoten.

20130309GranCanaria4Op de terugweg in een restaurant in Tejeda gegetem (geit met Canarische aardappeltjes) en toen terug naar huis voor onze laatste avond hier.

Het was weer een heerlijke week hier samen met Rosemarie. Volgend jaar wellicht weer???

Nanny:
Arme jullie, na zoveel zon weer terug in een winterwereld. Goeie terugreis en dank voor het verslag en de mooie foto’s. Liefs, Nanny

20130309GranCanaria5Angela:
Natuurlijk volgend jaar weer…..de voorpret is al zo leuk…..en als het onverhoopt niet doorgaat, hebben jullie die al in je achterzak! Angela

2014 Gran Canaria

Mrt 2014: jaarlijkse loop-, lees- & luiervakantie met Rosemarie

Deze diashow vereist JavaScript.

Za. 8 maart: Vuelta a casa

20140308GranCanaria01‘Onze’ Carmelo stond ons al op te wachten toen we in onze gehuurde Skoda (…) arriveerden bij zijn casa in de bergen.

Onderweg hadden we ons weer verbaasd hoe lelijk de kuststreek toch is en hoe prachtig het landschap wordt zodra je landinwaarts rijdt.

20140308GranCanaria02We zongen luidkeels mee met de Spaanse versie van ‘Killing me softly’ op de autoradio en toen die hogerop in de bergen begon te storen gingen we acappella verder met ons ouwe-leem-rippetwaar: Roy Black, Karl Gott en nog meer van dat foute gedoe uit een ver verleden. Ach, we zaten alleen in ons autootje, niemand kon ons horen dus niemand zal ooit van deze ‘guilty pleasures’ weten… 😉

20140308GranCanaria03Het weer was niet al te best; redelijk warm maar grijs. Naarmate we hoger klommen zagen we de zon af en toe verschijnen maar reden we ook door dikke mist en zagen we de wolken in de dalen beneden ons hangen.

20140308GranCanaria04Hebben wij weer, is het in Nederland nog beter weer dan hier… ;-( Voorbij de top klaarde het gelukkig op en eenmaal bij ons huisje in La Culate aangekomenen zagen we zowaar de vulkaan Teide op Tenerife aan de overkant scherp afsteken tegen een heldere hemel die een mooie zonsondergang beloofde.

Zoals gebruikelijk had Carmelo de tafel voor ons overladen met lekkere streekproducten en na zijn vertrek installeerden we ons met een fles wijn, koekjes, worst en nootjes op ons terras om te genieten van de wolkeloze lucht die langzaam steeds donkerder werd en de contouren van de bergen aan de horizon steeds weer andere kleuren gaf.

20140308GranCanaria06We genoten van de rust, de krekels en de bekende vergezichten, alsof we amper weg geweest waren. In het donker verschenen bij kaarslicht ontelbare sterren aan de hemel en werd het meteen behoorlijk koud (ook dat kennen we van eerder verblijven zo hoog in de bergen).

20140308GranCanaria05

 

Maar met een dikke deken om ons heen geslagen, wat warme soep en de gebruikelijke gesprekstof hielden we het nog lang vol.

We hadden allebei het gevoel dat we weer thuis waren; er is iets met dit huisje en deze omgeving dat ons op de een of andere manier aan de basis raakt. Héél bijzonder!


Zo 9 maart: Vamos a la playa…

20140309GranCanaria01Carmello zei het gisteren al, vandaag zou het een regendag worden. Daar waren we niet blij mee natuurlijk en we hadden al besloten om daarom vandaag naar de zuidkust te rijden waar het zelden of nooit regent.

20140309GranCanaria02Het was leuk om weer over de slingerende bergwegen door het bekende prachtige landschap te rijden, voorbij hoge toppen, langs diepe afgronden, door de kleine dorpjes en zo langzaam afzakkend naar de kust. Er stond onderweg al veel in bloei en ook de schitterende kleuren van de rotswanden maakten dat het een prachtige tocht werd. Maar we zagen ook dat de bodemerosie hier nog steeds volop aan de gang is. Zo hier en daar wordt nog wel wat aangeplant maar dat schiet niet erg op.

20140309GranCanaria03We besloten naar Arguineguín te rijden, een vissersdorpje met een haven waar we eerst maar eens koffie wilden drinken. Ik voelde me ondertussen steeds beroerder, had gisteren op de heenreis waarschijnlijk teveel gezeten en verkeerd gegeten en wilde eigenlijk alleen maar liggen. En dat is precies wat we deden nadat we onze koffie op hadden.

20140309GranCanaria04We confiskeerden twee ligstoelen op het (toen nog) lege strandje, trokken onze bergschoenen en zoveel mogelijk kleren uit (want we hadden niet op een strandsessie gerekend en geen zwemspullen bij ons) en daar zijn we uiteindelijk een paar uurtjes blijven liggen lezen (ik heb zelf nog een tijdje geslapen). Dit was voor het eerst in al onze vakanties, dat we de strandtoerist speelden, maar het viel mee; dankzij onze boeken, het lege strand en het zonnige maar niet té warme weer hielden we het er lang uit.

20140309GranCanaria05M’n buikpijn ging echter niet over, dus een wandeling zat er vandaag niet meer in. We besloten daarom om op ons gemak via Puerto de Mogán (het ‘Venetië van Gran Canaria’) terug naar huis te rijden. Op de route naar het noorden verbaasden we ons over de met hotelcomplexen bezaaide kustlijn en realiseerden we ons weer op wat voor een prachtige locatie we zelf zitten deze vakantie. In Puerto de Mogán aan het strand wat gedronken en in de plaatselijke Spar boodschappen gedaan.

20140309GranCanaria06Het was al donker toen we aan de anderhalf uur durende rit naar huis begonnen en onderweg regende het af en toe en reden e soms door dichte mist over de smalle kronkelige bergwegen. Ik zat achter het stuur en was bekaf toen we thuis arriveerde. Daar maakte Rosemarie een heerlijke ovenschotel voor ons klaar en nadat ik nog wat spoedeisende klussen voor de GroenLinks-site had afgewerkt was het alweer bedtijd.


Ma 10 maart: Roque Nublo

20140310GranCanaria01Ook voor vanmiddag was regen voorspeld dus we vertrokken al vroeg naar Ayacata vanwaar we naar de Roque Nublo wilden klimmen.

20140310GranCanaria01Deze ‘wolkenrots’ is een 80 m hoog basaltblok dat op 1830m hoogte boven een tafelberg uitsteekt. Boven aangekomen installeerden we ons op een richel in de zon om te lunchen, wat te lezen en vooral te genieten van de rust en het prachtige landschap onder ons.

20140310GranCanaria03Toen een dreigende wolkenformaties onze kant op kwam stapten we weer op en daalden af naar onze auto. Op de terugweg stopten we in Tejeda waar we op een terrasje bij het dorpsplein wat tapas aten.

20140310GranCanaria04De supermarkt was dicht, dus ‘s avonds aten we de pizza’s uit het vriesvak die we de dag ervoor voor ‘noodgevallen’ hadden gekocht.

Nadat ik Spotify op de huiscomputer geïnstalleerd had begon ik op muziek van Puccini’s ‘Tosca’ aan de afwas.

20140310GranCanaria05Ondertussen kreeg Rosemarie een aanval van ‘danserigheid’, pakte twee hoeden en wandelstokken van de kapstok en gaf een demonstratie van haar kunnen. En uiteindelijk moest ook ik eraan geloven en mee op de foto. ‘t Is wat…;-) De rest van de avond heerlijk op de bank liggen lezen.

Angela:
Carla, lees het al: weer een groot feest daar voor jullie beiden: houden zo!

Angela


Di 11 maart: Dinsdag…marktdag

20140311GranCanaria1Vandaag wederom zuidwaarts getrokken, naar Arguineguín, om daar naar de weekmarkt te gaan maar ook en vooral om in een lekker visrestaurant te gaan eten. Het was druk in het dorp, erg druk, en we hadden afgesproken apart de markt te ontdekken en elkaar weer op een bepaalde tijd en plaats te treffen. Ik had het, zoals gewoonlijk, op de markt al gauw gezien en ben op een bankje aan het water in de zon gaan zitten/liggen lezen totdat Rosemarie me wakker maakte (…). Ja, ik slaap wat af deze vakantie, heb blijkbaar een achterstand in te halen.

20140311GranCanaria2En toen was het tijd voor een lekker vismaaltijd en we zochten en vonden een zonnig plekje op het dorpsplein waar we het ons goed lieten smaken. In de plaatselijke supers deden we nog wat boodschappen en toen hadden we alweer genoeg van de drukte om ons heen en wilden we terug de bergen in. Deze keer namen we de route via Mogán en op de weg daar naar toe kwamen we door Patalavaca, het dorpje waar ik eerder met Hilde & Nicole was.

20140311GranCanaria3We besloten even een kijkje te nemen in het upper-class resort waar met name Hilde destijds illegalerwijs de nodige uurtjes op het terras heeft zitten lezen. Op datzelfde terras dronken we nu een kop koffie waarna we de terugtocht inzetten. We reden oostwaarts het binnenland in, over een smalle kronkelige weg met veel haarspeldbochten die de nodige stuurmanskunst van mij en zenuwen van Rosematie vergde. Onderweg stopten we vaak om wat foto’s te maken of om zomaar te genieten van het prachtige, ruige berglandschap.

20140311GranCanaria4Weer thuis was het helaas te koud en vochtig om nog buiten te zitten. Dat krijg je ervan als je persé in de middle of nowhere in de bergen wilt zitten; de toeristen zitten niet voor niets aan de kust… 😉 Maar…we hadden onze rode wijn, wat tapas, en Spotify natuurlijk. Vanavond was het tijd voor Franse chansons en onze hele studententijd kwam voorbij. De tijd dat we, naar nu bleek, naar dezelfde muziek luisterden; ik in Nijmegen en het buitenland en Rosemarie in Amsterdam. En dat leverde weer veel gespreksgestof op naar aanleiding van de al dan niet sweet memories die ‘omhoog kwamen’.

20140311GranCanaria5Vervolgens was het tijd voor een filmpje. Ik heb een hele lading films met Judi Dench bij me en vanavond draaide ‘The Shipping news’, die zich afspeelt in New Foundland. Meteen maar afgesproken dat New Foundland onze nieuwe vakantiebestemming zal zijn (zomer 2015). Het leven kan soms zó eenvoudig zijn…

Nanny:
Dames, jullie hebben het wel heel goed, weer een verslag om van te smullen en ja, de foto’s maken verlangens los.
With the sun in your eyes, the sand in your shoes etc.
Poen,
Nanny


Wo 12 maart: Déjate llevar…

20140312GranCanaria01Het beloofde een prachtige dag te worden toen vanochtend de zon langzaam richting ons huisje kroop. De nachten zijn koud en winderig hier maar zodra de zon er is stijgt de temperatuur razend snel.

20140312GranCanaria02Op ons terras staat een klein houten bankje onder de amandelbomen en op dat bankje kunnen de eerste zonnestralen van de dag opgevangen worden als de zon achter de oostelijke bergtoppen omhoog klimt.

20140312GranCanaria03In de verte zagen we dat de pas ‘Cruz de Tejeda’ er (voor het eerst deze week) wolkenloos bij lag, reden om van daaruit een wandeling in noord-westelijke richting te starten.

20140312GranCanaria04Aanvankelijk ging het pad stijl omhoog, over rotsen tussen de kastanje -en pijnbomen door. Eenmaal boven volgde het pad de hoogtelijnen en kon onze waakzaamheid in de relaxmodus gezet worden.

20140312GranCanaria05

 

We kwamen de hele dag maar een handjevol andere wandelaars tegen en behalve een kudde schapen op de helling, het obligate verloren schaap dat ons pad kruiste en de roofvogels die op de thermiek door de lucht zweefden leken wij de enige levende wezens die zich daarboven waagden.

20140312GranCanaria06En ondertussen kon er volop genoten worden van het landschap waar we doorheen liepen en het magnifieke uitzicht op het dal / de krater beneden ons en de Roques Nublo en Bentaiga die daar achter vandaan de lucht in staken.

20140312GranCanaria07We liepen verder westwaarts boven de boomgrens over de bergkam en konden onder een strak blauwe luchten aan beide kanten de zee zien liggen. Ook de Teide op Tenerife was vandaag goed zichtbaar.

20140312GranCanaria08Op een top zochten we een mooie plekje tussen de rotsen op het gras en bleven daar een hele tijd zitten/liggen en namen de zon op in ons lijf terwijl de frisse wind voor de nodige afkoeling zorgde. Het was een goede dag voor meditatie en diepe reflecties…

Toen de weg begon te dalen en door bossen verder ging stopten we voor een tweede pauze en liepen daarna dezelfde weg terug want we wilden de bossen niet in; Rosemarie niet omdat ze dan last krijgt van haar luchtwegen en ik niet omdat ik niet van bossen hou, ik wil als het even kan licht en ruimte om mij heen.

20140312GranCanaria09Op de terugweg naar onze auto sprokkelden we wat hout bij elkaar dat we ‘s avonds wilden gebruiken om op ons terras een vuurtje te stoken om toch in de avondkilte buiten te kunnen zitten.

20140312GranCanaria11We reden nog even door naar Tejeda om een terrasje te pikken en wat boodschappen in de plaatselijke super te doen. We vonden een mooi terrasje in de zon met een prachtig uitzicht op het dal beneden ons.

20140312GranCanaria10Het alternatieve restaurant ‘!Déjate llevar…!’ (‘Let me take U’) bleek een voltreffer. Het wordt gerund door twee hele aardige mannen en de salade en het vers vruchtensap smaakten heerlijk.

We besloten meteen maar voor onze laatste (zaterdag)avondmaaltijd hier te reserveren Eenmaal thuis installeerden we ons op het terras waar Rosemarie haar mail ging bijwerken en ik in de ligstoel ging lezen en genieten. Op de achtergrond Keith Jarrett’s ‘Kölln concert’, glaasje witte wijn erbij, helemaal goed.

20140312GranCanaria12Toen het begon te schemer staken we het vuur aan en met ‘La Traviata’ op de achtergrond waren we getuige van een spectaculaire zonsondergang.

 

Nanny:
Gooiemùrrege dames,
Wat een prachtige uitzichten. Dat is het echte goede leven. Wij mogen trouwens ook niet klagen. We hebben net al koffie gedronken in het zonnetje in de tuin, heerlijk!
We blijven genieten.
Poen,
Nanny


Do 13 maart: Waterval

20140313GranCanaria01Voor vanmiddag hadden we een korte wandeling naar een watervalletje gepland; de ochtend wilden we gewoon op ons terras doorbrengen.

20140313GranCanaria02

Maar het liep anders; ik wilde bij nader inzien toch ook al meteen na het ontbijt gaan lopen en omdat Rosemarie nog wat wilde werken vertrok ik even later in m’n eentje met de afspraak op tijd terug te zijn voor onze gezamenlijke middagwandeling.

20140313GranCanaria03Ik wilde graag van ons huisje naar het dal afdalen en wist dat er aan de westelijke helling een pad liep. Maar ik wilde proberen om via de oostelijke helling m’n weg te zoeken dus dat werd een zoektocht volgens het trial-and-error principe waarbij ik elk mogelijk pad (of wat daarvoor zou kunnen doorgaan) uittestte en probeerde alle afslagen te onthouden

20140313GranCanaria04Het werd een spannende wandeling die me langs kleine gehuchtjes, verlaten huisjes en ruïnes leidde. Zo af en toe kon ik het niet laten en ging ik door een openstaande verrotte deur naar binnen om (je bent antropoloog of je bent het niet) een idee te krijgen hoe de mensen hier vroeger leefde.

20140313GranCanaria05Ik daalde steeds verder af door drooggevallen beekbeddingen en langs diepe kloven maar moest op een gegeven moment toch constateren dat ik echt niet verder kon want abseilen stond vandaag niet op net programma.
Gewoon terug omhoog dus maar weer en dat ging heel rap. Ik sta er steeds weer van te kijken hoe goed mijn conditie eigenlijk is. ‘t Is dat m’n meniscus en achillespees me regelmatig in de steek laten… ;-

20140313GranCanaria06Ondertussen had ik bedacht dat ik ‘s middags wellicht met Rosemarie via het westelijk pad de afdaling nog ‘s zou kunnen doen want dan zouden we ook meteen langs de geplande waterval komen.

Rosemarie vond dat gelukkig ook een straks plan dus een kwartier na mijn aankomst in ons huisje vertrokken we weer samen terug het dal in.

20140313GranCanaria07De waterval vonden we probleemloos en voor het eerst deze vakantie trokken we onze zwemspullen aan omdat we zo nodig onder de ijskoude waterval wilden gaan staan.

20140313GranCanaria08Na deze heldendaad lieten we ons opdrogen op het eilandje en genoten volop van deze prachtige plek die we helemaal voor onszelf hadden

20140313GranCanaria09Omdat er nog boodschappen gedaan moesten worden besloten we verder naar Tejeda te lopen, wederom een klim van een half uur. Daar moesten we wachten tot de Spar na de siësta (16.00 uur) weer open ging en dat was dan meteen weer een goede smoes om een terrasje te pikken en een lekkere salade te eten

20140313GranCanaria10De zware boodschappen (waaronder 2 flessen wijn) verdwenen later, onder luid protest van Rosemarie, in mijn rugzak want ik wilde proefdraaien voor het lopen met bepakking voor als ik in mei een paar dagen in Zuid Frankrijk ga lopen. En zo daalden we weer af het dal in om aan de andere kant weer omhoog te klimmen. M’n knieën protesteerden regelmatig maar verder liep ik als een kievit. Dat zou moeten gaan lukken in Frankrijk

20140313GranCanaria11Zo warm als het overdag was, zo koud werd het ‘s avonds. Er stond een sterke koude wind die ons belette om fikkie te stoken omdat we bang waren dat de wegwaaiende vonken een brand zouden kunnen veroorzaken in de boomgaard onder ons terras.
20140313GranCanaria12En daardoor was het bij zonsondergang al te koud om buiten te zitten.

Geen probleem, binnen was het warm en gezellig en we hadden lekker veel tijd om te lezen, te schrijven, te praten…

Nanny:
Gooiemùrrege maedsjes,

Wat een stoere meiden om onder zo’n ijskoude waterval te gaan staan. Brrrrrrr!
Geweldig Carla zo’n ontdekkingstocht. Zijn die huisjes niet meer bewoond?
Als ik het goed heb zit het er weer bijna op voor jullie.
Dank voor de blog met mooie foto’s en goede thuisreis,
Nanny


Vr 14 maart: Cruz de Timagada

20140314GranCanaria02Naarmate we langer samen hier zijn ontwikkelen Rosemarie een slaappatroon waarbij zij relatief vroeg naar bed gaat en ook weer vroeg opstaat (om aan tafel wat te gaan werken) en ik nog laat opblijf om te lezen en te schrijven en ook later opsta.style=”border: 3px solid #000000;”

20140314GranCanaria01Vanochtend werd ik wreed in mijn slaap gestoord door een haan (die normaal in de verte van zich laat horen) die onder mijn raam stond te kukelen. In een reflex kwam ik rechtovereind omdat ik dacht dat het mijn haan op de Bloemenweg was die de hele buurt wakker krakeelde. Maar toen ik mij realiseerde waar ik was en door mijn slaapkamerraam de strakblauwe lucht zag kon ik weer rustig ademhalen en op m’n gemak opstaan en aan m’n ochtendzonsessie op m’n bankje beginnen.

20140314GranCanaria04Met Rosemarie vertrok ik vervolgens in onze Skoda naar het Tejedadal (bij de waterval).

20140314GranCanaria03

 

 

Het vertrek vanaf ons huisje is elke keer weer een spannende excercitie want ik moet dan vanuit stilstand de auto een smalle grindweg met een hellingspercentage van 35% en de nodige haakse bochten op zien te krijgen. Dat vergt veel gas van de Skoda, stuurmanskunst en lef van mij en zenuwen van Rosemarie (die als bijrijdster elke keer weer haar adem inhoudt als we met grof geweld het grind doen opspatten).

20140314GranCanaria05De Skoda doet het overigens prima; vorig jaar hadden we een huurauto met minder vermogen en slechtere banden met als gevolg dat we steeds met veel kabaal en slippende banden de helling namen en een grote stofwolk en rubberstank achterlieten…

20140314GranCanaria06Nadat we de auto in het dal geparkeerd hadden duurde het even voor we het juiste pad richting de Roque Bentaiga vonden. Uiteindelijk vonden we een toegang maar die was versperd ivm werkzaamheden. Toch maar doorgelopen en de 4 mannen verderop, die met grote keien aan het sjouwen waren om daarmee het pad te verstevigen, gevraagd of we toch gewoon het pad konden volgen.

20140314GranCanaria07Het (enige) nadeel van vakanties met Rosemarie is dat ik amper aan Spaans spreken toe kom omdat we meestal gewoon samen optrekken en relatief weinig contact met de Canarias hebben. Maar áls dat dan het geval is wordt ik door Rosemarie naar voren geduwd omdat mijn Spaans beter is. Dat mag dan wel zo zijn maar als ik dan mijn eerste volzin (waar ik even over heb kunnen nadenken) uitspreek volgt vervolgens een spervuur van Spaans waarin ik maar met de grootste moeite de essentie kan ontdekken. En dan volgt vervolgens meestal wat gestuntel van mijn kant en een welwillende reactie van de ander…

20140314GranCanaria08In dit geval concludeerde ik uit de reacties van de werklui dat het pad dat we wilden volgen niet peligroso was en begonnen we aan een lange klim naar de pas Cruz de Timagada.

20140314GranCanaria09Het werd een prachtige wandeling en eenmaal boven installeerden we ons tussen de rotsen in de zon en bleven daar nog lang zitten/liggen praten/niksen. Daarna weer dezelfde weg terug en rechtstreeks door naar de waterval waar we opnieuw een ijskoude douche namen om vervolgens onze verkleumde lijven op de oever door de stralende zon op te laten warmen.

20140314GranCanaria10En toen was het weer tijd om wat te eten en dat deden we op het dorpspleinterras in Tejeda. Daar begon net een mis toen we later langs de kerk liepen en ik kon het niet laten om binnen even een kijkje te nemen.

20140314GranCanaria11De kerk zat bomvol en ik ging braaf achteraan staan en zag de priester (een jonge versie van Fernandel) met 3 misdienaars eerst via de zijbeuk naar achteren lopen en toen via het middenpad weer naar voren. Terwijl een (voor mij onzichtbaar) dameskoor via de luidsprekers eenstemmig en weinig inspiratievol zong hoorde ik Fernandel even inspiratieloos meezingen. Hij had blijkbaar een draadloze microfoon om die (nog) niet aan hoorde te staan en zijn bijdrage aan hetgeen uit de speakers kwam klonk alsof hij net ontwaakt was uit zijn siësta en daarvoor nèt iets te veel uit de misbeker gedronken had..

20140314GranCanaria12Eenmaal terug bij onze casa een fles wijn open getrokken en lekker van de laatste zon genoten.

Om een uur of zeven begint hier elke dag de zonsondergangvoorstelling en omdat het dan meteen razendsnel afkoelt bekijken we die met een deken om onze schouders.

Gelukkig is het in ons huisje altijd lekker warm en ook vanavond nestelden we ons weer lekker op de bank; deze keer voor de film ‘Iris’ (Murdoch). Prachtige film!


Za 15 maart: Roque Bentaiga

20140315GranCanaria01De laatste dag alweer (&$#¥%!).
Vandaag wederom prachtig zonnig weer met een frisse wind. We besloten de ochtend gewoon thuis te blijven en te genieten van de laatste dag in onze casa. Ik heb heerlijk op ons terras in de zon zitten lezen en muziek (Palestrina & Pärt) bestudeerd terwijl Rosemarie haar dansoefeningen deed.

Daarna vertrokken naar de voet van de Roque Bentaiga waar vandaan we de klim inzetten naar de (sub-)top. Het laatste stuk was nog even stijl en link als vorig jaar maar op de een of andere manier had ik nu geen hoogtevrees en genoot ik volop van de ruimte en het uitzicht om me heen.

Animatie (door Rosemarie)

20140315GranCanaria04We zijn lang boven gebleven waar we wat hebben gegeten, gelezen en genikst. De tijd vloog om en we waren niet echt blij toen we weer naar beneden moesten; we deden relatief lang over de afdaling omdat we onze laatste wandeling wilden rekken.

20140315GranCanaria03Thuis gedoucht, alvast wat spullen ingepakt en het huisje in de oorspronkelijke staat terug gebracht. En toen terug naar Tejeda gereden voor het afscheidsetentje bij het restaurant ‘Dejar a llevar’ waar we we ons het eerste én laatste ijs van deze vakantie goed lieten smaken. Mjam mjam…

20140315GranCanaria05Na nog een fles Rioga bij het restaurant gekocht te hebben vertrokken we weer huiswaarts. De wind was gaan liggen waardoor het (voor het eerst deze vakantie) mogelijk was om de hele avond buiten te zitten. We stookten een vuurtje, openden de fles Rioga en zaten onder de sterrenhemel nog lang te genieten.

2012 Gran Canaria

Za 25 febr: Maastricht- La Culata (Gran Canaria)

25aOm 8 uur ‘s ochtend Rosemarie opgepikt en vanaf Düsseldorf probleemloos naar Gran Canaria gevlogen. Nou ja, niet helemaal probleemloos want ik was net een dag ervoor verkouden geworden en zat met een lading zakdoekjes, neusdruppels en stinkend naar Dampo tegen een vliegtuigraampje aangeplakt en heb volgens mij het halve vliegtuig aangestoken…

25bDe rij voor het autoverhuurbureau in Gran Canaria was evenredig lang aan onze zin om daar níet achteraan te sluiten maar er zat weinig anders op. We hadden weliswaar een auto gereserveerd, en daarna nog eens apart digitaal ingecheckt, maar we moesten toch gewoon achteraan sluiten en wachten op de mensen voor ons die nog een auto moesten uitzoeken…en de huurvoorwaarden nog eens uitgelegd wilden krijgen…en de verzekeringsopties nog eens wilden onderzoeken…etc. Enfin, niets aan te doen en Rosemarie en ik verdeelden ons strategisch over twee rijen, pakten onze iPhones tevoorschijn en namen een voorschot op onze vakantieliteratuur.

En zo schuifelden we, al lezend, langzaam vooruit terwijl de mensen achter ons steeds meer begonnen te knotteren op de baliemedewerkers die in hun ogen niets goede deden en te traag waren. Uiteindelijk kreeg Rosemarie het bijna nog aan de stok met een Duitser die haar achter in de nek begon te hijgen omdat hij vond dat zij op haar beurt niet dicht genoeg op de mensen vóór haar stond. Nee, we waren niet bepaald trots op onze medetoeristen en waren dan ooit blij toen we eindelijk onze auto in de parkeergarage op konden halen. Maar ook dat liep niet helemaal zoals gepland want toen we eindelijk onze auto gevonden hadden bleek die door een auto van hetzelfde verhuurbedrijf klem geparkeerd te zijn waardoor we geen kant op konden. De sleutel van de fout geparkeerde auto bleek onvindbaar en uiteindelijk kregen we de sleutel van een andere auto waarmee we dan toch eindelijk weg konden rijden….

25cEenmaal weg van het vliegveld genoten we lekker van de zon en het uitzicht op de zee. De kustrand zelf was, vanaf de autoweg gezien, erg lelijk. Een soort industrieterrein eigenlijk.
Maar de weg naar het binnenland was des te mooier. Het werd al gauw groener en de auto kreeg het aardig te verduren op de grillige en steeds steiler wordende bergwegen. Onderweg in San Mateo hebben we in een supermarkt de nodige inkopen gedaan en we arriveerden net voordat de duisternis in viel bij ons huisje. Daar wachtte ons de eigenaar op die een tafel vol met levensmiddelen voor ons klaar had gezet en ons een enthousiaste rondleiding door het zeer sfeervolle huisje gaf.

25dNadat Carmelo was vertrokken hebben we een eenvoudige maaltijd in elkaar geflanst en hebben die buiten bij kaarslicht met de nodige wijn en bier verorberd. Het is hier koud ‘s nachts, dus we zaten uiteindelijk allebei met een deken omgeslagen te genieten van de prachtige sterrenhemel. Rosemarie heeft nog een poging gedaan om de grote telescoop die binnen stond buiten aan de praat te krijgen, maar dat leverde nog niet zoveel op; wordt een project voor komende week….

REACTIES:

Marjo:
Me gustaría que tanto unas maravillosas vacaciones con masas de buen
vino y tapas !!!!
Marjo

Nanny:
Hey dames, wat een avonturen. Dank voor het delen.
Geniet van het zonnetje en al het moois!
Liefs,
Nanny


Zo 26 febr: Even bijkomen…

26aRosemarie was als eerste op vanochtend. We hadden allebei een onrustige nacht gehad; ik omdat ik nog steeds ziek was en Rosemarie omdat ze ziek aan het worden was…
Nadat we besloten hadden dat we dus heel rustig aan zouden doen vandaag zijn we na een relaxed ontbijt op een bankje in de zon uitgebreid aan het luieren geslagen op ons terras met een magnifiek uitzicht op de bergen om ons heen en het dal voor ons.

26bHet was even uitzoeken waar we ons op ons brede terras het beste konden positioneren omdat de zon vanachter ons huisje vandaan moest komen en daarbij steeds andere plekjes van de beschikbare ruimte bescheen. En wij verhuisden dus steeds mee totdat om een uur of elf het hele terras in het zonlicht baadde waarna we onze definitieve plek voor de rest van de dag konden inrichten.

Rosemarie had het wat moeilijk 26cvanochtend… nadat ze eerst het koffiezetapparaat over had laten lopen deed ze hetzelfde even later nog eens met de badkamer die na een douche helemaal blank stond…
Ik op mijn beurt liet ondertussen buiten op het terras een zware houten ligstoel op m’n teen vallen en daar zit nu een barst in (in mijn teen dus, niet in die verrekste stoel).
Enfin, we moesten dus wel even bij komen van die ambras en hebben noodgedwongen enkele uurtjes pas op de plaats gemaakt op ons luierplekje in de zon. Ja, ja, we hebben het zwaar…

26dHalverwege de middag zijn we naar het gehucht La Culata gelopen, op zoek naar het begin van een bergpad dat ons morgen naar de Roque Nublo moet leiden. En zo waar, na een half uur lopen vonden we dat pad! Toen op ons gemak weer naar onze casa teruggeslenterd waar we aan een late siësta in de zon begonnen.

Aan het eind van de middag met ons autootje naar Tejeda gereden. Een mooi, maar uitgestorven dorpje dat het middelpunt is van dit eiland. Omdat er verder niets te doen was (ze waren waarschijnlijk bij aan het komen van de carnavals- en amandelbloesemfeesten die net achter de rug zijn) zijn we doorgereden naar Cruz de la Tejeda, een plek op een bergpas waar een kruis staat dat het theoretische middelpunt van het eiland zou zijn. In de praktijk blijkt het een toeristisch trekpleister waar we geen zin in hadden.

26eWe zijn dus snel weer terug naar huis gereden, onderweg genietend van de prachtige zonsondergang.
Thuis samen weer creatief in de keuken aan de gang gegaan en buiten in het donker gegeten.
Rosemarie heeft na het eten weer wat met de telescoop staan morksen maar het wilde nog niet helemaal lukken. Ik wacht gewoon af tot ze het voor mekaar heeft en dan kan ik met een beetje geluk aan het eind van de week de hele sterrenhelemaal onderzoeken…26f

REACTIE:

Anouk:
Sjoen foto’s mam!
Veel plezier,
Poen!


Ma 27 febr: De eerste beklimming

27aVanochtend werden we allebei met een rode neus wakker. Nee, niet vaan d’n draank! Ik had een rode neus van overlopend nachtelijk gesnotter en Rosemarie had gisteren een hele tijd in de zon gelegen met een zonnecrème die bij nader inzien geen uv-straling tegenhield.
Goed ingesmeerd begonnen we dus aan onze eerste actieve dag nadat Rosemarie eerst drastische maatregelen had genomen om haar neus tegen verdere verbranding te beschermen…

27bMet ons autootje reden we naar La Culata en begonnen daar aan de klim naar de Roque Neblo. Ik was de afgelopen jaren al twee keer eerder vanaf het zuiden naar die top geklommen, eerst met Hilde & Nicole en later nog eens alleen, maar deze klommen we vanaf de oostkant en namen we bovendien boven een ruimere route rond de top. De klim ging goed; onze knieën en heupen deden braaf mee en met onze conditie zat het ook prima. De zon scheen fel maat werd regelmatig onderbroken door beschaduwde beboste gedeelte en hogerop kregen we ook regelmatig een verfrissende wind rond onze oren. Was al met al goed te doen zo.

27cNa 2,5 uur waren we uiteindelijk boven en hebben we aan de voet van de grote rots geluncht. Het uitzicht was geweldig en we konden zelf onze casa in de diepte zien liggen.
De afdaling ging lekker snel al protesteerden onze knieën regelmatig.

27dOmdat we nog boodschappen moesten doen zijn we meteen doorgereden naar de Spar in Tejeda en ‘s avonds hebben we lekker gebarbecued met o.a. vis. Vanwege de kou aten we de maïs binnenshuis op, met Spaanse muziek van Adamo (echt waar) uit Carmelo’s cd-collectie op de achtergrond….

REACTIES:

Jacquie:
HASTAEFLATSAS: HEEL VEEL PLEZIER! ( EN BRAAF ZIEEN..!:-)
Jacquie

Nanny:
Wat een heerlijk verslag. Hoe gaat het met de teen?
Ga zo door dames!
Groetjes,
Nanny

Femke:
Hé Rosemarie, 
ik heb precies zo’n carnavalsmasker, in het paars. Mijne heeft alleen nog een paar veren eraan, misschien een idee voor morgen?
ziet er verder fantastisch uit, dames, ben jaloers!
Nog veel wandelplezier (hopelijk verder 
zonder zere neuzen en tenen) en lekker bijtanken!
adios, Femke


Di 28 febr: Zand en zo….

28aVandaag een trage start. Toen Rosemarie nogal ziekjes opstond had ik al 2 uur van de ochtendzon genoten maar de Volkskrant van zaterdag nog steeds niet uit; alles gaat gewoon trager hier.

Om half twaalf zuidwaarts vertrokken, op weg naar een afspraak met onze Maastrichtse vrienden Peter & Martin die tijdelijk in Playa de Inglés aan de kust neergestreken zijn.

28bWe hadden afgesproken bij de vuurtoren van Maspalomas en daar troffen we ze ook inderdaad aan toen we na een autorit van 2 uur (waarin we 50 km over prachtig slingerende bergwegen hadden afgelegd) eindelijk bij de kust arriveerden.

Eerst maar eens samen geluncht op een terras aan zee waar we ons de locale specialiteiten goed lieten smaken.

28cVervolgens over het strand naar de Dunas de Maspalomas gelopen, een natuurreservaat waar je je al lopende tussen de hoge zandheuvels in de Sahara waant. Heel indrukwekkend.
Uiteindelijk ergens tussen die heuvels afscheid van Peter & Martin genomen en via het strand weer teruggelopen naar de vuurtoren.

28d

Op de terugweg kregen we een mooie
zonsondergang te zien die de prachtigste kleuren liet verschijnen op de imposante rotspartijen. In Tejeda nog even boodschappen gedaan en in het donker kwamen we uiteindelijk thuis aan.

REACTIES:

Angela:
Carla, heerlijk jullie avonturen; om jaloers te worden. Ja, als ik die lange rij van je uitstapjes/vakanties zie, moet ik toegeven dat je het zwaar hebt! Altijd leuk om in het buitenland vrienden te zien. Jullie ongelukjes/ongemakken moeten, denk ik, met een pakje zout worden genomen gezien al jullie activiteiten!
Nog veel plezier.

Nanny:
Ik zou er jaloers op kunnen worden, al dat moois met zoveel zon.
Jullie missen hier niets dan frijze luchten.
Blijf genieten!
Groetjes,
Nanny


Wo 29 febr: De diepte in…

4bVanochtend wederom met een strak blauwe lucht wakker geworden maar buiten bleek het toch verdomde koud te zijn. Eigenlijk te koud om buiten te ontbijten, maar ik kon het toch niet laten.
Daarna weer snel naar binnen om m’n rugzak in te pakken waar Rosemarie haar contactlenzendoosje aan het zoeken was. Na een kwartier kwamen we erachter dat we precies dezelfde doosjes hadden en dat ik háár doosje uit de badkamer weggehaald had omdat ik vond dat míjn doosje daar niet hoorde te liggen…

29bVandaag stond een wandeling in de Bandama-krater op het programma dus eerst maar eens naar Atalaya gereden. In deze vakantie is de rolverdeling tijdens de autoritten als volgt: ik zit achter het stuur en leid ons soepeltjes en veilig over de bochtige bergweggetjes terwijl Rosemarie de kaart leest en af en toe uit het raam hangt om een foto te maken. Verder bedient zij de cd-speler en mag ik bepalen wat er gedraaid wordt uit de cd-collectie van Carmelo. Vandaag was dat o.a. Charles Aznavour, op z’n Spaans uiteraard.

29cDe krater bezocht ik al een paar jaar geleden, met Hilde & Nicole, maar hij was en blijft heel bijzonder. Na de lange afdaling kom je in een totaal ander landschap met palmen, olijf- en laurierbomen, cactussen en nog veel meer. En dat alles in een doodse stilte en warmte. We hebben een grote cirkel rond het midden van de krater gelopen en toen in het centrum wat gezeten en gegeten. En daarna natuurlijk weer de hele klim naar boven afgelegd.

29dAansluitend zijn we doorgereden naar de botanische tuin in Tafira. Prachtige planten, maar toch minder bijzonder dan wanneer je ze gewoon in het wild ziet. We zijn nogal verwend geraakt wat dat betreft…

Op de terugweg in San Mateo boodschappen gedaan in de plaatselijke super en na een borrel op ons terras in de zon koudheidshalve toch maar binnen gegeten.


Do 1 mrt: De hoogte in…

1aNiet alleen vannacht maar ook vanochtend waaide een koude wind rond onze casa. Daarom twijfelden we aanvankelijk of we onze voor vandaag geplande trip zouden laten doorgaan. We wilden het vandaag nl wat hogerop in de bergen zoeken en volgens de boekjes zou dat sowieso al een koudere streek zijn.
1bUiteindelijke vertrokken we toch maar, met enkele lagen kleding aan, naar Artenara, het hoogste dorp van het eiland. Daar aangekomen bleek er een warme wind te waaien die zelfs op het uitzichtspunt (met een levensgrote Jesus allá Rio de Jainero) lekker aanvoelde.

1cWe besloten om via een landweggetje een dal in te rijden maar parkeerden al gauw onze auto omdat het pad te steil werd. Te voet verder dus en al wandelend kregen we het warmer en warmer en pelden we onze kleren laag voor laag af tot beschaafd blootniveau.

We liepen gewoon maar wat op gevoel en zagen kans steeds weer doodlopende paden te kiezen die uitkwamen bij een akkertje, een verzameling bijenkorven, een smederij, etc. Mensen zagen we niet, alleen af en toe een hond aan een ketting.

1dEen eigenschap van een dal is dat je, nadat je afgedaald bent, ook weer omhoog moet en dat viel nog niet mee in die hitte. Maar we hebben het geklaard, na onderweg onder een bloeiende amandelboom gepauzeerd te hebben.

Vervolgens terug gereden naar het dorp waar we op een terras ónder het Jezusbeeld in de stralende zon wat tapas gegeten hebben.

1eDaarna terug naar huis, waar nog steeds een koude wind waaide. Toch op het terras in de zon op onze ligstoelen gaan liggen luieren…mét een deken over ons heen. Toen ook nog even met Andrée, die nu in Nicaragua zit, geskyped. Haar onderzoek onder de Miskitu-indianen loopt anders dan gepland maar dat levert ook weer de nodige avonturen op en dat bevalt haar prima. Kump good…

REACTIE:

Nanny:
Dat is klimmen dames, maar wat een prachtige uitzichten krijgen jullie voor al die inspanning.
Het ziet er zeer aantrekkelijk uit.
Hier nog steeds alles diepgrijs helaas.
Geniet verder en groetjes,
Nanny


Vr 2 mrt: Baranco de Mina

2aRosemarie had voor vandaag een veelbelovende wandeling uit de beschikbare wandelroutes geplukt en het begin, vanaf la Cruz de Teneda, was prachtig. We daalden af door een relatief groen dal met kastanje en notenbomen.

2bNa een half uur raakten we het spoor echter bijster en moesten we divers pogingen ondernemen om uiteindelijk de ingang van de kloof te vinden. Uiteindelijk bleek de routebeschrijving niet te kloppen. Dat werd nog eens bevestigd door een jong stel dat ook op hetzelfde punt bleef steken.

2cGelukkig was er een bar in de buurt waar we op het terras eerst maar eens rustig gingen nadenken over onze volgende actie…
Dankzij onze eigen gedetailleerde kaart, logisch nadenken en wat geluk kwamen we uiteindelijk toch uit bij het begin van de Baranco en begon de lange klim langs het snelstromende water en bijbehorende watervallen.

2dHet landschap wisselde voordurend; donkere zompige plekken, droge hellingen met vetplanten, weilanden, bossen met naaldbomen, kale vlaktes met wijds uitzicht, etc.

Naarmate we hoger kwamen werd het ook weer warmer en werd de routebeschrijving weer diffuser. Uiteindelijk moesten we ook daar de route weer zelf uitzoeken maar dat ging prima.2e

Het laatste stuk liepen we over een mooi pad aan de westkant van de helling die de scheiding vormt tussen de droge en natte kant van het eiland. Het uitzicht was magnifique en de Teide, hoogste top van Tenerife, was goed te zien.

 

 

REACTIE:2f
Els:

Hoi Carla !
Geniet ervan hé !
Aan de foto’s te zien lukt dat wel …
Groetjes,
Els


Za 3 mrt: Op tandvlees en karakter…

3aEen zware dag vandaag.
Vanuit Artenara wilden we een rustige afdaling naar twee stuwmeren maken en de route bleek inderdaad heel relaxed alhoewel die voor onze smaak wat veel over verharde wegen liep (daar houden Rosemarie’s knieën niet zo van).
Het dorpje waar we wat hadden willen eten en drinken bleek uitgestorven, dus liepen we door naar een lokaal barretje aan het einde van het tweede stuwmeer waar we wat eten en dronken. Tot zover geen probleem…

3cWe liepen de stuwdam over en begonnen aan een klim op een beboste berg waarna we, volgens onze kaart, via een ander pad terug naar het verlaten dorpje zouden kunnen lopen.
Rosemarie was zich ondertussen steeds beroerder gaan voelen; hoofdpijn, misselijk, etc. Dus we stopten regelmatig om weer wat nieuwe kracht op te doen. Dat was op zich geen probleem, we hadden tijd zat…

3bToen we bijna op de top waren en nog steeds geen pad hadden gevonden besloten we om toch maar om te keren en tijdens de afdaling nóg eens kritisch naar het bewuste pad te zoeken.

3dWe vonden uiteindelijk iets dat op een pad leek maar toen we dat volgden ging het aan het eind over in een drooggevallen levada (soort open watergoot) die hoog langs de oever het het stuwmeer slingerde. We volgde deze levada door de prachtige natuur totdat die uiteindelijk dood liep bij een waterval. Er zat niets anders op dan om te draaien en terug te lopen naar de stuwdam en dezelfde weg te rug te nemen die we waren gekomen.

3eWe gokten erop dat we wel een lift zouden krijgen naar Artenara maar helaas, dat feest ging niet door. Er kwamen maar sporadisch auto’s voorbij en die moesten dan vlakbij zijn.
Uiteindelijk hebben we het hele stuk dus gewoon nog ‘s moeten lopen, maar deze keer dan bergop, in de brandende zon en met te weinig water. Rosemarie voelde zich nog steeds beroerd maar liep, mét krakende knieëen, dapper door. Ikzelf kreeg steeds meer last van mijn maag en was maar wat blij toen we eindelijk op ons tandvlees bij ons auto arriveerden.

3fOnderweg naar huis hebben we eerst nog even boodschappen gedaan in Tejeda, maar eenmaal thuis bleken we allebei ziek, zwak en misselijk en zijn we meteen in bed gekropen om daar de volgende ochtend pas weer uit te komen. E.e.a. Is waarschijnlijk een gevolg geweest van teveel inspanning en te weinig water. Of misschien toch van de paëlla die we de avond ervoor gegeten hadden?

REACTIE:

Nanny:
Zo dames, dat is de spirit, alle bonheur!
Hoezo vakantie, je zou er moe van worden. Grapje!
Wel spannen leesvoer, waarvoor mijn dank.
Groetjes,
Nanny


Zo 4 mrt: Lekker lui op de laatste dag

4aZondag, onze laatste vakantiedag.
Zoals gewoonlijk zag ik vanochtend een strak blauwe lucht toen ik het slaapkamergordijn opende. Dat was alle dagen hier het geval, de enige variatie bestond uit het al dan niet waaien van de wind. Dat zal wel weer wennen worden terug in Mestreech waar het volgens de berichten van het thuisfront vooral grijs is geweest…

29aplan reden we aan het eind van de ochtend naar Teror, een oud stadje in het noord-oosten van het eiland, waar we naar de weekmarkt wilden gaan. Er was inderdaad een grote markt maar die leek wat mij betreft nèt iets teveel op een braderie en de mensenmeute was ik ook al gauw zat.

4cNadat we in een parkje wat gegeten hadden zijn we daarom weer terug naar onze casa gereden waar we de rest van de middag hebben liggen luieren en genieten van de zon.
Morgen vertrekken we al vroeg naar het vliegveld en in Düsseldorf reist Rosemarie verder naar haar moeder in Flensburg en rij ik met m’n autootje terug naar Maastricht.

REACTIE:

Martin:
Goede reis terug naar huis en sterkte weer het met wennen aan ons klimaat, het werk etc. 🙂